วัดพระธรรมกายเท็กซัส 

จัดงานวันครูผู้ค้นพบวิชชาธรรมกาย

ข่าว BOONNEWS ประจำวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2569 

สำหรับพิธีกรรมงานบุญในช่วงเช้าคณะสงฆ์ได้นำสาธุชนผู้มีบุญทุกท่านสวดมนต์ทำวัตรเช้า สวดมนต์บทธัมมจักกัปปวัตตนสูตร และปฏิบัติธรรมเจริญสมาธิ ก่อนที่จะได้ร่วมกันกล่าวคำถวายภัตตาหารเป็นสังฆทาน โดยมีกัลยาณมิตรเบ็ญจพร แจ่มศรี กัลยาณมิตรเจนชัย สุดสวนศรี และกัลยาณมิตรอัจฉริยา วัตเตอร์ เป็นประธานนำกล่าวคำถวาย ส่วนกัลยาณมิตรใคศรี อัลเลน นำกล่าวคำอธิษฐานจิต จากนั้นก็ได้ร่วมกันตักบาตรข้าวสารอาหารแห้งแด่คณะสงฆ์ผู้เป็นเนื้อนาบุญ

ช่วงบ่ายเริ่มต้นด้วยพิธีจุดเทียนใจไฟนิรันดร์อนันตชัย เนื่องในวาระเข้าพรรษา ก่อนที่จะได้ประกอบพิธีบูชาครูผู้ค้นพบวิชชาธรรมกาย และพิธีทอดผ้าป่าเนื่องในวันครูวิชชาธรรมกาย โดยมีกัลยาณมิตรประภาพร คล้ายสุบรรณ์ และกัลยาณมิตรอัจฉริยา  วัตเตอร์ เป็นประธานนำกฃ่าวคำถวาย ด้านกัลยาณมิตรใคศรี อัลเลน นำกล่าวคำอธิษฐานจิต 
 

ในโอกาสนี้พระอาจารย์ฐิติพล ญาณคุตฺโต ได้เมตตาแสดงธรรมในหัวข้อ "ครูผู้ค้นพบวิชชาธรรมกาย" โดยพระอาจารย์ได้อธิบายว่าพระธรรมกายคือกายแห่งการตรัสรู้ธรรมของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า และ "การตรัสรู้" ไม่ใช่การคิดค้นหรือวิเคราะห์ แต่คือการเห็นแจ้งและรู้แจ้งด้วยตนเอง เมื่อเห็นแล้วจึงนำมาสอนได้ หลังพุทธปรินิพพาน วิธีการเข้าถึงธรรมกายนี้ค่อยๆ สูญหายไปจากโลก จนกระทั่ง พระเดชพระคุณหลวงปู่พระมงคลเทพมุนี (สด จนฺทสโร) หลวงปู่วัดปากน้ำ ภาษีเจริญ ผู้สละชีวิตเป็นเดิมพันในการปฏิบัติธรรม จนค้นพบกุญแจสำคัญคือ "หยุด เป็นตัวสำเร็จ" และนำวิชชานี้กลับคืนมาสู่โลกอีกครั้ง ซึ่งจิตของมนุษย์มีดวงทำงาน 4 ดวง คือ เห็น จำ คิด รู้ โดยปกติจะซัดส่ายไปตามอารมณ์โลก แต่เมื่อดวงทั้ง 4 นี้ถูกรวมหยุดเป็นจุดเดียวที่ศูนย์กลางกายฐานที่ 7 จิตจะดิ่งเข้าสู่ภายในสู่ดวงปฐมมรรค ซึ่งเป็นประตูแรกสู่นิพพาน 

จากนั้นเดินทางผ่านดวงธรรมภายในตามลำดับ คือ ดวงศีล ดวงสมาธิ ดวงปัญญา ดวงวิมุติ และดวงวิมุตติญาณทัศนะ ซึ่งพระอาจารย์ยังได้อธิบายว่า พระพุทธเจ้าทรงเป็นผู้บุกเบิกสร้างหนทางด้วยพระองค์เอง ส่วนหลวงปู่ไม่ใช่ผู้คิดค้นใหม่ แต่คือผู้ที่ค้นพบหนทางเก่าที่ถูกปกคลุมจนไม่มีใครเห็น แล้ววางหมุดหลักให้พวกเราเดินตามได้ และสิ่งที่ทำให้วันครูผู้ค้นพบวิชชาธรรมกายมีความหมายอย่างลึกซึ้งคือ การบูชาท่านที่ดีที่สุด ไม่ใช่แค่การทำพิธี แต่คือการน้อมใจกลับมาหยุดนิ่งที่ศูนย์กลางกายฐานที่ 7 ตามที่ท่านสอน เพราะธรรมกายมีอยู่ในตัวของทุกคนอยู่แล้ว เพียงแต่ต้องหยุดและมองเข้าไปข้างใน