หม่อมฉันได้ฝันเห็นสระโบกขรณีที่มีน้ำลึกและเต็มไปด้วยบัวห้าสี รอบๆสระจะมีท่าขึ้นลงอยู่รอบด้าน ฝูงสัตว์ต่างพากันลงมาดื่มน้ำโดยรอบ
ความตาย...สิ่งที่ทุกคนต้องเจอ ไม่มีใครรู้ว่าเมื่อไหร่...เร่งสั่งสมความดีไว้ เพื่อชีวิตที่มีความสุขหลังความตาย
เมื่อไหร่ฝันของฉันจะเป็นจริงสักที
ลูกเข้าวัดตั้งแต่สมัยยังเป็นนักศึกษา ช่วงนั้นลูกก็เหมือนเด็กทั่วไปที่ยังไม่รู้เรื่องราวความจริงของชีวิต แต่ได้มีโอกาสเจอกับคุณยายอาจารย์มหารัตนอุบาสิกาจันทร์ ขนนกยูง ผู้ให้กำเนิดวัดพระธรรมกาย ลูกเห็นคุณยายอาจารย์ฯ ตอนนั้นท่านแข็งแรงมาก ท่านมักจะเดินมาทักทาย ซึ่งท่านเป็นต้นบุญต้นแบบในการปฏิบัติธรรม และมีจิตเมตตาคอยอบรมสั่งสอนลูกศิษย์ด้วยความรักความเอาใจใส่มาโดยตลอด
หลวงพ่อคะ ตั้งแต่ลูกเข้าวัดเมื่อ ปี พ.ศ. 2548 ลูกก็โชคดีได้ฟังคุณครูไม่ใหญ่สอนในโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยามาตลอด ทำให้ลูกมีกำลังใจในการสร้างความดี รักบุญกลัวบาป รักและเข้าใจเพื่อนมนุษย์มากขึ้น การได้ฟังคำสอนของคุณครูไม่ใหญ่ทำให้ลูกได้อยู่ในบุญ มีความสุขเพิ่มขึ้นทุกๆวันเลยค่ะ
หลวงพ่อครับ...จริงๆ แล้วผมเคยบวชในโครงการแสนเข้าพรรษาปี 53 มาก่อนครับ แต่พอจบโครงการผมก็ลาสิกขาออกไปดำเนินชีวิตทางโลก และพอดำเนินไปดำเนินมาก็เกิดเรื่องเข้าใจผิด จนทำให้ผมโดนขวานฟาดหัว นอนสลบเลือดนองจนต้องเข้ารักษาตัวอยู่โรงพยาบาลนานเป็นเดือนเลยครับ ซึ่งเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า.. “ชีวิตเป็นสิ่งไม่แน่นอน
ดิฉันคุณครู โจนาลีน โซบริดิลลา ครูแกนนำจากโรงเรียนราอูล โอวี ค่ะ(ภาพที่ 1) “ก่อนอื่นดิฉัน เพื่อนคุณครูและเด็กนักเรียน V-Star ปินอยทุกคน ขอกราบขอบพระคุณท่านเจ้าอาวาส ที่เมตตาให้พวกเราได้เดินทางมาร่วมงานวันรวมพลังเด็กดี V-Star และเข้าฝึกอบรมความดีสากลและความรู้สากล ระหว่าง 13-18 ธันวาคม ที่ผ่านมาค่ะ
แม้จะมีชีวิตอิสระในขณะที่เป็นวัยรุ่น แต่ท่านก็มีความประพฤติดีงาม และตั้งใจศึกษาเล่าเรียน ในระยะนี้เองท่านเริ่มสนใจศึกษาพระพุทธศาสนา
หลายๆ คนคงจะมีความฝันอยากทำอย่างนั้นอย่างนี้ และหลายคนก็คงจะสามารถทำตามความใฝ่ฝันของตัวเองได้ แต่หลายคนก็ไม่สามารถทำตามความฝันของตัวเองได้เช่นกัน
