ก่อนที่จะนั่งสมาธิก็รู้สึกว่า ตัวเองเหนื่อยเมื่อยล้า ความจำไม่ค่อยดี แต่ตอนนี้นั่งสมาธิแล้ว ความจำดีขึ้น เวลาทำการบ้าน ก็จะนั่งสมาธิก่อนทุกวัน ทำให้ทำการบ้านก็จะถูกทุกข้อ เพราะเรามีสติ เวลานั่งก็จะเอาเท้าขวาทับเท้าซ้าย มือขวาทับมือซ้าย พร้อมทั้งภาวนา “สัมมา อะระหัง” ไปด้วย
สิงห์โตกับน้องมังกรเอาเงินค่าขนมที่คุณพ่อคุณแม่ให้ หยอดกระปุกทำบุญมาหล่อหลวงปู่ 1 บาททองครับ เพราะสิงห์โตคิดว่าถ้าสิงห์โตกับน้องมังกรมีบุญมากๆ จะได้อยู่ใกล้ๆ หลวงพ่อครับ
น้องสิงโตกับน้องมังกร คุณพ่อจ้อน คุณแม่เดือน รวบรวมเงินค่าขนมทั้งหมด มาถวายบูชาธรรมหลวงพ่อ ได้ทองคำ 2 บาท เพื่อหล่อหลวงปู่ครับ
พอหลวงพ่อเปิดเพลงหล่อ ล้อ หล่อ ถ๋งถ๋งก็อยากหล่อหลวงปู่ คุณพ่อคุณแม่ให้ตังค์มาก็ถามว่า จะเอาไปซื้อขนมหรือเอาไปทำบุญ ถ๋งถ๋งก็บอกว่าทำบุญหมดเลย เพราะถ๋งถ๋งอยากเป็นเศรษฐี
ตงตงแม้จะบวชในโครงการ 7,000 รูป 7,000 ตำบลไม่ได้ เพราะตงตง มีอายุเพียง 8 ขวบเศษ แต่ก็ไม่ยอมตกบุญในครั้งนี้ครับ ตงตงจึงออกไปเชิญชวนคนบวช พร้อมกับ คุณป้า คุณน้า คุณอาและน้องเหมย ซึ่งมีอายุ 5 ขวบ น้องสาว ของตงตง เองครับ
ลูกชื่อ พนมมาศ ผลแรก เป็นครูโรงเรียนเทศบาล 6 (ถนนโคกเคียน) สังกัดเทศบาลเมืองนราธิวาส อ.เมือง จ.นราธิวาส ลูกเป็นครู มีภูมิลำเนาอยู่ในจังหวัดนราธิวาส ปฏิบัติหน้าที่ครูมากว่า 20 ปี จากการปฏิบัติหน้าที่หลายองค์กร ไม่ว่าจะเป็นครูโรงเรียนเอกชน หรือ การใช้ชีวิตผูกพันกับนักเรียนชนบท ในโรงเรียนเอกชนสอนศาสนาอิสลาม (โรงเรียนปอเนาะ) และปัจจุบันปฏิบัติหน้าที่ครูในสังกัดสำนักการศึกษาเทศบาลเมืองนราธิวาส รู้และเข้าใจวิถีชีวิต วัฒนธรรม ประเพณีของประชาชน 3 จังหวัดชายแดนใต้ดียิ่งนัก ที่ผ่านมาเคยอยู่อย่างอบอุ่น มีความเข้าใจ ช่วยเหลือเกื้อกูลไม่ว่าจะเป็นพุทธ หรือ มุสลิม แต่พอเหตุการณ์ต่างๆเกิดขึ้น ความรู้สึกหวาดกลัว กังวลใจ กับสถานการณ์เหล่านั้นก็มากขึ้น คิดว่าสักวันหนึ่ง ครูผู้โชคร้ายคนนั้น ก็คงเป็นเรา เพราะเพื่อนเราหลายคนก็จากเราไปด้วยเหตุการณ์ร้ายเหล่านั้น ถ้าเป็นเราจะทำอย่างไร ได้แต่ปลอบและให้กำลังใจตนเอง ถ้าอะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิด คงเป็นเวรกรรมของเรา แต่สิ่งหนึ่งที่ย้ำกับตนเองตลอดเวลาว่า ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นก็จะไม่ขอย้ายไปจากที่นี่ เพราะที่นี่ก็คือบ้านเกิดเมืองนอนของเรา บรรพบุรุษของเราอยู่ที่นี่ ถ้าจะต้องตายก็ขอให้ผืนแผ่นดินตรงนี้ได้กลบหน้าเรา
ลูก ธิดา วรรณลักษณ์ ผู้อำนวยการโรงเรียนบ้านปอเน๊าะ ตำบล ปลุรู อำเภอสุไหงปาดี จังหวัดนราธิวาส หลวงพ่อเจ้าคะ ตอนนี้ลูกอยู่ที่บ้านที่จังหวัดนราธิวาส ร่วมทุกข์ ร่วมสุข กับเพื่อนๆครู 4 จังหวัดชายแดนใต้ เมื่อวันที่ 16 มกราคม ที่ทางราชการกำหนดให้เป็นวันครูแห่งชาติมาถึง ภาพที่ปรากฏชัดในความทรงจำของลูกนอกจากพ่อ แม่ ผู้ให้กำเนิดและครูบาอาจารย์ ผู้ประสิทธิ์ ประสาทวิชาความรู้ , ภาพๆหนึ่งที่ปรากฏชัดเจน ณ กลางใจของลูก คือ ภาพของพระเดชพระคุณหลวงพ่อคุณครูไม่ใหญ่ ผู้เป็นคุณครูที่ยิ่งใหญ่ในดวงใจของพวกเราคุณครูผู้ให้แสงสว่าง ใน 4 จังหวัดชายแดนภาคใต้
ฐานรากอันมั่นคงทางด้านศีลธรรมและจริยธรรมของเยาวชน ผู้นำฟื้นฟูศีลธรรมโลก ได้ก่อตัวขึ้นแล้ว V-Star Change the World
ผมถามเด็กๆว่า “ในสัปดาห์แรกที่ได้ทำกิจวัตร 10 ประการ พวกเรามีความรู้สึกอย่างไร” นักเรียนหลายคนช่วยกันตอบว่า “ดีครับ” “ดีค่ะ” ส่วนคุณพ่อ คุณแม่ก็บอกว่า “ลูกขยันช่วยงานบ้านดี” ผู้ปกครองบางท่านบอกว่า “ดีมากเลย จากที่ลูกเคยเถียง ไม่เชื่อฟัง เดี๋ยวนี้ก็เชื่อฟังและเคารพดีมาก ขอให้ทำโครงการดีๆแบบนี้ตลอดไปนะคะ” สิ่งที่ได้ฟัง มันทำให้ผมหายเหนื่อยเลยครับ
ชีวิตทั้งชีวิตของกระผมตอนนี้ เป็นไปเพื่อวัดพระธรรมกาย และเพื่อข้อความแห่งสันติภาพที่ผ่านออกมาจากสันติสุขภายใน เมื่อกระผมได้มีโอกาสเห็น ชาวพุทธ คริสต์ ยิว อิสลาม พี่ชาย น้องชาย พี่สาว น้องสาว ต่างมานั่งสมาธิเหมือนเป็นครอบครัวเดียวกัน มันทำให้น้ำตาแห่งความสุขของกระผมเอ่อล้นออกมา ความใฝ่ฝันของพวกเราเกี่ยวกับสันติภาพโลกได้กลายเป็นจริงแล้ว
