นับจากวันแรกที่เราได้รู้จักสมาธิ จนถึงวันนี้ ขอบอกคำเดียวว่า รู้สึกติดลมเหมือนปลาที่ติดเบ็ด ติดใจกับการนั่งสมาธิมาก จากนี้ไปคงไม่มีสักวันที่เราจะไม่นั่งสมาธิ และทุกครั้งที่เราเห็นหลวงพ่อ พวกเราจะรู้สึกสงบและเบิกบาน สัมผัสได้ถึงความรักที่ยิ่งใหญ่ และรู้ว่าหลวงพ่อห่วงใยพวกเราเสมอ
เมื่อเช้าตรู่ของวันสอบเริ่มขึ้น พวกเราก็ตั้งตารอคอยน้องๆ ที่จะมาเข้าสอบอย่างใจจดใจจ่อ…แล้วภาพแห่งความประทับใจก็เกิดขึ้น นั่นก็คือ ภาพของเด็กๆที่ต่างคนต่างถือหนังสือมงคลชีวิต 38ประการ มานั่งอ่าน นั่งท่องกัน ชนิดที่เรียกว่า จะคว้ารางวัลกลับไปให้ได้กันทุกคน
การที่พระเดชพระคุณหลวงพ่อ สอนด้วยเพลงและภาพนั้น มันดีมาก มันทำให้เกิดอารมณ์ร่วมไปกับสิ่งที่พระเดชพระคุณหลวงพ่อพูด มันช่วยให้คำพูดที่พระเดชพระคุณหลวงพ่ออธิบายนั้น มีน้ำหนักมากขึ้นด้วย และที่น่าประทับใจอีกประการหนึ่งก็คือ พระเดชพระคุณหลวงพ่อได้แสดงให้เห็นว่า ผู้ใหญ่ควรสนับสนุนกิจกรรมดีๆเหล่านี้ของเยาวชน โดยที่พระเดชพระคุณหลวงพ่อทำให้ดูเป็นตัวอย่างก่อน
หนูชื่อ ธนัชภรณ์ นิชิยาม่า หรือ น้องนาโอมิค่ะ หลวงพ่อยังจำหนูได้ไหมคะ ตอนนี้หนูจะอายุ 18 ปี แล้วค่ะ หนูเรียนอยู่ชั้น ม.5 สายศิลป์ภาษา โรงเรียนสารสาส์นคลองหลวงค่ะ (ภาพที่ 1) ถึงแม้กาลเวลาจะผ่านไปเท่าใดแต่หลวงพ่อก็ยังคงความหล่อสง่างามหล่อวันหล่อคืน ส่วนความรักความคิดถึงของหนูที่มีต่อพระเดชพระคุณหลวงพ่อยังเต็ม 4 ห้องหัวใจหนูเหมือนเดิมและเพิ่มขึ้นไปทุกวันค่ะ
ในวันคุ้มครองโลกปีนี้ วัดพระธรรมกายได้ต้อนรับผู้นำชาวพุทธจากทั่วโลก เพื่อให้พุทธบริษัท 4 เป็นหนึ่งเดียวกัน เหมือนดวงตะวันที่มีดวงเดียว
พระศุภชัย คณสกฺโก (ศุภชัย พยุงจำปี)
เหมือนสุภาษิตทางเหนือที่บอกไว้ว่า “เยี๊ยะก๋านคนเดียวอิดฮิมต๋าย เยี๊ยะก๋านหลายเหมือนเล่น” แปลเป็นไทยว่า “ทำงานคนเดียวเหนื่อยแทบตาย ถ้าทำงานหลายๆคนเป็นหมู่คณะก็จะสนุกสนานรื่นเริง” แม้ว่าอากาศวันนั้นจะร้อนอบอ้าวมาก แต่พวกเราทุกคนก็หน้าตาแจ่มใสไม่มีท้อ เพราะถ้าท้อแล้วเด็กดี V-Star ก็จะไม่มีข้าวกิน
หลังจากที่กระผมเสร็จภารกิจเป็นพระเจ้าหน้าที่ V-Mat ในโครงการธรรมยาตรากตัญญูบูชา พระผู้ปราบมาร อนุสรณ์สถาน 7 แห่ง เรียบร้อยแล้ว ก็ลงไปปฏิบัติภารกิจ รับบุญในจังหวัดนราธิวาสเพราะคิดว่า“เวลาไม่รอท่า บุญบารมีหรือจะรอเรา ต้องคิดแล้วลุย ลงมือทำทันที”
ช่วงที่ผ่านมาผมมีอาการเบื่อๆทุกข์ๆเกี่ยวกับงานที่ทำ แล้วพอดีน้าของผมเข้าวัดพระธรรมกาย เลยชวนให้ผมมาเป็นอาสาสมัครที่ศูนย์อบรม ผมก็กะอยากจะพักสมองเลยมาตามคำชวนครับ พอมาอยู่ที่ศูนย์ได้ไม่กี่วัน พระอาจารย์ก็พาผมไปชวนบวชเลย ทำให้ผมได้เห็นการทำหน้าที่ของทีมงาน ได้สัมผัสกับวัดพระธรรมกาย ผมรู้สึกว่ามันดีมาก ไม่เห็นเป็นอย่างที่ข่าวเขาว่ากันเลย
ทำให้ดิฉันคิดถึงโครงการ Peace revolution ช่วงนี้เป็นช่วงเริ่มต้น เราทำสมาธิเราไม่ได้ใช้กำลัง ไปบังคับ ไปตะโกน หรือไปต่อต้านประท้วงอะไรเลย แต่เราเป็นผู้ที่อ่อนโยนนุ่มนวล มันอาจจะไม่รวดเร็วรุนแรง แต่มันก็เป็นพลังที่ Powerful เป็นพลังที่เข้มแข็งมากที่สุดที่จะนำสันติภาพมาสู่โลกนี้ โดยเริ่มจากทุกๆคนค่ะ
