กรรมของคนชอบชนไก่ เมื่อถึงคราวตายจะมีการแปลกๆ เวลากลืนอาหาร จะมีเสียงอ็อกๆ เหมือนไก่ชนที่เคยเลี้ยง นี่แหละ..กฎแห่งกรรม ที่ทุกคนหนีไม่พ้น
ภิกษุทั้งหลาย โลสกติสสะผู้นี้ ได้ประกอบกรรมคือ ความเป็นผู้มีลาภน้อย และความเป็นผู้ได้อริยธรรมของตนด้วยตนเอง เนื่องด้วยครั้งก่อนเธอกระทำอันตรายลาภของผู้อื่น จึงเป็นผู้มีลาภน้อย แต่เป็นผู้บรรลุอริยธรรมได้ด้วยผลที่บำเพ็ญวิปัสสนา คือ อนิจจัง ทุกขัง อนัตตา
มนุษย์ทุกๆคนบนโลก ไม่ว่าจะนับถือศาสนาใด มีเชื้อชาติใด หรือเผ่าพันธุ์ใด แต่ละคนล้วนตกอยู่ภายใต้กฎแห่งกรรม
นายจุนทะ ผู้เลี้ยงชีพด้วยการขายเนื้อสุกร เขามีชีวิตอยู่กับการฆ่าสุกรมาตลอด ๕๕ ปี ทุกวันหลังจากที่ฆ่าสุกรแล้ว เขาจะแบ่งเนื้อไว้กินกันเองในครอบครัว และนำเนื้อส่วนที่เหลือไปขายเลี้ยงชีพ ตลอดชีวิตที่ผ่านมา เขาไม่เคยประกอบกุศลกรรมใดๆ ไม่ว่าจะเป็นการทำทาน รักษาศีล หรือเจริญภาวนา แม้พระบรมศาสดาจะประทับอยู่ในวัดเวฬุวัน ซึ่งอยู่ใกล้ๆ บ้าน เขาก็ไม่เคยไปวัด ไม่เคยถวายอาหารแม้เพียงข้าวทัพพีเดียว มีแต่ทำบาปกรรมมาตลอด
เมื่อวาระสุดท้ายของชีวิตมาถึง กรรมที่ทำมาตลอดชีวิตจะมาจัดลำดับการส่งผลตั้งแต่หนักไปจนถึงเบา
ดูก่อนอานนท์ ก็ทักษิณาชื่อว่าบริสุทธิ์ทั้งฝ่ายทายก และฝ่ายปฏิคาหกอย่างไร ดูก่อนอานนท์ ในข้อนี้ ทายกก็เป็นผู้มีศีลมีธรรมงาม ปฏิคาหกก็เป็นผู้ศีล มีธรรมงาม
เรื่องราวความเป็นจริงของชีวิต ผลแห่งกรรมดี กรรมชั่ว...ชีวิตหลังความตาย...เรื่องจริงที่ทุกคนต้องเจอ
ผู้ใดเมื่อถูกกล่าวสอนอยู่ ไม่ทำตามคำสอนของผู้ปรารถนาประโยชน์ ผู้อนุเคราะห์ด้วยประโยชน์เกื้อกูล ผู้นั้นย่อมเศร้าโศก เหมือนมิตตพินทุกะจับเท้าแพะเศร้าโศกอยู่ฉะนั้น
ลูกทำงานเป็นข้าราชการ งานในหน้าที่ที่ลูกทำจะมีรายได้จากเงินที่เรียกว่า เงินตามน้ำ* บางเดือนได้มากกว่าเงินเดือนประจำเสียอีก
