กัลยาณมิตรสุชาติ กล่าวว่า “ชาติ นี้เกิดมาจน แต่บุญนี้เป็นบุญใหญ่ ถ้าไม่เปิดใจรับ ใจเราก็ไม่ใหญ่ เพื่อให้บุญเป็นใหญ่ในใจ จึงรับมาเลย 100 องค์ แม้ปัจจัยไม่พอแต่กำลังใจเหลือเฟือ เมื่อผักยังสามารถปลูกให้ขึ้นกลางทะเลทรายได้ บอกบุญองค์พระ แค่ 100 องค์ ทำไมเราจะทำไม่ได้ ตั้งใจจะบอกบุญไปเรื่อยๆ เมื่อวานนี้ได้รับเงินเดือนของเดือนมีนาคมก็เอาไป ถวายทำบุญสร้างองค์พระหมดเลย ได้ฟังคุณอนันต์ คุณ ดร.กฤษดา พูดแล้วก็เกิดแรงบันดาลใจว่า บุญเรายังน้อยเราถึงรักษาสมบัติไว้ไม่ได้ เพราะฉะนั้นเราต้องมีบุญ”
ไม่น่าเชื่อว่าจากคนธรรมดาสามัญ แต่เมื่อเข้าสู่การเป็นเพศนักบวชในพระพุทธศาสนาแล้ว ไม่ว่าจะเป็นพระราชามหาเศรษฐี ข้าราชการทุกระดับ ตลอดจนผู้คนทั้งหลาย ต่างก็ต้องยกมือไหว้พระภิกษุ สามเณร แม้จะเพิ่งบวชได้เพียงวันเดียว
เขาวาดรูปไม่ถึง 3นาที ยอดกัลยาณมิตร จึงหยิบกระดาษมาดู เห็นเป็นรูป คน ในท่านั่งสมาธิ วาดสวยและเห็นรายละเอียดชัดเจน คือ ขาขวาทับขาซ้าย และบนศีรษะ มีปุ่มโค้งๆ เป็นรูปลักษณะดอกบัว...ภาพที่เห็น ทำให้ยอดกัลยาณมิตร ตะลึงมาก เขาพยายามพูดอีกว่า “เป็นคน sit and sleep” (หมายถึง คนนั่งหลับตา)
นอกจากกระผมจะยอมรวยตามที่พระเดชพระคุณหลวงพ่อเคยให้พรไว้แล้วนะครับ กระผมยังได้ยกระดับอัพเกรดชีวิต จากนักมวยมาเป็นนักรบแห่งกองทัพธรรมเรียบร้อยแล้วครับ ตอนกลางคืน แม้กระผมต้องทำมาหากินตามปกติ แต่เวลากลางวันซึ่งเป็นเวลาพักผ่อน กระผมได้เปลี่ยนเป็นเวลาแห่งการสั่งสมบุญบารมี ด้วยการไปทำหน้าที่เชิญชวนชายแมนแมนมาบวชพระแสนรูปครับ
โครงการอุบาสิกาแก้วหน่ออ่อน ห้าแสนคน
ในระหว่างการช่วยเหลือชาวบ้านผู้รอดชีวิตที่จมโคลนอยู่นั้น ไม้ค้ำซึ่งใช้ยันท่อนไม้ใหญ่ก็ทำท่าว่าจะทานน้ำหนักไม่ไหว นายทหารราชองครักษ์หนุ่มได้ตัดสินใจยอมสละชีวิตของตนเองเพื่อช่วยคนอื่นๆให้ปลอดภัย...ณ วินาทีแห่งชีวิต เสียงไม้ค้ำก็ลั่นเปรี๊ยะ พร้อมกับโค้งโก่งงออย่างน่ากลัว
แม้ว่าเสบียงอาหารและยาที่เตรียมมาจะเริ่มขาดแคลน ความช่วยเหลือก็ยังมาไม่ถึง แต่บรรดาชาวบ้านต่างร่วมแรงร่วมใจช่วยเหลือซึ่งกันและกันไม่เว้นแม้แต่เด็กๆ อีกทั้งการค้นหาผู้รอดชีวิตก็ยังคงดำเนินต่อไป...ในระหว่างการช่วยชีวิตชาวบ้านผู้ประสบภัยโคลนถล่ม นายทหารราชองครักษ์หนุ่มก็ได้แสดงให้ทุกคนได้เห็นถึงความกล้าหาญ ความรักและเป็นห่วงผู้ใต้บังคับบัญชา โดยไม่สนใจในความปลอดภัยของตนเองเลย
จากความทุ่มเทและเสียสละของนายทหารราชองครักษ์หนุ่ม และลูกน้องทุกๆคนในกองทหารใต้บังคับบัญชาของเขา การช่วยเหลือชาวบ้านผู้ประสบภัยจากโคลนถล่มจึงสำเร็จลงได้ในที่สุด...ความประทับใจในครั้งนี้ จะตราตรึงอยู่ในความทรงจำของชาวบ้านทุกคนตลอดไป
ด้วยจุดมุ่งหมายอย่างเดียวกันที่ช่วยเหลือชาวบ้านที่ประสบภัยพิบัติ ราชองครักษ์หนุ่มและลูกน้อง ได้ร่วมแรงร่วมใจ ร่วมกันเสียสละ ทำงานกันอย่างเคียงบ่าเคียงไหล่ไม่เห็นแก่ความเหน็ดเหนื่อย ค้นหาผู้รอดชีวิต...ทุกครั้งที่พบผู้รอดชีวิต นั่นคือ ของขวัญและกำลังใจอันยิ่งใหญ่...ขณะที่เหตุการณ์กำลังดำเนินไปได้ด้วยดี สถานการณ์เลวร้ายก็ได้เกิดขึ้น
