คนพาลมีปัญญาทราม กระทำกรรมชั่วอยู่ ก็ไม่รู้สึกว่าได้ทำความชั่ว แต่เขาย่อมเดือดร้อนเพราะกรรมของตน เหมือนถูกไฟไหม้ ฉะนั้น
คนทำชั่วย่อมเศร้าโศกในโลกนี้ คนทำชั่วย่อมเศร้าโศกในโลกหน้า คนทำชั่วย่อมเศร้าโศกในโลกทั้งสอง คนทำชั่วย่อมเศร้าโศกเดือดร้อนยิ่งนัก เมื่อมองเห็นแต่กรรมชั่วของตน
พระพุทธเจ้าตรัสว่า จิตผ่องใสไม่เศร้าหมอง สุคติเป็นที่ไป เมื่อจิตเศร้าหมอง ไม่ผ่องใส ทุคติเป็นที่ไป ส่วนใจที่ไม่ใสไม่หมอง ไปได้ทั้งสุคติ และทุคติหรืออาจจะไปยมโลกก็ได้
ธมฺเม ฐิโต ปรโลกํ น ภาเยติ ตั้งอยู่ในธรรมแล้ว ไม่ต้องกลัวปรโลก
คำถาม : หลวงพี่ครับบนโลกใบนี้เวรกรรมมีอยู่จริงหรือไม่ครับ
คนทำดีย่อมสุขใจในโลกนี้ คนทำดีย่อมสุขใจในโลกหน้า คนทำดีย่อมสุขใจในโลกทั้งสอง เมื่อคิดว่าตนได้ทำแต่บุญกุศล ย่อมสุขใจ ตายไปเกิดในสุคติ ยิ่งสุขใจยิ่งขึ้น
คำถามข้อที่ 5 คำถามข้อนี้เป็นคำแถมที่ถึงแม้ไม่ได้ถามมา ก็จะตอบให้ฟัง นั่นก็คือเรื่องราวการสร้างบารมีของตัวลูกในพุทธันดรที่ผ่านมานั่นเอง
ก่อนที่คุณพ่อของลูกจะเสียชีวิต ในขณะที่ตัวท่านกำลังนอนป่วยอยู่ที่โรงพยาบาลนั้น ตัวท่านก็พอที่จะรับรู้ถึงเรื่องราวต่างๆ ได้บ้าง ตัวท่านได้นึกถึงบุญต่างๆ ตามเสียงของลูกๆ ทั้งสามคนบอก
