เหตุใดลูกจึงเกิดเป็นลูกคนเดียว ไม่มีพี่น้อง และถ้าลูกอยากมีพี่น้องในภพเบื้องหน้า จะต้องประกอบเหตุอย่างไร
คำถาม : การที่เราใส่บาตรพระเป็นประจำทุกวันที่หน้าบ้าน กับไม่ได้ใส่ทุกวันแต่รอไปตักบาตรพระ เวลาที่มีพระมารับบาตรเยอะๆเป็นร้อยเป็นพัน อย่างไหนจะได้บุญมากกว่ากันคะ?
ข่าวดีที่สุด..เรื่องการจารึกชื่อบนแผ่นทอง!!! ตอน..โอกาสเดียวในชีวิต..ที่จะได้จารึกชื่อไว้บนแผ่นทองเพื่อประดิษฐานในแผ่นฌานของคุณยาย
วันที่ใครๆก็รอคอย แม้สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเขตปองโกล ดร. จานิล ปุถุเจรี ท่านกล่าวว่า “ขอบคุณที่เชิญผมมาร่วมงานนี้ วันนี้นับเป็นจุดเริ่มต้นที่ดีที่จะมีวัดใหม่ในเขตปองโกล ซึ่งจะเปิดโอกาสให้กับชาวเมือง ได้มาสักการะ ได้พบกับความสงบ และ เครื่องนำทางของชีวิต ผมขอแสดงความยินดี และพร้อมที่จะสนับสนุนงานของวัดต่อไปในอนาคต”
พึงทำความเพียรเสียในวันนี้แหละ ใครเล่าจะรู้ว่า ความตายจะมีในวันพรุ่ง เพราะว่าความผัดเพี้ยนกับมัจจุราชผู้มีเสนาใหญ่ ย่อมไม่มีแก่เราทั้งหลาย พระมุนีผู้สงบย่อมเรียกบุคคลผู้มีปกติอยู่อย่างนี้ มีความเพียร ไม่เกียจคร้านทั้งกลางวันและกลางคืน นั้นว่าผู้มีราตรีเดียวเจริญ
คำคมสอนใจกับธรรมะใสๆ ที่ให้แง่คิดมุมมองดีๆ กับชีวิต สามารถนำมาใช้ในชีวิตประจำวันได้ เพื่อประโยชน์แก่ตนเองและผู้อื่น
ถ้าท้องถิ่นใด ชาวบ้านใส่บาตรไม่ใส่กับข้าวกันเลยทั้งหมู่บ้าน ไม่มีการส่งปิ่นโตกับข้าวไปรอท่าไว้ที่วัดด้วย ปล่อยให้หลวงปู่ หลวงตา อดแห้งอดแล้งกินข้าวเปล่าๆ ชาติหน้าถึงคราวบุญส่งผลให้มีเงิน ก็มีอันเป็นให้ไปอดแห้งอดแล้งเหมือนที่ทำกับพระ ถึงคราวจะได้อะไรมาก็ขาดๆ เกินๆ ทั้งนี้ทั้งนั้นก็เป็นผลมาจากการถวายทานที่ไม่ประณีตของเราเอง
โครงการจัดกิจกรรมสวดมนต์ ปฏิบัติธรรมและ ฟังธรรม เพื่อเป็นการปลูกฝังศีลธรรมในกลุ่มคนทุกระดับให้มีสัมมาทิฐิ มีความรักใคร่ปรองดอง
ลูกได้เจออานุภาพบุญกฐิน ที่ช่วยให้ลูกมียอดขายเกินล้านภายในวันเดียว
วันนั้น กระผมตื่นตาตื่นใจที่ได้เห็นภาพพระภิกษุมารวมกันเป็นเรือนแสน รู้สึกได้ทันทีว่า ประเทศไทยเป็นเมืองแห่งพระพุทธศาสนาจริงๆ ชื่นชมประเทศไทยที่เป็นเมืองพุทธ ตั้งแต่กษัตริย์จนถึงบุคคลทั่วไป ต่างให้ความเคารพแก่นักบวช
