คำถาม : การที่ลูกหาสถานที่พักให้พระภิกษุ และเจ้าหน้าที่ระหว่างเรียน และหาสถานที่สร้างวัด จะได้อานิสงส์ใดบ้างคะ
บุคคลบางคนในโลกนี้ เป็นผู้มักโกรธ มากไปด้วยความแค้นใจ ถูกว่าแม้เล็กน้อยก็ขัดเคืองฉุนเฉียว กระฟัดกระเฟียดกระด้างกระเดื่อง แสดงความโกรธความขัดเคือง และความไม่พอใจให้ปรากฏ แต่เขาเป็นผู้ให้ทาน คือ ข้าว น้ำ ผ้า ยวดยาน ระเบียบของหอม เครื่องลูบไล้ ที่นอน ที่อยู่อาศัย และประทีปโคมไฟ แก่สมณพราหมณ์ และไม่เป็นผู้มีใจริษยาในลาภ สักการะ ความเคารพ ความนับถือ การไหว้ และการบูชาของผู้อื่น ไม่กีดกัน ไม่ตัดรอน ไม่ผูกความริษยา ถ้าบุคคลนั้น จุติจากอัตภาพนั้นไปสู่สัมปรายภพ แล้วกลับมาเกิดอีก ย่อมเป็นผู้มีผิวพรรณทราม รูปไม่งาม แต่จะเป็นคนมั่งคั่ง มีทรัพย์มาก มีโภคสมบัติมากและสูงศักดิ์
ที่อยู่อาศัยบางแห่งเชื่อกันว่า มีวิญญาณที่ไม่ดีอาศัยอยู่ ทำให้ผู้อาศัยไม่สงบสุข ในกรณีเช่นนี้ไม่ทราบว่าจะแก้ไขอย่างไร
ในกรณีที่ตั้งเป้าในการทำบุญ แต่ทำได้ไม่ถึงเป้า ทั้งๆ ที่พยายามสุดกำลังแล้ว สมบัติที่เกิดขึ้นจะมีเงื่อนไขอย่างไร และจะเป็นบาปไหม ในกรณีที่ทำไม่ถึงเป้า ควรแก้ไขอย่างไร
...น้ำท่วมขณะนี้ เข้าขั้นวิกฤตและหนักกว่าทุกปีที่ผ่านมา เราจะรับมือกับปัญหาเหล่านี้อย่างมีสติได้อย่างไร ในฐานะที่เราเป็นผู้ประสบเหตุนั้นเราจะมีวิธีเตรียมตัว เตรียมใจอย่างไร ให้ผ่านวิกฤตนี้ไปได้ด้วยดี...
พระพุทธศาสนาไม่ถือว่าจิตเป็นตัวตนที่แท้จริงแต่ถือว่าเป็นสิ่งที่อาศัยเหตุปัจจัยหลายอย่างทำให้เกิดขึ้น ตามกฎแห่งอนัตตา (ทุกสิ่งไม่ตัวตนที่จริงแท้) คือไม่มีตัวตนอันเป็นแก่น เหมือนต้นไม้ย่อมอาศัยดิน ราก ใบ แสงแดด อากาศ กิ่ง ทำให้มีตัวตนที่เรียกว่าต้นไม้ขึ้น
หมู่สัตว์ประกอบด้วยมานะ มีมานะเป็นเครื่องร้อยรัด ยินดีแล้วในภพ จึงต้องเป็นผู้กลับมาสู่ภพอีก ส่วนผู้ใดอาศัยมานะละมานะได้แล้ว น้อมไปในธรรม ย่อมก้าวล่วงซึ่งกิเลสเครื่องร้อยรัดทั้งหลาย
พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสกับสุภมาณพ โตเทยยบุตรว่า ดูก่อนมาณพ สัตว์ทั้งหลายมีกรรมเป็นของตน เป็นทายาทแห่งกรรม มีกรรมเป็นกำเนิด มีกรรมเป็นเผ่าพันธุ์ มีกรรมเป็นที่พึ่งอาศัย กรรมย่อมจำแนกสัตว์ให้เลวและประณีตได้.
