ความเคลือบแคลงสงสัยของหมู่ชน ย่อมไม่มีในวันอุโบสถขึ้น ๑๕ ค่ำ ว่าพระจันทร์จะพร่องหรือเต็มก็ตาม แต่พระจันทร์ก็คงเต็มดวง ฉันใด ภิกษุณีเหล่านั้น มีความชื่นชมยินดีต่อการแสดงธรรมของพระนันทกะ และมีความดำริบริบูรณ์แล้ว ก็ฉันนั้น
ครั้นพระปุณณะเดินทางมาถึง ได้ไปเข้าเฝ้าพระพุทธองค์ตามลำพัง แล้วขอโอกาสลาไปนั่งปลีกวิเวกในป่าอันธวัน เมื่อพระสารีบุตรเถระทราบข่าวนั้น จึงรีบติดตามไป และได้สนทนาธรรมกับท่านว่า “ท่านผู้มีอายุ ท่านประพฤติพรหมจรรย์เพื่ออะไร” พระปุณณะตอบว่า “ประพฤติพรหมจรรย์เพื่ออนุปาทาปรินิพพาน”
เนื่องจากพ่อบ้าน เล่นการพนัน สูบบุหรี่ และดื่มน้ำเมา ทำให้แม่บ้านต้องรับผิดชอบทุกอย่างในครอบครัว วันหนึ่งเธอมีอาการชาจากนิ้วก้อย คล้ายถูกไฟช๊อต ไปถึงหัวใจ มีอาการแน่นหน้าอก สุดท้ายหมดสติไป ผู้เฒ่าผู้แก่ข้างบ้านพากันบอกว่า เธอถูกผีเข้า…และกับคำถาม วิบากกรรมใด ทำให้พูดติดอ่าง…
“ ต่อไปพวกเราอย่าได้ไปกราบไหว้ภิกษุพวกนี้อีกนะ ” “ พวกเราจะไม่ถวายบิณฑบาตด้วย ทำแบบนี้ ภิกษุเหล่านี้จะได้สำนึกเสียบ้าง” เมื่อภิกษุเหล่านั้นถูกพวกอุบาสกลงทัณฑกรรมเช่นนั้นจึงสำนึกได้ พากันไปยังเมืองสาวัตถีกราบทูลขอขมาโทษต่อพระผู้มีพระภาคเจ้า
สภาพระธรรมกถึกแห่งคณะสงฆ์ไทย วัดพระเชตุพนวิมลมังคลารามราชวรมหาวิหาร กรุงเทพมหานครจัดโครงการถวายความรู้พระภิกษุสงฆ์ ศิลปะการถ่ายทอดธรรมะ รุ่นที่ 11/3
