จดหมายจากตัวแทนสามเณรทรงบาลีไวยากรณ์สามเณร สิทธิชัย เดชคำพู อายุ 15 ปีครับ ลูกเณรมาจากจังหวัดอุบลราชธานี มาวัดพระธรรมกายตั้งแต่อยู่ในท้องของโยมแม่แล้วครับ
กฐินสัมฤทธิ์ของเด็กดี V-Star ร.ร.วัดถอนสมอ จ.สิงห์บุรี ในครั้งนี้ จัดขึ้นเมื่อวันที่ 18 ตุลาคม พ.ศ.2552 ที่ผ่านมา โดยมีประธานกฐินสัมฤทธิ์ ที่ได้รับการยืนยันจากทุกคนว่า เธอน่ารักจ้ำม่ำ และมีความรักในการสั่งสมบุญมากที่สุด นั่นคือ ด.ญ.เพ็ญภิชชา ตุ้มปิ่น หรือ น้องครีม อายุ 9 ขวบ เด็กดี V-Star ชั้น ป. 4 เป็นประธานกฐิน
งานบุญกฐินสัมฤทธิ์ในครั้งนี้ ทำให้หลายต่อหลายคนเข้าใจมากขึ้นว่า การที่จะเป็นประธานกฐินนั้น ไม่ได้ยากเลย และก็ไม่ได้ขึ้นอยู่กับจำนวนปัจจัยไทยธรรมที่จะถวาย แต่อยู่เพียงแค่ว่า เราจะเอาบุญกฐินกันหรือไม่ ซึ่งพระเดชพระคุณหลวงพ่อ...ท่านก็ทำให้ดูแล้วว่า แม้เด็กน้อยอายุไม่ถึง 10ขวบก็เป็นประธานกฐินได้ ทำให้ผู้ใหญ่หลายต่อหลายคนต่างปฏิญาณว่า ปีหน้าจะขอเป็นประธานกฐินสักวัดหนึ่งให้จงได้
น้องจ๋า ด.ญ.กัลยรัตน์ สังข์ทอง ประธานกฐินสัมฤทธิ์ ปีที่ 4 ช่วยกันบอกบุญกับเพื่อนๆ รวมยอดเงินได้ 2,080,762 บาท ก่อนออกไปบอกบุญหนูจะนั่งสมาธิทำใจใสๆ ก่อนนอนทุกคืน
วันที่ 23 กันยายน พ.ศ.2553 ณ วัดพระธรรมกาย
มหาอุปสมบทเข้าพรรษา 100,000 รูปทั่วไทย
ตอนนั้นลูกคิดแต่เพียงว่า การนั่งธรรมะนั้นเหมือนกับแม่ไก่กกไข่เท่านั้น ทำไปเบาๆ ไม่ได้คิดอะไร ลูกได้เซตใจให้เป็นซีโร่ (ศูนย์) ไม่คิดเรื่องอะไรทั้งสิ้น สักพักใจของลูกก็ไปรวมที่ศูนย์กลางกายเป็นดวงเดียว ลูกประหลาดใจว่าการรวมใจเป็นหนึ่งมันง่ายอย่างนี้เองหรือ
ในวันที่เธอตัดสินใจนำเงินสดๆออกมานั้น เธอมานั่งคุกเข่าต่อหน้ารูปของพระเดชพระคุณหลวงพ่อ แล้วถึงกับขนลุกและร้องไห้ออกมา ปลื้มปีติจนพูดไม่ออกจริงๆ เธอรำพึงว่า “ความตระหนี่มันไม่ดีเลย” ทันทีที่ตัดสินใจทำ เธอก็รู้สึกว่า เบา โปร่ง สบาย อย่างนี้นี่เอง
