หญิงคนหนึ่ง ด้วยผลแห่งบุญในอดีตชาติ ทำให้ชาตินี้เธอมีฐานะที่ร่ำรวยในระดับเศรษฐี ใช้ชีวิตเรียบง่าย สมถะ มีระเบียบวินัย มีเหตุผล รู้ค่าของเงิน ขยันทำงาน เป็นคนใจดี ใจบุญ เธอทำบุญกับพระพุทธศาสนามากมาย เช่น ถวายที่ดิน สร้างโบสถ์ กุฏิสงฆ์ หอระฆัง ให้วัดหลายวัด เธอเสียชีวิตด้วยโรคเส้นโลหิตในสมองตีบ...ชีวิตหลังความตายของเธอเป็นอย่างไร...
พระผู้มีพระภาคเจ้า เมื่อมีผู้ถวายบังคม จะทรงพระอิริยาบถที่สง่างาม ทรงเปล่งพระสุรเสียง ดุจท้าวมหาพรหมที่ไพเราะเสนาะโสต เป็นที่จับใจ เปี่ยมด้วยโสรจชะโลมด้วยน้ำอมฤต ตรัสระบุชื่อของผู้นั้นแล้วกล่าวว่า จงเป็นสุข เป็นสุขเถิด ข้อนี้เป็นธรรมเนียมของพระพุทธเจ้าทั้งหลาย
ย้อนไปในปี พ.ศ.2535 ช่วงที่ผมประสานงานรวบรวมที่ดินในอำเภอสองพี่น้อง จ.สุพรรณบุรี ซึ่งเป็นบ้านเกิดหลวงปู่วัดปากน้ำ ภาษีเจริญ ผมก็ได้แวะไปหา ปู่ผง มีแก้วน้อยซึ่งเป็น 1 ในทีมอุปัฏฐากที่เป็นลูกพี่ลูกน้องกับหลวงปู่ฯ ครับ
