อานุภาพแห่งบุญ ยิ่งใหญ่ไม่มีประมาณ เกินกว่าที่เราจะคาดคำนวณได้...เมื่อเราละจากกายมนุษย์นี้แล้ว บุญจะเป็นพลวปัจจัยหนุนนำให้เรามีความสุขในชีวิตหลังความตาย...มาร่วมกันศึกษาผลแห่งบุญ ในแบบของโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา
พระราชาได้สดับถ้อยคำอันอ่อนโยน จึงดำริว่าบุรุษผู้นี้ แม้ถูกเรายิงด้วยลูกศรล้มลงแล้ว ไม่ด่าบริภาษเรา ยังเรียกหาเรา ด้วยถ้อยคำที่อ่อนโยนน่ารัก น่าพอใจจึงเสด็จเข้าไปใกล้ สุวรรณสาม ตรัสว่า เราเป็นพระราชา
เรื่องราวของหญิงใจบุญ ยอดกตัญญู...เกิดเรื่องราวเหลือเชื่อกับเธอ จู่ๆเธอก็สามารถมองเห็นเรื่องที่จะเกิดขึ้นกับตัวเองในอนาคตได้...อยู่มาวันหนึ่ง เธอรู้สึกว่ามีใครไม่รู้มาอยู่ในร่าง และได้ยินเสียงจากข้างในบอกว่า เป็นธิดากษัตริย์ของอินเดีย มาเพื่อปกป้องเธอจากผีร้าย...ต่อมา เธอมีอาการคุมสติตัวเองไม่ได้เหมือนโดนผีสิง...เรื่องเหล่านี้ เธอคิดไปเอง หรือเป็นเรื่องจริง...ที่นี่...มีคำตอบ
ในสมัยหนึ่งครั้งเมื่อพระพุทธเจ้าประทับอยู่วัดเชตะวันเมืองสาวัตถี ได้เกิดเรื่องราวถกเถียงกันในหมู่สงฆ์ ถึงเรื่องวินัยสงฆ์ของภิกษุผู้เลี้ยงมารดารูปหนึ่ง ภิกษุที่ว่านี้เมื่อออกบวชในพุทธศาสนาก็ไม่สามารถปฏิบัติธรรมอย่างจริงจังได้ เพราะต้องคอยมาปรนนิบัติผู้เป็นมารดาที่อาศัยอยู่ในบ้านตามลำพัง
อานุภาพของการบำรุงบิดามารดาไม่ใช่ เรื่องธรรมดา ผู้ที่เลี้ยงดูบิดามารดา แม้ยักษ์ผู้มีใจเหี้ยมโหดก็ยังอ่อนโยนได้ แล้วเกิดความเลื่อมใส จนเปลี่ยนจากยักษ์ที่เหี้ยมโหดกลายมาเป็นยักษ์ใจดี มีศีลมีธรรม พระพุทธองค์ถึงได้ตรัสว่า เพราะการปรนนิบัติในบิดามารดา
ชาวเน็ตแชร์ภาพ เณรน้อยยอดกตัญญู ซื้อข้าว-น้ำ ไปเยี่ยมพ่อที่ติดคุกทุกวัน ยืนร่ำไห้หน้าห้องขังด้วยความสงสารและคิดถึงพ่อ เป็นภาพที่น่าเวทนาต่อตำรวจและผู้ต้องขังรายอื่น ๆ
มีฝูงแร้งกลุ่มหนึ่งจำนวนหลายพันตัว อาศัยอยู่ที่ภูเขาคิชฌกูฏ ซึ่งห่างจากพระนครหลายร้อยโยชน์ คอยหากินสัตว์ที่ล้มตายเป็นอาหาร ในสมัยนั้น พระโพธิสัตว์บังเกิดในกำเนิดพญาแร้ง มีรูปร่างสง่างามเป็นพิเศษ ทำหน้าที่ปกครองฝูงแร้งให้อยู่ร่วมกันอย่างมีความสุข พวกแร้งหนุ่มๆ จะบินลาดตระเวนตั้งแต่เช้าตรู่ เพื่อสอดส่องหาเหยื่อ เมื่อรู้ว่าที่ไหนมีสัตว์ป่าขนาดใหญ่ล้มตาย ก็จะบินกลับมาให้สัญญาณแก่ฝูงแร้งทั้งหมด แล้วจึงค่อยร่อนลงไปกินเหยื่อพร้อมๆกัน
จดหมายจากธรรมทายาทนานาชาติ IDOP รุ่นที่ 12 ตอน...บียองเจ ลูกชายยอดกตัญญู ผมโชคดีที่ได้เกิดในครอบครัวของชาวพุทธ และเติบโตที่เกาหลี จนอายุได้ 12 ปี ก็ไปเรียนต่อที่ประเทศฝรั่งเศส โดยคุณแม่ส่งผมไปพักอยู่กับคุณป้า ซึ่งท่านเป็นผู้นำของศูนย์ชาวพุทธซอน(เซ็น)ในฝรั่งเศส ทำให้ผมได้สัมผัสกับชีวิตนักบวชจากคนในครอบครัวตั้งแต่ยังเด็กเลยทีเดีย
พระโพธิสัตว์ได้พามารดา และบิดาไปนอนพักอยู่ที่ดอนแห่งหนึ่ง เมื่อเห็นเนื้อฝูงใหญ่ถูกคนมากมายกำลังต้อนอยู่นั้น และใกล้จะเดินทางมาถึงที่ที่ตนเอง และมารดาบิดาอยู่ ก็ฉุกใจคิดว่า ผู้คนมากมายมีอาวุธครบมือได้เที่ยวไล่ต้อนเนื้ออยู่ และใกล้จะมาถึงพวกเราแล้ว หากเราไม่ทำอะไรสักอย่าง อันตรายก็คงถึงกับพ่อ และแม่แน่ๆ เอาเถิด วันนี้เราจะสละชีวิตทดแทนพระคุณของท่านทั้งสอง
