เมื่อเข้าสู่วัยเรียน พี่ๆทุกคนต่างได้เรียนกันจนจบปริญญา มีลูกอยู่คนเดียวที่ไม่จบแม้แต่ ป.1 เพราะเมื่อไปโรงเรียนครั้งใด ลูกจะต้องเจ็บสารพัดไข้มาทุกครั้ง เป็นบ่อยมากจนคุณพ่อสงสาร ไม่ให้ลูกไปโรงเรียนอีกเลย
เรื่องราวของเด็กชายคนหนึ่ง...ในช่วงที่เขาเติบโต มักมีอุบัติเหตุเกี่ยวกับศีรษะเกิดขึ้นกับเขาหลายต่อหลายครั้ง พออายุได้ 17 ปี ก็มีอาการป่วยทางสมอง จนต้องนำตัวส่งเข้ารักษาที่โรงพยาบาล เขามีอารมณ์แปรปรวน ช่วงอารมณ์ดีก็พูดคุยแบบไม่มีสาระ หัวเราะ สักพักก็เปลี่ยนเป็นอารมณ์ร้าย ก้าวร้าวแม้แต่กับแม่ของตัวเอง ด้วยสาเหตุใดทำให้เขามีอาการดังนี้ และจะแก้ไขได้อย่างไร...แม่ของเขา...เธอมีความรู้สึกว่าตลอดระยะเวลาหลายปีที่ผ่านมา เหมือนมีใครติดตามเธออยู่ตลอด บางครั้งก็ฝันว่า มีคนมาชวนให้ไปอยู่ด้วย...เธอคิดไปเอง หรือเป็นความจริง...ที่นี่...มีคำตอบ...
ลูกฝาแฝดคนเล็กของลูก ป่วยเป็นโรคไตอักเสบเรื้อรังมาตั้งแต่อายุได้เพียง ๔ เดือน พออายุได้ ๒ ขวบ ก็ชักตาค้างเนื่องจากไข้ขึ้นสูงอีก เมื่ออายุได้ ๖ ขวบกว่าๆ ก็ตรวจพบว่า เป็นโรคเบาหวาน
ตอนที่ลูกตั้งท้อง พอครบกำหนดคลอด สามีบอกให้ผ่าออกดีกว่า สบายกว่า ลูกจึงตกลงผ่า แต่หลังผ่าแล้วก็ไม่ได้สบายอย่างที่คิด คือ ลูกเป็นตะคิวในท้องและที่ขาอยู่เป็นประจำ หลังก็แข็ง
บุตรสาวของลูก ตอนเกิดมาก็มีร่างกายสมบูรณ์ดี แต่พออายุได้ ๑๒ ปี ก็เริ่มมีอาการกระดูกที่หลังคดเป็นรูปตัว S พออายุ ๑๔ ปียิ่งคดมากจนเห็นได้ชัด ทำให้ไหล่สองข้างสูงต่ำไม่เท่ากัน โรคนี้โดยปกติรักษาไม่หาย
ลูกคลำเจอก้อนเนื้อเล็กๆที่ใต้รักแร้ คุณหมอ ๓ ท่านแรกวินิจฉัยว่าลูกน่าจะเป็นต่อมน้ำเหลืองอักเสบ ไม่น่าจะเป็นมะเร็ง เพราะอายุก็ยังไม่มาก ร่างกายก็แข็งแรงดี ออกกำลังกายสม่ำเสมอ และตรวจสุขภาพเป็นประจำ
ลูกเป็นลูกสาวคนโต มีน้อง ๙ คนต้องทำงานหนักทั้งงานบ้านและทำนา พออายุ ๑๖ ปี ลูกป่วยหนักเป็นโรคฝีในท้องนำส่งโรงพยาบาลแทบไม่ทัน ตั้งแต่วินาทีที่หมอผ่าตัดดูดเอาหนองออกจากท้อง ลูกก็ไม่รู้สึกตัวอีกเลย
คุณตาเป็นลูกคุณพระสมัยรัชกาลที่ ๖ มีฐานะดีมาก ท่านชอบยิงนกตกปลาตั้งแต่วัยหนุ่มเมื่อ แต่งงานกับคุณยาย ท่านมีความสุขกันมาก แต่ความสุขนั้นมีระยะเวลาสั้นนักเนื่องจากคุณตาได้ล้มป่วยลงอย่างกะทันหันด้วยวัณโรค และเสียชีวิตด้วยวัยเพียง ๒๕ ปี
แม่ของลูกป่วยเดินไม่ได้ ไม่มีแรง นิ้วมือนิ้วเท้าหงิก แม่ไปรักษากับหมอไสยเวท โดยใช้เหล็กแดงๆ ตั้งไว้บนเตาถ่าน ใช้เท้าจุ่มน้ำมันแล้วหมอก็เหยียบไปที่เหล็กแดงๆ ที่กำลังร้อนแล้วก็มาเหยียบที่ร่างของแม่ ทำอย่างนี้อยู่ ๑ อาทิตย์ อาการของแม่ก็หายเป็นปกติ
ลูกเคยเป็นโรคทาลัสซีเมียร์ มีอาการเหนื่อยง่าย อ่อนเพลียมากกว่าคนปกติ เมื่อไปหาหมอ หมอให้ยาบำรุงเลือดมาทาน และดูแลสุขภาพด้วยการไม่นอนดึก พักผ่อนให้เพียงพอ อาการก็ดีขึ้นเป็นลำดับ และหายขาดเป็นปกติจนทุกวันนี้
