พระเจ้าจุลนี ทรงสดับถ้อยคำเย้ยหยันของมโหสถแล้ว ก็ยิ่งทรงพระพิโรธหนักขึ้น ความอาฆาตแค้นอัดแน่นในพระอุราเป็นทับทวี ทรงดำริว่า “เจ้ามโหสถนี่กำแหงมากนัก มาเยาะเย้ยเราได้ ต้องให้มันรู้สำนึกเสียบ้างในวันนี้เป็นทีของใคร”
หลังจากที่หลวงน้าของลูกสำเร็จหลักสูตรการฝึกทหารชุดพิเศษแล้ว ตัวท่านได้เป็นนายทหารที่อยู่ในหน่วยดูแลความสงบเรียบร้อยของประชาชนภายในแคว้นของพระราชาองค์ที่จะออกบวช
ทันใดนั้น พระเจ้าจุลนีจึงทรงประกาศขึ้นในท่ามกลางมหาสมาคมว่า“มา เถิดท่านทั้งหลาย บัดนี้ถึงเวลาแล้วที่เราจะต้องห้ำหั่นมิถิลาให้เป็นจุณ วิเทหราชหรือจะรอดพ้นเงื้อมมือของเราไปได้ เมื่อจับท้าววิเทหะผู้ทรนงตนเสียได้ เราก็จักบั่นศีรษะของมันเสียด้วยพระขรรค์เล่มนี้ล่ะ
ย้อนกลับไปในพุทธันดรที่ผ่านมา...ตัวลูกก็ได้เกิดเป็น “กุลบุตรรูปงาม นามไพเราะ” อยู่ในตระกูลของข้าราชการชั้นผู้ใหญ่ในแคว้นของพระราชาองค์ที่ออกบวช โดยตัวลูกจะเป็น...
ท่านมหาเสนาบดีได้ตอบข้อเสนอที่จะให้สละดินแดนส่วนน้อย เพื่อรักษาพื้นที่ส่วนใหญ่เอาไว้นั้น ตัวท่านคงจะไม่สามารถรับข้อตกลงนี้ได้
ประสบภัยสงคราม ประกอบด้วย อยู่ในประเทศที่มีสงคราม เป็นเชลยศึก และอพยพไปอยู่นอกประเทศ เกิดจากวิบากกรรม...
" ท่านเป็นสัตว์ไม่กินหญ้าจึงไม่เป็นที่สงสัยของควาญช้าง ฉะนั้น ท่านต้องเข้าไปในโรงช้าง ฉวยโอกาสคาบหญ้ามาให้ฉันเถิด ส่วนตัวฉันเองเป็นสัตว์ไม่กินเนื้อ จึงไม่เป็นที่สงสัยของพ่อครัว เพราะฉะนั้น ฉันจะเข้าไปในโรงครัวนำเนื้อมาให้ท่าน "
ยอดทหารแห่งกองทัพธรรมท่านหนึ่ง ได้เดินทางไปบอกบุญสร้างองค์พระแกนกลาง ที่อำเภอปักธงชัย ท่านได้พบกับหมอไสยเวทย์คนหนึ่ง ซึ่งพยายามจะทำคุณไสยใส่ท่าน เหตุการณ์จะเป็นอย่างไร ติดตามรายละเอียดของเรื่องราวได้ที่นี่
