ในสมัยพุทธกาลขณะที่องค์พระบรมศาสดาทรงสอดส่องพระพุทธญาณ ณ วัดชีวกัมพวัณ กรุงราชคฤห์เพื่อโปรดเวไนยสัตว์ผู้ตกทุกข์ดังที่ทรงบำเพ็ญอยู่เป็นนิจ พลันสายพระเนตรทรงเห็นภิกษุหนุ่มจุลลปัณฐกะที่ท้อถอยสิ้นความเพียร เนื่องด้วยมีสติปัญญาทึบ
คุณพ่อเป็นคนกว้างขวาง ใจใหญ่ มีลูกน้องมาก ชอบเล่นการพนัน กล้าได้กล้าเสีย ท่านได้สร้างฐานะจนร่ำรวยอยู่ในระดับเศรษฐีของหมู่บ้าน ต่อมาก็เกิดคดีความถึงขั้นขึ้นโรงขึ้นศาล ฐานะจึงตกต่ำลงเรื่อยๆ จนในที่สุดคุณแม่ต้องลาออกจากการเป็นครู เพื่อนำเงินจากการลาออกมาช่วยในการต่อสู้คดี ผลสุดท้ายคุณพ่อก็เป็นฝ่ายชนะแบบไม่เหลืออะไรเลย
หนึ่งในความยากลำบากที่น่ากลัวที่สุดในการดำเนินชีวิตของคนในระหว่างที่ยังต้องเวียนว่ายตายเกิดก็คือ ความยากจน เพราะว่าความยากจนเป็นสิ่งที่บีบคั้นให้เกิดปัญหาอีกหลายอย่างขึ้นในโลก
หลวงพ่อคะ ลูกเกิดในครอบครัวที่ไม่ได้ร่ำรวยอะไรเลยค่ะ และหลังเรียนจบมาก็รับราชการเป็นครูมาตั้งแต่อายุ 22 ปี จนถึงปัจจุบัน..ก็ใกล้จะเกษียณแล้วค่ะ เรียกได้ว่าเป็นครูมาอย่างยาวนานถึง 34 ปี เพราะตอนนี้ลูกอายุได้ 56 ปีแล้วค่ะ
