ทุกฺเข สุขานิ วินฺทติ คนมีปัญญา เมื่อถึงคราวตกทุกข์ ก็ยังหาสุขได้ (๒๗/๒๔๔๔)
วิชาการความรู้ต่าง ๆ เป็นสิ่งควรรู้ ควรศึกษา เป็นของกลางที่มนุษย์ทุกคนเป็นเจ้าของได้ แต่เมื่อคนพาลได้ความรู้เหล่านั้นมา กลับนำมาใช้ในทางที่ผิด แล้วบั่นทอนความดีของเขาเอง ด้วยมิจฉาทิฐิที่เต็มในใจคนพาล
ใครทำกรรมใดไว้ ย่อมได้รับผลแห่งกรรมนั้น ไม่มีใครดลบันดาลให้เป็นไป เว้นแต่ตัวเราเอง
สุทุทฺทสํ สุนิปุณํ ยตฺถ กามนิปาตินํ จิตนั้นเห็นได้แสนยาก ละเอียดอ่อนยิ่งนัก มักตกไปหาอารมณ์ที่ใคร่ (ขุ.ธ.๒๕/๑๓)
ปกติของคนดี คือ คิดดี พูดดี ทําดี ปกติของคนไม่ดี คือ คิดไม่ดี พูดไม่ดี ทําไม่ดี
ผู้ฉลาดย่อมเพ่งพินิจ พิเคราะห์ พิจารณา ผู้ฉลาดย่อมเห็นคุณค่าความเพียร ทำความเพียรไม่ลดละ
การบรรลุธรรมไม่ได้จำกัดชนชั้น การหมดกิเลสไม่ได้จำกัดวัย การสิ้นอาสวะไม่ได้จำกัดเพศภาวะ ทุกเพศ ทุกวัย ทุกชนชั้น ไม่ว่าใคร ๆ
เป็นธรรมดาที่บิดามารดาปรารถนาได้ลูกดี ๆ ลูกที่ดีกว่าบิดามารดาเรียก อภิชาตบุตร ลูกที่เสมอบิดามารดาเรียก อนุชาตบุตร ลูกที่แย่กว่าบิดามารดาเรียก อวชาตบุตร
ความรักทำให้ระยะทางหายไป ความชังทำให้ระยะทางเพิ่มขึ้น เมื่อใจรักแล้ว ไกลแค่ไหนก็เหมือนใกล้ ดั้นด้นไปหา ฟันฝ่าไปเจอ คอยคิดคำนึงถึง แม้ห่างไกล แต่จิตใจกลับผูกพันชิดใกล้ตลอดเวลา
ยากนักที่ใครจะปฏิเสธสรรเสริญและนินทา สรรเสริญ นินทา เป็นของคู่โลกมายาวนาน ถ้าเราใส่ใจคำสรรเสริญนินทา