คุณแม่ของลูกช่วงอยู่ในครรภ์มารดา ตอนคุณยายแพ้ท้องจะนึกอยากดื่มเลือดหมูสดๆคุณยายจึงเชือดหมูด้วยตัวเองเพื่อดื่มเลือดเดี๋ยวนั้นทันที ครั้นพอคลอดออกมา คุณแม่ก็ดิ้นและได้แต่ร้องโอดโอย มีอาการเหมือนหมูถูกเชือดไม่มีผิด
ความรู้สึกของแม่ที่รักลูกนั้น ยากเกินกว่าจะบรรยาย การตอบแทนโดยการบวชหนึ่งพรรษานั้น ไม่มากเลยกับการทุ่มเททุกอย่างของแม่เพื่อลูก
คนญี่ปุ่นโบราณเขาบอกว่า ถ้าไม่จำเป็นจะไม่ให้มีการผ่าตัดคลอด เพราะการผ่าตัดคลอดหนึ่งครั้งจะบั่นทอนชีวิตมารดาไปถึงเจ็ดปี
ตอนที่ลูกตั้งท้อง พอครบกำหนดคลอด สามีบอกให้ผ่าออกดีกว่า สบายกว่า ลูกจึงตกลงผ่า แต่หลังผ่าแล้วก็ไม่ได้สบายอย่างที่คิด คือ ลูกเป็นตะคิวในท้องและที่ขาอยู่เป็นประจำ หลังก็แข็ง
