การแสดง การแสดงของบรูไนมีมากมาย ทั้งในส่วนที่เป็นของชาวมลายู ซึ่ง คล้ายคลึงกับประเทศเพื่อนบ้านอย่างมาเลเซีย อินโดนีเซีย และการที่เป็นของชนพื้นเมือง
"การทำอาหารนั้นเป็นสิ่งที่วุ่นวาย ร้อน ทำให้หงุดหงิดง่าย และน่าปวดหัวอย่างที่สุด" นี่คือสิ่งที่ จีฮาน อะบีวีรา ชาวศรีลังกา เข้ามาทำงานเป็นพ่อครัว อยู่ที่ประเทศบรูไน พูด เพราะเขาอารมณ์ร้อน ถึงกับเอาถังน้ำที่มีน้ำล้างพื้นคว่ำใส่หัวของลูกน้อง เมื่อตอนที่เขาสั่งแล้วไม่ยอมทำเสียที แต่หลังจากที่เขาฝึกสมาธิ ก็ทำให้เขาใจเย็นลง พร้อมกับเอ่ยว่า "ความเย็นภายใน ก็ทำให้ผมอารมณ์เย็นขึ้นด้วย" แล้วก็ทำให้เขาทำอาหารได้อร่อยขึ้น...
ทำมาค้าขาย ชาวบรูไนนิยมทำงานราชการหรือทำงานในบริษัทใหญ่ๆ และเนื่องจากการเป็นประเทศเล็กๆ ที่มีจำนวนคนอาศัยอยู่น้อย บรูไนจึงมีปัญหาขาดแคลนแรงงานและช่างฝีมือ จึงรับจ้างแรงงานจากต่างประเทศ ไม่ว่าจะเป็นอินโดนีเซีย ฟิลิปปินส์ มาเลเซีย หรือคนไทย เข้าไปทำงานในอุตสาหกรรมต่างๆ เช่น ตัดเย็บเสื้อผ้า ก่อสร้าง
เมื่อวันอาทิตย์ที่ 26 มิถุนายน 2554 ที่ผ่านมา ทางศุนย์ปฏิบัติธรรมบรูไนได้จัดพิธีบูชาข้าวพระโดยได้เตรียมภัตตาหารคาวหวานอย่างปราณีต เพื่อร่วมประกอบพิธี
