วันนี้มีคำถามจากคุณโยมท่านหนึ่งถามเข้ามาว่า ทำไมกระผมรู้สึกว่าท้อและก็เบื่อทุกอย่างเลยครับ บางทีก็ซึมๆ คิดนั่นคิดนี่ในบางเวลา กระผมควรทำยังไงดีครับ
ลูกรู้ตัวว่าลูกไม่มีโสรัจจะ คือเวลาปรนนิบัติคุณแม่ที่ป่วยนานๆ จิตใจมักเศร้าหมอง เบื่อ รำคาญ เพราะคุณแม่ทั้งบ่นทั้งจู้จี้สารพัด ลูกจะเอาธรรมะข้อโสรัจจะนี้ปรับปรุงตัวเองให้ดีขึ้นจะได้ไหม
คืนนั้น ลูกนั่งด้วยความสดชื่นมากๆไม่คิดเรื่องอะไร บอกตัวเองว่า “ให้วาง ให้ว่าง ให้วาง ว่างๆ” นึกภาพองค์พระมาไว้ในกลางกายแล้วมองไปเรื่อยๆ อย่างสงบ ไม่นานต่อมา รูปที่ลูกตรึกอยู่นั้น ก็ใสมีประกายขึ้นมาเอง ชัดขึ้นๆ แล้วองค์พระก็ผุดขึ้นมามากมาย มาแบบมีชีวิตชีวามากๆ
ความสุขเพียงแค่วันเดียวของการเป็นพระแท้ ยากที่จะหาความสุขใดในทางโลกมาเทียบได้ บวชอย่างน้อยหนึ่งพรรษาให้อะไรมากกว่าที่คุณคิด
รุ่งเข้าวันหนึ่ง ชายป่วยได้ตื่นเช้ากว่าปกติ เขาหันหน้าออกไปทางหน้าต่างเพื่อรับอากาศบริสุทธิ์ เขามองออกไปดูวิถีชีวิตของชาวบ้าน พลันสายตาก็เหลือบไปเห็นพระภิกษุสงฆ์ออกมาบิณฑบาต แล้วเขาก็เกิดความคิดอย่างหนึ่ง “ จริงสินะ ชีวิตมันไม่เที่ยงจริง ๆ สังขารย่อมร่วงโรยเป็นธรรมดา ถ้าเราหายจากโรคนี้เราจะบวช ”
คำถาม : ที่พักอาศัยของดิฉันมีหนูมาทำลายข้าวของอยู่เสมอ ดิฉันเอาข้าวสารที่ทางเทศบาลแจกไว้ให้เบื่อหนูไปวางตามที่ต่าง ๆ หนูมันมากินแล้วก็ตายไป โดยที่ดิฉันไม่ได้บังคับให้มันมากินอย่างนี้จะผิดศีลไหมคะ
คำถาม : ผมเลี้ยงลูกเทพตามแฟชั่น เพราะเค้าบอกว่าเลี้ยงแล้วจะโชคดี เค้าเป็นเทพจริงหรือเปล่าครับ พอมีข่าวเยอะๆ ประกอบกับผมก็ไม่ค่อยมีเวลาดูแล ผมเลยไม่อยากเลี้ยงเค้าแล้ว หากจะเอาลูกเทพ ไปไว้ที่วัดจะบาปไหมครับ ทำอย่างนี้เค้าจะอาฆาตเราไหมครับ
ที่พักอาศัยของดิฉันมีหนูมาทำลายข้าวของอยู่เสมอ ดิฉันเอาข้าวสารที่ทางเทศบาลแจกให้ไว้เบื่อหนู ไปวางทิ้งตามที่ต่าง ๆ หนูมันมากิน แล้วก็ตายไป อย่างนี้จะผิดศีลข้อ ๑ ไหมคะ? โดยที่ดิฉันไม่ได้บังคับมันให้มากิน
ผลการปฏิบัติธรรมของอุบาสิกาแก้วหน่ออ่อน รุ่นหนึ่งล้านคน แม้จะมาจากต่างที่ แม้จะต่างวัย แต่สิ่งที่ได้รับล้วนเหมือนกัน นั่นคือ...ความสุข
