เหตุให้ความตายเกิดมี 4 ประการ การตายมีด้วยกัน 4 ประเภท สิ้นอายุ สิ้นกรรม สิ้นทั้งสอง กรรมตัดรอน ตายแล้วไปไหนจะรู้ได้อย่างไร เลือกได้อย่างไร
“..ธรรมย่อมรักษาผู้ประพฤติธรรม เหมือนร่มใหญ่ที่กางกั้นฝนในฤดูฝนหรือกันแดด ในฤดูร้อน เพราะฉะนั้นธรรมบาลกุมารย่อมได้รับการคุ้มครองโดยธรรม เราจึงเชื่อว่า เขาต้องไม่ตายแน่นอน..”
คำถามข้อที่ 2 บุพกรรมใดที่ทำให้โยมพ่อของลูกเสียชีวิต
เราทราบกันดีแล้วว่า ทุกคนต้องตาย เพราะความตายเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงได้ยาก แต่อย่างไรก็ตามในคัมภีร์พุทธศาสน์พระพุทธองค์ได้ตรัสอุบายในการหลีกเลี่ยงจากความตายบางประเภทหรือยืดอายุให้ยืนยาวไว้ดังนี้
ความตายเป็นเพียงจุดสิ้นสุดของชีวิตในภพภูมิหนึ่งๆ เท่านั้น และความตายนี้ย่อมเป็นสิ่งที่น่ากลัวและไม่น่าปรารถนาของสรรพสัตว์ แต่ไม่ว่าเราจะปรารถนาหรือไม่ก็ตามเราทุกคนล้วนแต่ต้องตาย แต่ตายแล้วจะไปไหน
สมัยพุทธกาลผ่านมาพระเชตะวันมหาวิหารของพระบรมศาสดาร่มเย็นเป็นที่พึ่งพาของเวไนยสัตว์อย่างทั่วถึง ดุจแสงจันทร์วันเพ็ญอันสว่างนวลทั่วปริมณฑล แต่จันทร์กระจ่างฟ้าก็หาทำความรื่นรมย์ได้ทั่วทุกคนไม่ ยังมีภิกษุหนุ่มชาวสาวัตถีรูปหนึ่งกำลังกลัดกลุ้มอยู่กับความทุกข์ภายใต้แสงจันทร์นวลทุกราตรี
ชีวิตของเธอมีแต่ปัญหา จนเธอคิดฆ่าตัวตาย แต่หลังจากได้บวชอุบาสิกาแก้วหน่ออ่อนรุ่นแสน ชีวิตของเธอก็เปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้น
เธอและสามีรอดตายได้โดยไม่มีแผลอะไรเลย ไม่จำเป็นต้องมีไข้ให้ใครไปเยี่ยม จึงถือว่ารอดตายได้อย่างยอดเยี่ยม และเป็นแรงบันดาลใจให้ทั้งสองตัดสินใจเดินทางมาวัดพระธรรมกาย ประเทศไทยเพื่อร่วมงานบุญวิสาขบูชาที่จะถึงนี้ด้วย
โรงเรียนไวท์สตีเพิ้ลพรีสคูล วัดพระธรรมกายชิคาโก ประเทศสหรัฐอเมริกา ได้จัดกิจกรรมสัปดาห์แห่งความปลอดภัย
ตัณหาทำให้คนเกิด จิตของผู้มีตัณหาย่อมซัดส่ายไปมา หมู่สัตว์มัวท่องเที่ยวอยู่ในสังสารวัฏ ทุกข์เป็นภัยใหญ่ของเขา
