เวลาที่ชาวโซโลมอนเจอเปเล่ จะถามแต่ว่า "Meditation Today?" (วันนี้มีนั่งสมาธิไหม) หลายคนก็ตั้งใจเดินตามหาเปเล่เพื่อจะถามว่า "วันนี้นั่งสมาธิที่ไหน กี่โมง" เปเล่บอกว่า "จริงๆแล้วผมเคยชวนชาวโซโลมอนนั่งสมาธิแค่ไม่กี่คน แต่ที่เหลือ เขาไปบอกต่อๆ กันเอง เขาบอกว่า เวลานั่งสมาธิ เขาไม่คาดหวังว่าจะเห็นอะไร และก็ไม่รู้ด้วยว่าจะต้องเห็นอะไร แต่กลายเป็นช่วงที่มีความสุข อยากทำต่อเนื่องทุกวัน"
เมื่อพระปลัดสุธรรม สุธมฺโม ได้ส่งพระมหานิราศ สุทฺธิภาโส และอุบาสก จากวัดพระธรรมกายนครซิดนีย์ ภาคพื้นโอเชียเนีย เดินทางมาถึงโซโลมอน ในวันที่ 17 มกราคม พ.ศ.2551 เวลา 23.59 นาฬิกา เพื่อจัดสอบ World-PEC ครั้งที่ 2 ของโลก ถือเป็นประวัติศาสตร์ครั้งยิ่งใหญ่ เพราะเป็นครั้งแรกที่พระภิกษุได้เดินทางเข้ามาในดินแดนแห่งนี้
จดหมายรายงานความคืบหน้า การเผยแผ่พระพุทธศาสนา ณ ดินแดนอดีตมนุษย์กินคน
การอบรมอุบาสิกาแก้วหน่ออ่อนที่โซโลมอน อดีตดินแดนมนุษย์กินคน
จะเกิดอะไรขึ้น เมื่อมนุษย์กินข้าว นามว่า "เปเล่" ผู้เป็นดวงตะวันของโซโลมอน ต้องเดินทางเข้าป่าลึกไปพร้อมกับ "ทอมมี่ ทิลา" อดีตมนุษย์กินคน ไปสู่โรงเรียนแห่งหนึ่งในป่าลึก เด็กๆ เข้ามารุมมองเปเล่อย่างประหลาดใจ ราวกับว่าไม่เคยเห็นอะไรอย่างนี้มาก่อนในชีวิต หรือว่าเด็กๆ มองเห็นเปเล่เป็นอาหารอันโอชะ โรงเรียนของอดีตมนุษย์กินคนสอนอะไรกันแน่ เรื่องราวจะเป็นอย่างไรต่อไป ติดตามอ่านต่อได้ที่นี่
จากอดีตดินแดนมนุษย์กินคน แต่ด้วยความทุ่มเทอย่างเอาชีวิตเป็นเดิมพันของพุทธบุตร ณ วันนี้พระพุทธศาสนาได้เริ่มสว่างไสวแล้ว
เปเล่ หนุ่มน้อยมนุษย์กินข้าว ตะลุยฝ่าแดนอดีตมนุษย์กินคนด้วยหัวใจของพระโพธิสัตว์ เพื่อขจัดปัดเป่าความไม่รู้ใดๆให้หมดสิ้นไป วันนี้เปเล่จะมาพาเราเ่ยี่ยมชมอีกโรงเรียนหนึ่งในโซโลมอน ที่ได้เรียนรู้วิชาใหม่ ทั้งคุณครู และลูกศิษย์ จนกลายเป็นที่ฮอตฮิตติดลมบนไป วิชาอะไรหนอ ที่แม้ไม่มีไฟฟ้าประปา จะกินข้า่ว หรือกินคนก็เรียนได้...
หลังจากที่เรื่องราวของมนุษย์กินคน ได้ออกอากาศไปแล้ว 2 วัน แค่ทุกคนได้รู้ว่า ประเทศของตัวเองได้ออกอากาศสู่สายตาชาวโลก ทุกคนมีความสุขและประทับใจมาก ต่างก็มีสีหน้าที่เบิกบาน ยิ้มแย้มแจ่มใสกันทุกคน พวกเขารู้สึกอบอุ่นใจ รู้สึกว่า ตัวเองไม่ได้ถูกทอดทิ้งอีกต่อไป อย่างน้อยก็มีประเทศไทยที่เอาใจใส่ประเทศของเขา
สักครู่ ตัวของผมก็หายไป เหลือแต่ดวงอาทิตย์ที่เย็นๆดวงนั้น ซึ่งก็กลายเป็นดวงอาทิตย์ที่นวลๆสว่างๆ ผมมีความสุขมากๆ นั่งอย่างมีความสุขสักครู่ ก็หมดเวลา ผมเสียดายมากเลยครับ อยากให้นั่งได้อย่างเดิมอีก
