ความโกรธและการผูกอาฆาต: เส้นทางสู่บาปกรรมใหญ่หลวง

สำรวจความโกรธและการผูกอาฆาตที่อาจนำไปสู่บาปกรรมใหญ่หลวง พร้อมคำเตือนจากพุทธพจน์และธรรมะเพื่อประชาชนจากเพจคุณครูไม่ใหญ่

ความโกรธและการผูกอาฆาตเพียงเล็กน้อย หากปล่อยไว้ อาจนำไปสู่บาปกรรมใหญ่หลวงได้ เพจ พุทธพจน์เตือนใจ ธรรมะเพื่อประชาชน คุณครูไม่ใหญ่

อรุณสว่างยามเช้า กับ พุทธพจน์เตือนใจ ตอนที่ 3,856 (เข้าพรรษา วันที่ 4 ) ในสมัยพระกัสสปสัมมาสัมพุทธเจ้า มีมหาเศรษฐีชื่อ สุมังคละ ผู้มีศรัทธาแรงกล้าในพระพุทธศาสนา ท่านสร้างมหาวิหารและพระคันธกุฎีถวายพระพุทธเจ้า พร้อมถวายมหาทานด้วยใจที่เปี่ยมด้วยปีติ วันหนึ่ง ขณะเดินทางไปเข้าเฝ้าพระพุทธเจ้า ท่านเพียงกล่าวถึงชายคนหนึ่งที่นอนอยู่ข้างทางว่า คงเป็นผู้เที่ยวกลางคืนเพราะเท้าเปื้อนโคลน ชายผู้นั้นซึ่งเป็นโจรกลับเข้าใจว่าเศรษฐีดูหมิ่นตน จึงผูกใจเจ็บและคิดแก้แค้น โจรได้เผานา เผาบ้าน ตัดเท้าโคของเศรษฐีหลายครั้ง และถึงกับลอบวางเพลิงเผาพระคันธกุฎีของพระพุทธเจ้า แต่เศรษฐีไม่เคยโกรธ กลับยินดีที่จะสร้างพระคันธกุฎีขึ้นใหม่ พร้อมสั่งสมบุญยิ่งกว่าเดิม แม้โจรจะคิดฆ่าเศรษฐี แต่ก็ไม่มีโอกาสลงมือ จนวันสุดท้ายของการถวายทาน เศรษฐีกล่าวต่อหน้าพระพุทธเจ้าว่า ขออุทิศบุญทั้งหมดให้แก่ผู้ที่ทำร้ายตน เพราะไม่เคยคิดพยาบาทแม้แต่น้อย คำพูดนั้นทำให้โจรสำนึกผิด รีบเข้าไปสารภาพความจริงทั้งหมด เศรษฐีก็ให้อภัย พร้อมทั้งกล่าวขอโทษในถ้อยคำที่เคยพูดโดยไม่ได้ตั้งใจ ทั้งสองต่างอโหสิกรรมแก่กัน อย่างไรก็ตาม กรรมชั่วที่โจรเคยทำไว้ยังคงให้ผล หลังเสียชีวิตต้องตกอเวจีมหานรก และต่อมาเกิดเป็นเปรต ได้รับความทุกข์ทรมานจากผลแห่งกรรมของตน เรื่องนี้สอนให้เห็นว่า ความโกรธและการผูกอาฆาตเพียงเล็กน้อย หากปล่อยไว้ อาจนำไปสู่บาปกรรมใหญ่หลวงได้ ในทางตรงกันข้าม ผู้ที่รู้จักให้อภัย มีเมตตา และไม่ตอบโต้ด้วยความแค้น ย่อมสร้างบุญอันยิ่งใหญ่ให้แก่ตนเอง ดังนั้น เมื่อมีสิ่งมากระทบใจ ควรรักษาใจให้สงบ ไม่ปล่อยให้ความโกรธครอบงำ หมั่นทำความดี รักษาศีล เจริญภาวนา และให้อภัยผู้อื่น เพราะ ความเมตตาและการให้อภัย คือชัยชนะเหนือความพยาบาท และเป็นหนทางสู่ความสุขที่แท้จริง. "จากส่วนหนึ่ง ของรายการธรรมะเพื่อประชาชน โดย หลวงพ่อธัมมชโย" #เพจพุทธพจน์เตือนใจ Facebook|https://www.facebook.com/Ven.Apirak/