ถ้าหากเราบวชแล้ว เราไม่ได้ทำอะไรผิด เราจะมีเหตุผลที่จำเป็นต้องสึกไหมครับ
เหตุผลอะไรที่เราจำเป็นต้องสึกมีไหมครับ
Posted 15 December 2014 - 12:45 PM
ถ้าหากเราบวชแล้ว เราไม่ได้ทำอะไรผิด เราจะมีเหตุผลที่จำเป็นต้องสึกไหมครับ
เหตุผลอะไรที่เราจำเป็นต้องสึกมีไหมครับ
Posted 15 December 2014 - 12:51 PM
ก็ "อยากจะสึก" ไงครับ ไม่รู้ผมเข้าใจคำถามถูกต้องไหมนะครับ แต่เราบวช เพราะเราต้องการบวช เมื่อจะสึก ก็ต้องเป็นเมื่อเราต้องการสึกไงครับ
การจะบวชไม่ใช่ข้อกำหนดบังคับนะครับ
Posted 15 December 2014 - 05:22 PM
อ่อ แสดงว่าไม่มี จะได้ไม่สึก ขอบคุณครับ
Posted 15 December 2014 - 05:37 PM
ขอบคุณคุณทัพพีในหม้อที่ให้สาระและความรู้ดี ๆ ค่ะ
Posted 15 December 2014 - 06:16 PM
ขอเรียนถามท่าน Tor Cage ไม่ทราบว่าตอนนี้ดำรง สมณะเพส อยู่ใช่หรือไม่ครับ เพราะในคำถามใช้คำว่า "ถ้าหาก..." ผมก็เลยใช้ภาษากับบุคคลธรรมดา ซึ่งดูจะไม่สมควรในการสนทนากับพระภิกษุ-สามเณร
แต่โพสต์ถัดมา ก็ใช้คำว่า "..จะได้ไม่สึก..." ผมก็เลยไม่แน่ใจ ว่ายังไงแน่
เอาเป็นว่า ขอกราบขออภัยเอาไว้ก่อนตรงนี้นะครับ ที่อาจจะใช้ภาษาไม่เหมาะสม โปรดงดโทษอโหสิ อย่าได้ให้เป็นวิบากติดตัวผมไปเลยครับ กราบขออโหสิกรรมครับ
Posted 15 December 2014 - 06:42 PM
ยังไม่บวชครับ ผมใช้คำผิดไป ขออภัยด้วยน่ะครับ
Posted 15 December 2014 - 07:26 PM
ถ้าหากเราบวชแล้ว เราไม่ได้ทำอะไรผิด เราจะมีเหตุผลที่จำเป็นต้องสึกไหมครับ
เหตุผลอะไรที่เราจำเป็นต้องสึกมีไหมครับ
น่าจะหมายถึง หากบวชแล้ว ไม่ผิดพระธรรมวินัยในระดับผู้พ่ายแพ้(ต้องสึก) มีเหตุผลอื่นที่จำเป็นทำให้ผู้บวชต้องลาสิกขาไหม?
เป็นคำถามของผู้ปรารถนาออกบวช แต่ยังไม่มั่นใจว่าจะไปได้ตลอดรอดฝั่ง เพราะเกรงจะมีเหตุให้ลาสิกขาหรือเปล่าเอ่ย?
ส่วนใหญ่ผู้ที่ตั้งใจบวชนานแต่กลับลาสิกขานั้น มักอ้างเหตุที่เป็นทางออกอันสวยหรู...ซึ่งในความเป็นจริงล้วนเป็นเหตุภายใน คือ ไม่ดำรงสมณสัญญา หย่อนไตรสิกขา ไม่ตอกย้ำความเป็นพระแท้ รวมถึงมโนปณิธาน ไม่เข้าหากัลยาณมิตร จึงมักพ่ายแพ้ต่อภัยต่างๆ เพราะมีเชื้อของความเป็นผู้ว่ายาก-น้อยใจง่าย หรือ ติดในรสอาหาร หรือ ติดในกามคุณ-แสวงหาลาภสักการะ ร้ายที่สุดคือ ภัยจากดอกไม้พญามาร
เหตุภายนอกพิจารณาตามเหตุ แล้วดับเหตุนั้นย่อมอยู่รอด เป็นผู้ชนะและเป็นพระแท้
Posted 15 December 2014 - 08:12 PM
ขอบคุณครับ
Posted 25 December 2014 - 07:40 AM
Posted 25 December 2014 - 09:21 AM
ขอเสียมารยาท แนะนำอะไรสักเล็กน้อยนะครับ
การทำบุญ สร้างบารมีให้มั่นคงสม่ำเสมอนั้น เป็นไปได้ยาก ถ้าเราไม่มีสั่งสมทุกอย่างแต่เก่าก่อนไว้มากพอ อย่างที่เราทราบๆ กัน เราเกิดกันมานับภพ นับชาติไม่ถ้วน บุญเล็ก บุญน้อย ตลอดจนบุญไม่มีประมาณ เราก็ทำกันมามากมายนับครั้งไม่ถ้วน แต่ในขณะเดียวกัน ก็มีนับชาติไม่ถ้วนอีกเหมือนกัน ที่เราทำตัวหลุดออกไปจากเส้นทางการสร้างบุญ สร้างบารมี ถูกอวิชชาเข้าครอบงำ ให้เราเดินทางผิดเส้นทางไป
เพราะฉะนั้น อย่าเพิ่งไปตั้งความหวังอะไรกับสิ่งที่เรายังไม่แน่ใจจะดีกว่า
ถ้าท่าน Tor Cage ได้มีโอกาศเป็นส่วนหนึ่งของพระรัตนตรัย เป็นเพศสภาวะที่สูงสุดเท่าที่มนุษย์คนหนึ่งจะเป็นได้ อยากแนะนำท่าน Tor Cage ว่า ให้ถือเป็นการบวชวันต่อวันจะดีกว่า คือ วันนี้เราเป็นพระ ถือว่าเป็นวันพระสุดท้ายของชีวิตแล้ว ทำวันนี้ให้เป็นพระแท้ทั้งภายนอก ภายใน วันพรุ่งนี้จะเป็นยังไง ปล่อยไปก่อน เร่งเพียรทำวันนี้ให้ดีที่สุด แม้คืนนี้นอนหลับไปแล้ว ไม่ตื่นขึ้นมาอีก ก็ไม่เสียใจอะไร เพราะได้ทำกิจทุกอย่างครบถ้วนแล้ว
พอวันรุ่งขึ้น ท่าน Tor Cage ตื่นขึ้นมาด้วยใจใสๆ ก็ให้ทำใจนิ่งๆ พิจารณาว่า วันนี้เราเกิดใหม่แล้ว เราจะยังเป็นพระได้อยู่ไหม มีปัญหาอะไรกับการอยู่ในเพศสมณะไหม ถ้ายังเป็นอยู่ได้ ไม่เห็นจะมีปัญหาอะไร ท่าน Tor Cage ก็ทำวันนั้นให้สมบูรณ์อีกครั้ง เหมือนเมื่อวาน หรือทำให้สมบูรณ์ยิ่งไปกว่าเมื่อวานก็จะยิ่งประเสริฐมาก
ทำไปอย่างนี้ทุกวันๆ ซ้ำแล้ว ซ้ำอีก จนมั่นใจว่า การเป็นพระนี่แหละดีที่สุดแล้ว เหมาะที่สุดแล้ว เราอยู่เป็นพระได้โดยเป็นธรรมชาติ ไม่มีฝืน ไม่มีติดขัด ตอนนั้นค่อยมาวางผังสำเร็จ บวชตลอดชีวิต ก็ได้ครับ
อย่าเพิ่งมองไกลไป แค่วันนี้ 24 ชั่วโมง ก็มีอะไรให้คิด ให้ทำ มากพอแล้วครับ
ขออนุโมทนาบุญกับบุญบวชในอนาคต "อันใกล้" นี้ด้วยครับ
ปล. ผมอนุโมทนาไปแล้วนะ เพราะฉะนั้น "ต้องบวช" ไม่งั้นผมไม่ยอมจริงๆ ด้วย
Posted 25 December 2014 - 01:49 PM
Krap kob pra koon Dhammatan from K. Tuppe and Pra Ajan. Anumotana sadhu with K. Tor's ordination ka.
Posted 25 December 2014 - 09:44 PM
กราบอนุโมทนาบุญกับคุณ Tor Cage ที่ตั้งใจจะบวชด้วยค่ะ และสาธุกับคำตอบของพระอาจารย์ และ คุณทัพพีในหม้อค่ะ
ได้มุมมองดี ๆ ที่ส่วนตัวไม่เคยคิดมาก่อน ได้ประโยชน์จากคำแนะนำของผู้รู้ดีค่ะ
Posted 26 December 2014 - 06:10 PM
ขออนุโมทนาบุญด้วยค่ะ สาธุค่ะ