มีโอกาสไปเข้าวัดและทำวัตรเย็นที่วัดที่ศรีลังกา หลังสวดมนต์เสร็จแล้วหลวงพี่จะทำหน้าที่แจกสายสิญจน์ให้ญาติโยมรวมทั้งสีกาด้วยแล้วมือของหลวงพี่ก็โดนมือเราเวลาผูกด้าย แล้วเวลากราบลาพระสีกาบางคนกราบที่เท้าและแตะเท้าด้วย เคยคิดว่าธรรมเนียมปฏิบัติต่อพระที่ศรีลังกาน่าจะเหมือนประเทศเรา แต่คิดว่าเขาคงถือเจตนาบริสุทธิ์เป็นหลัก ใครทราบในรายละเอียดบ้างไหมคะ......ทิวลิป
![รูปภาพ](http://www.gravatar.com/avatar/80a35a56edd32491c937848a803e9a76?s=100&d=https%3A%2F%2Fwww.dmc.tv%2Fforum%2Fpublic%2Fstyle_images%2Fmaster%2Fprofile%2Fdefault_large.png)
สงสัยว่าทำไมพระโดนตัวสีกาได้
เริ่มโดย tulip, Jul 23 2007 01:30 PM
มี 4 โพสต์ตอบกลับกระทู้นี้
#1
โพสต์เมื่อ 23 July 2007 - 01:30 PM
#2
โพสต์เมื่อ 23 July 2007 - 05:55 PM
วัฒนธรรมต่างกันรึเปล่า ลองศึกษาดู พระญี่ปุ่นยังแต่งงานได้ พุทธศาสนาแตกแยกไป บางครั้งก็ผิดเพียนไปได้..
#3
โพสต์เมื่อ 24 July 2007 - 09:38 AM
อยากทราบว่าพระที่วัดที่น้องไปเป็นพระไทยหรือพระศรีลังกาครับ ถ้าเป็นพระที่ศรีลังกา เป็นธรรมเนียมของที่นั่นครับ ชาวพุทธที่นั่นจะถือว่าพระเป็นสิ่งสูงสุดเป็นที่พึ่ง คล้ายสิ่งศักดิ์สิทธิ์ทำนองนี้น่ะครับ แต่เนื่องจากถูกตัวพระไม่ได้ จึงเลือกสัมผัสเท้าที่อยู่ตําที่สุดของร่างกายแสดงถึงความเคารพนั่นเองน่ะครับ
1) พระปัญญาธิกพุทธเจ้า สร้างบารมีรวม 20 อสงไขย กับอีก แสนมหากัป (รวมระยะเวลาสร้างบารมีหลังรับพุทธพยากรณ์ คือ 4 อสงไขย กับ แสนมหากัป) เช่น พระสัมมาพุทธเจ้าองค์ปัจจุบัน คือ พระสมณโคมสัมมาสัมพุทธเจ้า (อย่างน้อยที่สุด)
2) พระศรัทธาธิกพุทธเจ้า สร้างบารมีรวม 40 อสงไขย กับอีก แสนมหากัป (รวมระยะเวลาสร้างบารมีหลังรับพุทธพยากรณ์ คือ 8 อสงไขย กับ แสนมหากัป) (อย่างน้อย)
3) พระวิริยาธิกพุทธเจ้า สร้างบารมีรวม 80 อสงไขย กับอีก แสนมหากัป (รวมระยะเวลาสร้างบารมีหลังรับพุทธพยากรณ์ คือ 16 อสงไขย กับ แสนมหากัป) เช่น พระสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์ต่อไป คือ พระศรีอาริยเมตไตรยสัมมาสัมพุทธเจ้า (เป้าหมาย
2) พระศรัทธาธิกพุทธเจ้า สร้างบารมีรวม 40 อสงไขย กับอีก แสนมหากัป (รวมระยะเวลาสร้างบารมีหลังรับพุทธพยากรณ์ คือ 8 อสงไขย กับ แสนมหากัป) (อย่างน้อย)
3) พระวิริยาธิกพุทธเจ้า สร้างบารมีรวม 80 อสงไขย กับอีก แสนมหากัป (รวมระยะเวลาสร้างบารมีหลังรับพุทธพยากรณ์ คือ 16 อสงไขย กับ แสนมหากัป) เช่น พระสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์ต่อไป คือ พระศรีอาริยเมตไตรยสัมมาสัมพุทธเจ้า (เป้าหมาย
#4
โพสต์เมื่อ 25 July 2007 - 05:41 PM
เจ้าของกระทู้นี้มาบอกเล่าไว้สั้นๆ ง่ายๆ แต่น่าเข้ามาคุยด้วยค่ะ
"There is no right and no worng but just difference."
โดยส่วนตัวคิดว่า เป็นความแตกต่างที่ไม่มีใครผิดและไม่มีใครถูก..อย่างชัดเจนนัก
เพราะกาลเวลาล่วงเลยมานับพันปี พุทธศาสนาเผยแผ่ออกไปไกลจากแหล่งกำเนิด
วัฒนธรรมในการประกอบกิจต่าง ๆ ของศาสนาจึงต้องแปรไปตามวัฒนธรรมพื้นถิ่น
เพื่อให้ผู้คนในพื้นถิ่นสามารถรับและนำไปปฎิบัติได้อย่างไม่ขัดแย้งกับวิถีชีวิตดั้งเดิม
ธรรมชาติให้พรวิเศษกับสรรพสิ่งในโลกมาหนึ่งข้อที่เท่าเทียมกัน ...สัญชาติญาณการเอาตัวรอด
"การปรับตัวให้เข้ากับสภาพแวดล้อมเพื่อความอยู่รอดของตน" ..การเผยแผ่ศาสนาคงเป็นเช่นนั้น
แม้วัฒนธรรมที่แตกต่างแต่ก็ดำรงคำสอนของศาสนาไว้ในแนวทางเดียวกัน
ส่วนเพื่อนพี่น้องที่มีประสบการณ์เกี่ยวกับวัฒนธรรมชาวพุทธที่หลากหลายอย่างนี้
มาบอกเล่าสู่กันฟังบ้างนะ จะเก็บไว้เป็นข้อมูลเบื้องต้น ...
เผื่อมีโอกาสไปเยือนประเทศอื่นๆ น่ะค่ะ
"There is no right and no worng but just difference."
โดยส่วนตัวคิดว่า เป็นความแตกต่างที่ไม่มีใครผิดและไม่มีใครถูก..อย่างชัดเจนนัก
เพราะกาลเวลาล่วงเลยมานับพันปี พุทธศาสนาเผยแผ่ออกไปไกลจากแหล่งกำเนิด
วัฒนธรรมในการประกอบกิจต่าง ๆ ของศาสนาจึงต้องแปรไปตามวัฒนธรรมพื้นถิ่น
เพื่อให้ผู้คนในพื้นถิ่นสามารถรับและนำไปปฎิบัติได้อย่างไม่ขัดแย้งกับวิถีชีวิตดั้งเดิม
ธรรมชาติให้พรวิเศษกับสรรพสิ่งในโลกมาหนึ่งข้อที่เท่าเทียมกัน ...สัญชาติญาณการเอาตัวรอด
"การปรับตัวให้เข้ากับสภาพแวดล้อมเพื่อความอยู่รอดของตน" ..การเผยแผ่ศาสนาคงเป็นเช่นนั้น
แม้วัฒนธรรมที่แตกต่างแต่ก็ดำรงคำสอนของศาสนาไว้ในแนวทางเดียวกัน
ส่วนเพื่อนพี่น้องที่มีประสบการณ์เกี่ยวกับวัฒนธรรมชาวพุทธที่หลากหลายอย่างนี้
มาบอกเล่าสู่กันฟังบ้างนะ จะเก็บไว้เป็นข้อมูลเบื้องต้น ...
เผื่อมีโอกาสไปเยือนประเทศอื่นๆ น่ะค่ะ
"จงอย่าเป็นทุกข์เพราะความหยาบคายของผู้อื่น"
"สัตว์โลกย่อมเป็นไปตามกรรม" "เจตนา..นั้นแหละคือ..กรรม"
"จงทำในสิ่งที่ถูกต้อง..มากกว่าถูกใจ" "ไม่มีสิ่งเลวร้ายใดที่คนพูดโกหกทำไม่ได้"
#5
โพสต์เมื่อ 26 July 2007 - 05:28 PM
เรื่องการกราบนี่สมัยพุทธกาลมีมาแล้วครับ เรื่องเกิดขึ้นตอนที่ พระพุทธเจ้า เสด็จกลับมาโปรดพระประยูรญาติ เมื่อโปรดได้แล้ว ขั้นตอนต่อไป ก็ต้องเสด็จมาพบพระนางพิมพา ตอนนั้นเองพระพุทธเจ้าท่านตรัสกับพระสารีบุตร และพระโมคคัลลานะว่า ถ้านางพิมพาเห็นเราแล้ว ตรงเข้ามากอดเท้าเราไว้นั้น พวกท่านอย่าได้ห้ามนางนะ มิฉะนั้น นางจะอกแตกตายด้วยความสุดอาลัยรักทันที สาวกทั้งสองก็รับปาก
จริงดังคาด เพียงแค่พระนางพิมพาเห็นพระพุทธเจ้าเท่านั้น พระนางพิมพาก็โผเข้ามากอดเท้าพระพุทธเจ้าทันที ปากก็พร่ำรำพันต่างๆ นาๆ สาวกทั้งสองก็ไม่ได้ห้ามปรามตามที่พระพุทธเจ้าสั่งไว้ ครั้นเมื่อพระพุทธเจ้าเห็นว่า พระนางคลายความเศร้าโศกลงได้แล้ว จึงแสดงธรรมโปรดนางพิมพาครับ
จริงดังคาด เพียงแค่พระนางพิมพาเห็นพระพุทธเจ้าเท่านั้น พระนางพิมพาก็โผเข้ามากอดเท้าพระพุทธเจ้าทันที ปากก็พร่ำรำพันต่างๆ นาๆ สาวกทั้งสองก็ไม่ได้ห้ามปรามตามที่พระพุทธเจ้าสั่งไว้ ครั้นเมื่อพระพุทธเจ้าเห็นว่า พระนางคลายความเศร้าโศกลงได้แล้ว จึงแสดงธรรมโปรดนางพิมพาครับ
ได้ดี เพราะมีกัลยาณมิตร