ร่างกายของเราก็ดี สิ่งของที่เกี่ยวข้องกับเราก็ดี ไม่ว่าจะเป็นคนสัตว์สิ่งของ หรือจะเป็นอะไรก็ตาม ในที่สุดเราก็ต้องจากมันไปสักวันหนึ่ง เหมือนไม้ที่เขาทิ้งไว้ในป่า ไม่มีแก่นสารสาระอะไรเลย ดังนั้นเราไม่ควรไปยึดมั่นถือมั่นผูกพันอะไรกับมันมากจนปล่อยวางไม่ได้ เพราะเราเกิดมาเพื่อใช้สิ่งที่เกี่ยวข้องกับเรา เป็นเพียงแค่เครื่องมือหรืออุปกรณ์ในการสร้างบารมีเท่านั้น เราตายไปก็เอาอะไรไปไม่ได้ เราต้องไปด้วยตัวของเราเอง ไปคนเดียว ไม่มีใครติดตามไปด้วย ดังนั้นเราต้องรีบหาสาระแก่นสารให้กับชีวิตของตัวเองด้วยการสรา้งบารมี เอาบุญติดตัวเองไปให้มากที่สุด และที่ขาดไม่ได้ก็คือการปฏิบัติธรรม เพราะการปฏิบัติธรรม จะช่วยให้เราหลุดพ้นจากกิเลสอาสวะ จากความทุกข์ทั้งปวง และการปฏิบัติธรรมนอกจากจะเป็นการกระทำที่ทำให้เราได้บุญมากที่สุด ยังเป็นการกระทำความดีอันสูงสุด ประเสริฐที่สุดอีกด้วย โดยการทำใจหยุดนิ่งที่ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ เพราะจุดนี้ จะเป็นจุดเปลี่ยนแปลงชีวิตของเราให้ไปสู่ชีวิตที่มีคุณค่าที่ยิ่งกว่า ชีวิตเราจะมีสาระ มีแก่นสารอย่างน่าอัศจรรย์ ชีวิตเราจะพบความสุขที่แตกต่าง เพราะเราจะดำรงชีวิตเกี่ยวข้องกับโลกได้อย่างผู้พ้นโลก สมกับเป้าหมายการเกิดมาเป็นมนุษย์...
ที่มา: อยู่ใน บุญ ฉบับที่ ๓๖ ตุลาคม พ.ศ.๒๕๔๘ หน้า ๙๒
![รูปภาพ](http://www.gravatar.com/avatar/f3a59ef77f0b7b50b7bef4de4d7b5c00?s=100&d=https%3A%2F%2Fwww.dmc.tv%2Fforum%2Fpublic%2Fstyle_images%2Fmaster%2Fprofile%2Fdefault_large.png)
[อะไรคือ] จุดเปลี่ยนชีวิต
เริ่มโดย abcd, Jan 23 2006 03:41 PM
มี 1 โพสต์ตอบกลับกระทู้นี้