ย่อเรื่อง กินข้าวกับน้ำเชื่อม (13 มกราคม 2548) โดย Extra และ Chadawee ^_^
เจ้าของเคสเป็นผู้หญิง ภูมิลำเนาอยู่ จ.สุราษฎร์ธานี
ตาของเจ้าของเคสเป็นผู้ใหญ่บ้าน เป็นหมอแผนโบราณรักษาผู้ป่วยด้วยยาสมุนไพร ท่านได้สร้างสถานที่ขึ้นเฉพาะสำหรับพักฟื้นผู้ป่วยในบริเวณบ้านเหมือนโรงพยาบาลแผนโบราณขนาดย่อมๆ ท่านเป็นคนใจดีชอบทำบุญเข้าวัดเข้าวา ชอบช่วยเหลือคนตกยาก เป็นคนใจใหญ่ใจนักเลงกล้าได้กล้าเสีย มีบริวารเยอะ มีไร่นามากมาย โดยไม่ต้องลงมือทำเองเลย มีผู้ช่วยทำให้ซึ่งท่านจะเอาผลผลิตครึ่งหนึ่งไว้เลี้ยงดูผู้ป่วยไข้ที่มารักษากับท่าน คนไหนไม่มีพ่อไม่มีแม่ท่านจะอุปการะเป็นเจ้าภาพบวชให้ ชีวิตท่านดูขาวสะอาดมาก แต่มีความชอบที่ไม่ดี คือ ชอบพนันแข่งเรือพาย ชอบชนไก่ ชอบกัดปลากัด ซึ่งหากเข้ามาในบริเวณบ้านจะเห็นคุณตาเลี้ยงไก่ชนฝีมือเจ๋งๆ ไว้เป็น 10 ตัวและมีโหลปลากัดจำนวนมากมายตั้งเรียงรายบนชั้น ท่านพาไก่เข้าสังเวียนสัปดาห์ละครั้งท่านมีดวงเล่นทางนี้ได้ขึ้นมาก ไก่ในสังกัดของคุณตามีชื่อเสียงมาก คือ ชนสังเวียนไหนไม่เคยแพ้ เพราะไก่ท่านมีลีลาการต่อสู้ที่เก่งมาก ท่านจะไม่ยอมให้ไก่แพ้ หากท่านเห็นไก่ของท่านทำท่าไม่ดีก็จะบอกให้หยุด แล้วรีบกระโดดเข้าไปอุ้มมันมาก่อนที่จะตายคาสังเวียน และเอาไก่ไปรักษาจนหาย ดูแลเยียวยาอย่างดีไม่เชือดทิ้ง แล้วปั้นไก่เก่งตัวใหม่ขึ้นไปสังเวียนแทน ท่านฝึกไก่ชนมาจนกระทั่งป่วยด้วยโรคมะเร็งลำคอ มีอาการคล้ายไก่ที่เพิ่งจะโดนชนเสร็จ คือ เหนื่อยหอบ ไอเป็นเลือด มีเสลดมาก และเสียชีวิตเมื่ออายุ 80 กว่าปี หลังจากท่านตาย ไก่และปลากัดของท่านได้ทยอยตายตามจนหมดเล้าหมดโหล
พ่อของเจ้าของเคสทำอาชีพประมง ต้องออกเรือไปในทะเลช่วงเย็นแล้วกลับมาเช้าตรู่ จับปลาปูทะเลเป็นๆ ตัวใหญ่ๆ และเอามามัดส่ง ท่านไม่อยากทำอาชีพนี้เลย เพราะรู้ว่าเป็นบาป เนื่องจากท่านเคยบวช 5 พรรษา ได้เป็นมรรคนายกวัด และได้ศึกษาเรื่องบาปบุญมาพอสมควร ท่านบอกว่าครอบครัวเราต้องหารายได้หลายทางเพราะต้องเลี้ยงลูก 9 คน ท่านบอกว่าจะเลิกเมื่อลูกๆ โตและเลี้ยงตัวเองได้แล้ว ซึ่งท่านก็สามารถหักดิบเลิกอาชีพนี้ได้จริงๆ ไม่กลับไปทำปาณาติบาตอีกเลย
เมื่อพ่ออายุมากขึ้น เริ่มป่วยด้วยอาการเส้นติดอย่างแรง ปวดเมื่อย ขยับตัวแต่ละครั้งก็ปวดทรมานมาก เป็นโรคเบาหวาน ความดันสูง โรคหัวใจขาดเลือด เมื่ออายุ69 ปี ท่านป่วยหนักจนกระทั่งเสียชีวิตลงที่โรงพยาบาล ขณะที่พี่ชายซึ่งนอนเฝ้าอยู่ข้างๆ กำลังหลับ แล้วเหมือนมีคนมาปลุกเรียกขึ้นดูพ่อ ขณะทำพิธีสวดศพพ่อในวันที่ 6 มีฝูงผึ้งจำนวนมากบินมาเกาะที่ลำโพงและบินไปทั่วๆ ขณะพระกำลังเทศน์ แต่ผึ้งก็ไม่ได้ทำอะไรใคร หลายคนพากันสงสัยไปตามๆ กันว่าผึ้งพวกนี้มาจากไหนและมาทำไม พอรุ่งเช้าก็พากันบินกลับไปหมด เกิดเหตุการณ์เช่นนี้อีกครั้งหนึ่งเมื่อลูกชายบวชให้พ่อหลังจากที่พ่อเสียชีวิตแล้ว
หลานสาวของเจ้าของเคสที่เป็นลูกของน้องชายคนที่ 7 พี่สาวคนที่ 2 รู้สึกรักและเอ็นดูหลานคนนี้มาก รักตั้งแต่แรกเกิด จึงได้ขอมาเลี้ยงไว้ หลานสาวเป็นเด็กน่ารักและฉลาด ต่อมาเมื่ออายุ 1 ขวบเอามือไปจับปลั๊กไฟมาอม เลยถูกไฟดูด ทำให้สมองขาดออกซิเจนไปชั่วขณะ หลังจากนั้น ก็มีอาการเหมือนเป็นอัมพาต ช่วยเหลือตัวเองไม่ได้เลย พูดไม่ได้ ต้องกินแต่อาหารเหลวๆ ต้องถ่ายบนที่นอน จนกระทั่งเสียชีวิตเมื่ออายุ 10 ขวบ
พระน้องชาย คือ ลูกคนที่ 9 เป็นลูกคนสุดท้องของบ้าน ช่วงระหว่างที่แม่ตั้งท้องแม่กินอะไรไม่ได้นอกจากข้าวกับน้ำเชื่อม พอคลอดออกมาก็ไม่ยอมลืมตาจนกระทั่งถึงวันที่ 7 จึงค่อยลืมตาได้เหมือนเด็กคนอื่น เป็นเด็กที่เลี้ยงง่ายมากและมักจะประสบภัยทางน้ำ จมน้ำจนเกือบตายถึง
2 ครั้ง แต่มีคนช่วยไว้ทัน
เจ้าของเคสทำอาชีพขายอาหารตามสั่ง ขายข้าวแกง มีปัญหาชีวิตอยู่ 2 เรื่อง คือ ลูกจ้างอยู่ไม่ทน ออกบ่อย และน้องชายสามีที่ได้อุปการะ เป็นคนหนักไม่เอา เบาไม่สู้ ก่อหนี้สิน ทำให้ต้องช่วยรับผิดชอบด้วย
คำถาม-คำตอบ
1) ตาเป็นคนดี แต่ชอบชนไก่และกัดปลากัด บุพกรรมใดที่ทำให้ท่านป่วยเป็นมะเร็งลำคอ ก่อนตายท่านมีคตินิมิตอย่างไร ตายแล้วไปไหน ได้รับบุญที่อุทิศให้หรือไม่ มีอะไรอยากฝากบอกหรือไม่
ตอบ กรรมในอดีตและปัจจุบัน ท่านคบคนพาลที่นิยมชวนกันไปชนไก่กัดปลา ท่านป่วยเป็นมะเร็งลำคอเพราะกรรมในอดีตที่เชือดคอไก่หรือคอสัตว์ในสังคมเกษตรกรรม กับกรรมปัจจุบันที่ชนไก่และเล่นปลากัดเป็นกรรมเสริม ก่อนตายเห็นภาพบุญปนบาปสลับกัน จึงทำให้จิตผ่องใสไม่เต็มที่ จึงได้ไปเกิดเป็นเทพกินนรชั้นสูงที่ป่าหิมพานต์ ชั้นจาตุมหาราชิกา ได้รับบุญที่อุทิศไปให้จึงทำให้มีทิพยสมบัติมากขึ้น ท่านฝากข้อความมาว่าท่านอยากได้บุญมากกว่านี้ จะได้พ้นจากสภาพบุญปนบาปและไปเกิดสูงกว่านี้
2) บุพกรรมใดที่ทำให้พ่อเป็นโรคเส้นติดอย่างแรง เป็นเบาหวาน ความดัน โรคหัวใจขาดเลือด ตายแล้วท่านมาปลุกพี่ชายที่นอนเฝ้าอยู่หรือไม่ และในวันสวดศพวันที่ 6 และวันบวชพี่ชายที่บวชให้พ่อ ฝูงผึ้งพวกนั้นมาจากไหน เกี่ยวข้องกับการตายของพ่อหรือไม่ ตอนนี้ท่านเป็นอย่างไร ได้รับบุญที่อุทิศไปให้หรือไม่ มีอะไรอยากฝากบอกหรือไม่
ตอบ ที่ท่านเป็นเช่นนี้เพราะกรรมปัจจุบันที่มัดสัตว์และฆ่าสัตว์ทำอาหาร ตายแบบหลับแล้วตื่นขึ้นที่ชั้นจาตุมหาราชิกา มีวิมานเป็นทอง เป็นยักษ์ชั้นสูง หน้าตาหล่อ มีเขี้ยวเวลาโกรธ เพราะบุญบวช 5 พรรษาส่งผลตัดรอนบาปที่ทำปาณาติบาต ถ้าท่านบวชแค่ตามประเพณี จะไปเกิดเป็นเงือก ส่วนผึ้งนั้นไม่เกี่ยวข้องอะไร เป็นเหตุบังเอิญเท่านั้น ได้รับบุญที่อุทิศไปให้จึงมีสภาพดีขึ้น ท่านฝากข้อความมาว่า ได้รับบุญทุกอย่างที่อุทิศไปให้โดยเฉพาะลูกคนสุดท้องที่ตั้งใจบวชเป็นพระ ท่านจึงปลื้มใจกับลูกคนนี้มาก
3) บุพกรรมใดทำให้พี่สาวขอหลานสาวจากน้องชายมาเลี้ยง ในอดีตมีความสัมพันธ์กันมาอย่างไร หลานสาวมีบุพกรรมใดที่ถูกไฟดูดและทุพพลภาพถึง 10 ปี ตายแล้วไปไหนและได้รับบุญที่อุทิศหรือไม่
ตอบ พี่สาวอยากมีลูกจึงไปขอหลานสาวมาเลี้ยงเพราะเคยเป็นแม่ลูกกันมาในอดีตชาติ ที่หลานสาวถูกไฟดูดจนพิการ 10 ปี เพราะกรรมในอดีตชาติก่อนจะมาเกิดเป็นลูกน้องชาย เป็นชาวประมงโดยชอบช๊อตปลา ซึ่งเป็นกรรมปาณาติบาต แต่มีบุญเก่าที่เคยร่วมบุญสร้างโบสถ์ของวัดในหมู่บ้านคุ้มไว้ จึงไม่ไปอบาย แต่กลับมาเกิดเป็นมนุษย์เพื่อแก้ตัวใหม่ แก้ไขตัวเองใหม่ แต่กรรมช๊อตปลาตามมาทันจึงทำให้ประสบเคราะห์กรรมถูกไฟดูดตั้งแต่ยังเยาว์วัย ตายแล้วไปเกิดเป็นมนุษย์ใหม่อีกครั้ง ยังไม่อาจจะรับบุญได้
4) ทำไมตอนแม่ท้องพระน้องชายถึงกินได้แต่ข้าวกับน้ำเชื่อม และบุพกรรมใดที่ทำให้ตอนเกิดมาพระน้องชายไม่ยอมลืมตา ต้องตกน้ำเกือบตายถึง 2 ครั้ง ท่านเคยสร้างบารมีกับหมู่คณะมาอย่างไรถึงได้มาบวช
ตอบ ในอดีตชาตินั้นน้องชายเกิดอยู่ในเรือนแถวชนบท ครั้งหนึ่งมีพระธุดงค์มาปักกลดใกล้บ้าน ตอนเช้าพระธุดงค์มาบิณฑบาต เนื่องจากมาตอนเช้าอาหารยังทำไม่เสร็จ มีแต่ข้าวกับน้ำเชื่อมเท่านั้น จึงได้นำสองอย่างใส่บาตรตลอด 3 – 4 วันที่พระไปบิณฑบาตตอนเช้า พอถึงวันที่ 4 ท่านก็เลยหลีกไปเพราะว่าเป็นธรรมเนียมท่าน ไม่ได้เกี่ยวกับน้ำเชื่อม ทำให้ตอนแม่ตั้งท้องจึงชอบกินข้าวกับน้ำเชื่อม ส่วนเรื่องพระน้องชายเกิดมาใหม่ๆ มาลืมตาเข้าวันที่ 7 เป็นเรื่องธรรมดาของเด็กบางคน ส่วนที่ตกน้ำเกือบตาย 2 ครั้งเพราะกรรมในอดีตตอนวัยรุ่นเล่นว่ายน้ำกันกับเพื่อน ชอบแกล้งกดเพื่อนจมน้ำ ครั้งหนึ่งแกล้งจนเพื่อนเกือบตายแต่ว่าช่วยขึ้นมาทัน จึงไม่ทำให้ตกน้ำตาย พระน้องชายเคยเป็นทหารของพระราชาองค์ที่ออกบวช ได้ออกบวชตามพระราชาตั้งแต่หนุ่มและบวชอยู่จนตลอดชีวิต ชาตินั้นปฏิบัติธรรมได้ถึงพระในตัว จึงได้มาบวชตั้งแต่หนุ่ม ชาตินี้จะปฏิบัติธรรมได้ก้าวหน้ากว่าชาติที่ผ่านมา ถ้าตั้งใจก็จะทำได้ดีมากทีเดียว
5) บุพกรรมใดที่ทำให้เจ้าของเคสมีบริวารที่อยู่ไม่ทนและต้องมาอุปการะน้องชายของสามี ควรทำอย่างไรต่อไปเพื่อให้เขายืนหยัดได้ด้วยตัวเอง
ตอบ ที่มีบริวารอยู่ไม่ค่อยทนเพราะมีบุญชวนคนทำความดีมาน้อย คือไม่มีบุญในการเป็นผู้นำบุญในอดีต ส่วนที่มาอุปการะน้องชายของสามี ก็อย่าไปคิดมาก ในการให้ถือว่าเป็นการสงเคราะห์ญาติ โดยต้องฝึกให้เขาช่วยตัวเองได้ด้วย โดยเริ่มต้นสอนให้เขาทำทาน รักษาศีล และเจริญภาวนา โดยเฉพาะน้องชายสามีทำทานมาในอดีตน้อยมาก จึงไม่ค่อยประสบความสำเร็จในธุรกิจการงาน อีกทั้งต้องให้เขาหักดิบจากอบายมุขซึ่งเป็นทางมาแห่งการทำให้สมบัติวิบัติด้วย
6) เจ้าของเคสเคยสร้างบารมีกับหมู่คณะมาในรูปแบบใด ทำอย่างไรถึงจะมีชีวิตที่ดีขึ้นและสร้างบารมีกับหมู่คณะไปได้ตลอดรอดฝั่ง
ตอบ เป็นกองเสบียงของหมู่คณะมาหลายครั้ง แต่ทำบุญตามอารมณ์ ให้สั่งสมบุญทุกบุญอย่าให้ขาดเลยตลอดชีวิต จะทำให้มีชีวิตที่ดีขึ้น และตามติดหมู่คณะไปดุสิตบุรี วงบุญพิเศษด้วยกันได้
2548-01-13: กินข้าวกับน้ำเชื่อม
เริ่มโดย extra, Mar 11 2006 10:50 AM
มี 3 โพสต์ตอบกลับกระทู้นี้
#1
โพสต์เมื่อ 11 March 2006 - 10:50 AM
#2
โพสต์เมื่อ 11 March 2006 - 08:19 PM
Sathu kah
คุณครูไม่ใหญ่ บอกว่า :
1. อดีตที่ผิดพลาด ลืมให้หมด 2. บาปทุกชนิดไม่ทำเพิ่มเด็ดขาด 3. หมั่นนึกถึงบุญอย่างสม่ำเสมอ
4. บุญทุกบุญทำให้เข้มข้นทับทวี 5. ปฏิบัติธรรมให้เข้าถึงพระธรรมกาย
ขออนุโมทนาบุญด้วยนะค่ะ _/|\_ สาธุ สาธุ สาธุ
ด้วยรักจากใจ ด้วยห่วงใย จากใจจริง
1. อดีตที่ผิดพลาด ลืมให้หมด 2. บาปทุกชนิดไม่ทำเพิ่มเด็ดขาด 3. หมั่นนึกถึงบุญอย่างสม่ำเสมอ
4. บุญทุกบุญทำให้เข้มข้นทับทวี 5. ปฏิบัติธรรมให้เข้าถึงพระธรรมกาย
ขออนุโมทนาบุญด้วยนะค่ะ _/|\_ สาธุ สาธุ สาธุ
![^_^](https://www.dmc.tv/forum/public/style_emoticons/default/happy.png)
#3
โพสต์เมื่อ 11 March 2006 - 11:51 PM
สาธุค่ะ
กินข้าวกับน้ำเชื่อม
กินข้าวกับน้ำเชื่อม
![confused_smile.gif](style_emoticons/default/confused_smile.gif)
เมื่อไหร่หนอจะได้พบทหารหาญ
รอตั้งนานผู้ชาญศึกหายไปไหน
บอกจะพบกันครึ่งทางที่กลางใจ
อีกนานไหมจะให้พบช่วยบอกที
รอตั้งนานผู้ชาญศึกหายไปไหน
บอกจะพบกันครึ่งทางที่กลางใจ
อีกนานไหมจะให้พบช่วยบอกที
สุนทรพ่อ
muralath2@hotmail
#4
โพสต์เมื่อ 14 March 2006 - 09:46 PM
สาธุ สาธุ สาธุ
สร้างบารมีทุกวินาที
แม้ชีวิตนี้ก็ให้ได้
แม้ชีวิตนี้ก็ให้ได้