ย้อนไปในอดีตกาลในยุคสมัยที่พระเจ้าพรหมทัตเสวยพระราชสมบัติปกครองแคว้นพาราณสีอยู่นั้น พระโพธิสัตว์ในยุคนั้นได้บังเกิดเป็นช่างสลักหิน ในเวลานั้นช่างสลักหินผู้นี้ได้เติบโตเจริญวัยเป็นหนุ่มศึกษาวิชาศิลปะจนสำเร็จ
พระชาติหนึ่งของพระพุทธองค์บังเกิดขึ้นในที่พักสงฆ์ พระอารามเชตวัน กรุงสาวัตถี ภิกษุหนุ่มรูปหนึ่งเมื่อออกบิณฑบาตได้พบกับสตรีผู้เลอโฉมเข้าในเช้าวันหนึ่งเนื่องจากภิกษุรูปนี้ยังมีพรรษาในเพศบรรพชิตไม่มากนักทำให้ไม่สามารถละกิเลสได้โดยเกิดความต้องจิตพิศมัยในความงามของสตรีนางนั้น
ทันใดนั้นเอง ตัวรถมันก็หมุนติ้วควงเป็นลูกข่าง และถลาลื่นไหลลงไปตามทางขึ้นเขา ลูกจึงรีบตั้งสตินึกถึงบุญสร้างพระ
ขุมที่ 1 โลหกุมภีนรก โลหกุมภีนรก คือ นรกหม้อเหล็กร้อน มีลักษณะเป็นหม้อเหล็กขนาดใหญ่เท่าภูเขา เต็มไปด้วยน้ำร้อนเดือดพล่านอยู่ตลอดเวลา ตั้งอยู่บนเตาไฟนรก กุมภัณฑ์จับสัตว์นรกที่ข้อเท้า 2 ข้างแล้วเอาหัวคว่ำลง หย่อนทิ้งลงไปในหม้อเหล็ก สัตว์นรกได้รับทุกขเวทนาอย่างแสนสาหัส
การนั่งสมาธิไม่ได้ยากอย่างที่คิด หากทำอย่างถูกวิธีตามหลักวิชชา แม้มาจากต่างที่ต่างวัยต่างภาษา แต่สิ่งที่ได้พบเหมือนๆกัน นั่นคือความสุข
เรื่องที่ดีสะท้อนมุมกลับมาบ้านเราทำให้ได้คิดอะไรหลายๆอย่าง...
หลังจากที่คุณพ่อของลูกเสียชีวิตแล้ว ท่านก็ได้ไปเกิดเป็น “ภุมมะเทวาระดับล่าง” ที่มีวิมานเล็กๆเก่าๆ อยู่บนโลกมนุษย์ แต่เมื่อกาลเวลาได้ผ่านไป...ด้วย ผลแห่งบุญที่ลูกได้ทำแล้วอุทิศส่งไปให้ท่านเรื่อยๆ
แม้จะเคยดำเนินชีวิตผิดพลาด แต่ด้วยอานิสงส์จากบุญบวชพระ ก็สามารถชิงช่วงปิดอบายไปสวรรค์ มีความสุขในปรโลก
ลูกชื่อ สุรีย์ นาคพานิช อายุ60ปี อยู่ จ.ลพบุรี หลังจากที่สามีเสียชีวิต ลูกก็อยู่กับลูกชายคนเดียวที่ชื่อ เอ็ม หรือ เกรียงไกร นาคพานิช อายุ 32ปี
ย้อนไปในปี พ.ศ.2537 เป็นปีทองที่ผมเพิ่งเข้าวัดพระธรรมกาย ผมมาเฉพาะงานบุญใหญ่ๆ เพราะชอบคนเยอะๆ เพราะถ้าคนน้อย มันไม่ตื่นเต้นครับ
