เรื่องราวชีวิตครอบครัวของนักสร้างบารมี...เธอเป็นอุบาสิกา สร้างบารมีกับหมู่คณะ...คุณแม่ของเธอ ทำการค้าหลายอย่าง ทั้งขายของใช้ และขายหวยใต้ดินด้วย แต่ก็ชอบทำบุญ เข้าวัดปฏิบัติธรรมเป็นประจำ ทุกวันพระก็จะไปถือศีลแปดที่วัดใกล้ๆบ้าน...เมื่อคุณแม่เสียชีวิต คุณพ่อของเธอได้ตัดสินใจทำตามความปรารถนาที่มีมาตั้งแต่ยังหนุ่ม นั่นคือบวช และได้มรณภาพในเพศสมณะ...อัฐิบางส่วนของท่าน เปลี่ยนเป็นสีขาวใส อย่างน่าอัศจรรย์
"ถ้าคนอย่างผมบวชได้ คนบนโลกนี้ก็บวชได้หมด" แล้วผู้ชายคนหนึ่งก็ได้มาบวช ตามคำชักชวนของคนรู้จัก คนอย่างเขาซึ่งไม่น่าที่จะบวชได้ เพราะมีพื้นฐานความรู้ทางพระพุทธศาสนาน้อย ใช้ชีวิตอยู่เมืองนอกจนจบปริญญาโท ซึมซับแต่อริยธรรมเมืองนอก และผ่านการทำความชั่ว จนหลายคนให้ฉายาว่า "ตั่วเฮีย"
เธอเป็นชาวลาวในออสเตรเลีย...ตลอดมาเธอมีความรู้สึกว่า บางสิ่งได้ขาดหายไป จนเมื่อเธอได้มาปฏิบัติธรรม เธอจึงได้สิ่งที่หายไปนั้นกลับคืนมา...เมื่อเธอเกษียณอายุราชการแล้ว เธอได้มีอาชีพใหม่ คือ เป็นผู้นำบุญ...เรื่องน่าแปลก มีเหตุการณ์ที่ทำให้เธอและคนในครอบครัว พากันคิดว่า คุณแม่ของเธอที่เสียชีวิตไป ได้กลับมาเกิดเป็นลูกชายของน้องสาวคนที่เจ็ดของเธอ...เรื่องนี้จริงหรือไม่...ที่นี่...มีคำตอบ
ก่อนที่เธอจะเกิดมา คุณแม่ของเธอเคยเสียลูกชายไปตั้งแต่เขาอายุได้เพียง 7วัน คุณแม่ได้เอาเขม่าดำก้นหม้อ ป้ายที่หน้าผากด้านซ้าย ก่อนนำศพไปเผา...เมื่อเธอเกิดมา ก็มีปานที่หน้าผากตรงจุดเดียวกัน คุณแม่เชื่อว่าเธอคือลูกชายที่ตายไปมาเกิด...ในวัยเด็ก เธอเคยพบเหตุการณ์ประหลาด มีเด็กตัวเล็กๆสูงแค่เข่า (ตอนนั้นเธออายุ 5ขวบ) มาเล่นกับเธอ แล้ววิ่งหายไปในดงเถาวัลย์เตี้ยๆข้างรั้ว...ปัจจุบัน เธอเป็นอาสาสมัครช่วยงานที่วัดในวันอาทิตย์
เธอเกิดในครอบครัวชาวจีน แต่ไม่ต้องไหว้เจ้า มีโอกาสได้ไปวัด สวดมนต์ ฟังธรรม ฝึกนั่งสมาธิตั้งแต่ยังเล็ก แถมเธอยังชอบหมอลำเป็นอย่างยิ่ง...สุขภาพของเธอไม่ค่อยแข็งแรงมาตั้งแต่เด็ก พอโตเป็นผู้ใหญ่เธอมีอาการไทรอยด์เป็นพิษ คอพองโต หมอสันนิษฐานว่าเธอขาดไอโอดีน ทั้งๆที่เธอเป็นคนใต้ ทานอาหารทะเลอยู่เสมอๆ...เธอเคยจะถูกจับให้แต่งงาน ถูกทำเสน่ห์ แต่ก็สามารถประคองตัวถือพรหมจรรย์มาได้ จนได้มาเป็นอุบาสิกา สร้างบารมีอยู่ในวัดพระธรรมกาย จนถึงปัจจุบัน
อดีตสาวโรงงานคนหนึ่ง เธอเกิดในครอบครัวเกษตรกร คุณพ่อทำนาเป็นอาชีพหลัก และเป็นเจ้าของคณะสาวรำวงเป็นอาชีพเสริม แต่ฐานะของครอบครัวกลับยากจน คุณแม่ของเธอจึงมีชีวิตที่ลำบาก ต้องทำงานหนัก ต้องหาอาหารมาเลี้ยงลูกๆตามมีตามเกิด และยังต้องมาช้ำใจในความเจ้าชู้ของคุณพ่ออีกด้วย สุดท้ายหันเข้าหาสุรา และติดสุราในที่สุด...ต่อมา เธอได้แต่งงานกับสามีซึ่งเป็นชาวเยอรมัน และได้รู้จักกับหมู่คณะทาง DMC โดยบังเอิญ หนทางการสร้างบารมีของเธอจึงได้เริ่มต้นขึ้น
เธอเริ่มทำบุญกับหมู่คณะตั้งแต่ยังไม่เคยมาวัดพระธรรมกาย ต่อมาก็เริ่มสร้างบารมีอย่างเข้มข้นมาโดยตลอด บุญส่งผลทันตาเห็น เงินทองไหลมาเทมาอย่างไม่น่าเชื่อ...เมื่อมีการสร้างพระธรรมกายประจำตัว เธอและครอบครัว ทั้งทำเองและบอกบุญชักชวนผู้อื่น รวมแล้วนับเป็นพันองค์...เธอประกอบเหตุมาอย่างไร จึงสามารถบอกบุญได้ง่ายดาย และทะลุเป้าทุกครั้ง...ผู้ที่ทุ่มเททำหน้าที่ผู้นำบุญยอดกัลยาณมิตร จะได้รับอานิสงส์อย่างไร...ที่นี่มีคำตอบ
การนั่งสมาธิ เป็นของสากล สำหรับคนทุกเพศ ทุกวัย ทุกความเชื่อ สามารถทำได้ ถ้าได้ทำ...เรื่องราวของผู้หญิงคนหนึ่ง เธอไม่ได้นับถือศาสนาพุทธ เธอได้พูดคุย เพื่อระบายเรื่องความลำบากของชีวิตให้เพื่อนคนหนึ่งฟัง เพื่อนได้ทำหน้าที่เป็นกัลยาณมิตร แนะนำให้เธอนั่งสมาธิ เพื่อให้จิตใจสบาย และมีที่พึ่งทางใจ...เมื่อเธอปฏิบัติตาม ปรากฏว่า เธอเห็นดวงแก้วภายใน เธอมีความสุขมาก และที่ยิ่งไปกว่านั้นคือ เธออธิษฐานขออะไรจากดวงแก้วภายใน เธอก็สมความปรารถนา...ดวงแก้วภายใน กลายเป็นที่พึ่งของเธอในทุกเรื่องจนวาระสุดท้ายของชีวิต...
เรื่องราวของผู้ที่มีอาการป่วยเกี่ยวกับสมอง...ครอบครัวหนึ่งมีพี่น้องทั้งหมด 5 คน เป็นผู้ชาย 3 คน เป็นผู้หญิง 2 คน...4 ใน 5 คน ล้วนมีอาการทางสมอง กล่าวคือ พี่ชาย 2 คน จะมีอาการนอนไม่หลับ มีอาการกระสับกระส่าย หงุดหงิดง่าย พูดไม่หยุด บางครั้ง 3 – 4 วัน ก็ยังพูดได้ไม่หยุด...ส่วนน้องสาวคนสุดท้อง มีโรคประจำตัวคือ จะมีอาการปวดศีรษะอย่างรุนแรง มานานกว่า 30 ปี...และพี่สาวอีกคนเสียชีวิตด้วยโรคเส้นเลือดในสมองแตก...มาร่วมกันศึกษาชีวิตของครอบครัวนี้ ในแบบของโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา...
พี่ชายคนที่ 4 ที่แสนดีของลูกคนที่เป็นกัลยาณมิตรชวนลูกเข้าวัดนั้น ยังได้เป็นกัลยาณมิตรให้ลูกสาวของลูกอีกด้วย และยังได้นำลูกแก้วมาให้หลานเพื่อเอาไว้ให้ตรึกก่อนนั่งสมาธิ พอลูกสาวของลูกดีใจมากรับลูกแก้วไว้ในมือแล้วก็พูดขึ้นว่า “หม่าม้า...นี่คืออาณาจักรของหนู”
