พวกทหารของมิถิลานครยังร้องตะโกนด่าว่า ข่มขู่ทหารของปัญจาลนคร และพูดยั่วให้โกรธว่า “เฮ้ย พวกเจ้า เหตุไฉนจึงรีรออยู่เล่า พวกเรากำลังสนุกทีเดียว พวกเจ้าคงคิดว่ามิถิลานครจะง่ายเหมือนกับนครอื่นๆเป็นแน่ เสียใจด้วยนะ ท่าทางพวกเจ้าจะเหน็ดเหนื่อยกันมากสินะ มาสิจงมาดื่มสุรา มาเคี้ยวกินเนื้ออร่อยๆ ด้วยกันจะเป็นไรไป”
การบำรุงขวัญชาวเมืองของมโหสถบัณฑิต สำเร็จผลอย่างงดงาม ความหวาดหวั่นครั่นคร้ามของชาวเมืองก็หมดไป ในไม่ช้าอุบายของมโหสถบัณฑิตก็เริ่มเห็นผล พระเจ้าจุลนีพรหมทัตเมื่อสดับเสียงประโคมดนตรีและอาการสรวลเสเฮฮาของชาวมิถิ ลา ที่ดูคล้ายกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลย
งานนี้เรียกได้ว่า ส่งความปลื้มใจทั่วมหาวิทยาลัย ไม่ว่าจะเป็นคณาจารย์ นิสิต-นักศึกษา พ่อค้าแม่ค้าทุกคนที่มาร่วมงานในครั้งนี้ และทุกๆคนก็พูดเป็นเสียงเดียวกันว่า รู้สึกภาคภูมิใจมากๆ ที่ได้แสดงตนเป็นพุทธมามกะในวันนี้ ทำให้รู้สึกว่าเราได้เป็นชาวพุทธอย่างแท้จริง
ผมว่านะ…พระเดชพระคุณหลวงพ่อ ช่างเป็นบุคคลที่มหัศจรรย์มากๆเลย เป็นอัจฉริยะและฉลาดมากๆครับ ผมฟังที่พระเดชพระคุณหลวงพ่อให้กำลังใจผม เรื่องการจะเชิญชวนเยาวชนแอฟริกัน จากทุกประเทศในทวีปแอฟริกา มาร่วมการประชุมครั้งนี้ที่โจเบิร์ก มันมีความเป็นไปได้อย่างแน่นอนครับ ผมเห็นด้วยกับพระเดชพระคุณหลวงพ่อมากๆ
