ลูกได้มาร่วมงานที่วัดพระธรรมกายตั้งแต่ตักบาตรตอนเช้าจนกระทั่งจบพิธีจุด มาฆประทีป ช่วงเวลาที่พระภิกษุและสาธุชนเวียนประทักษิณเป็นภาพที่สวยงามจับใจลูกมาก ลูกจึงได้ถ่ายภาพเก็บไว้เป็นที่ระลึก พอหลังจากวันงานลูกได้อัดภาพมาดู ปรากฏว่าในภาพมีดวงสว่าง กลมโต อยู่เหนือมหาธรรมกายเจดีย์ ลูกเห็นแล้วปลื้มปิติใจจนขนลุก ดีใจมากๆ ที่ได้เห็นดวงสว่างลอยอยู่เหนือมหาธรรมกายเจดีย์
เหมือนลูกเดินท่องไปในกลางถนนขององค์พระแก้วใส ถนนแห่งความสุขภายใน เดินแล้วมีความสุขมากๆ เมื่อกลับมานั่งครั้งใด พอหลับตาปุ๊บ ก็มีความสุข เหมือนเป็นช่วงพักผ่อน ศูนย์กลางกายเป็นเหมือนหลุมหลบภัยของลูก เวลาทุกข์ นิดหนึ่ง ก็หยุดใจแป๊บหนึ่ง หยุดตรงนั้นเดี๋ยวนั้น ทำอย่างนี้แล้วก็มีความสุข
ปัจจุบันใจของลูกเย็นค่ะ ไม่โมโหใคร แต่ก่อนใครพูดอะไรที่ไม่สบอารมณ์ ก็ศอกกลับทันที ถ้าซ้ายมาก็ขวาไป แต่เดี๋ยวนี้มีอะไรก็ยิ้มกลับ รู้จักให้อภัย ถ้ามีอะไรที่พูดแรงไป ก็ยอมขอโทษ หรือบางครั้ง เจอหัวหน้าบ่นมากๆ ลูกก็จะภาวนา “สัมมา อะระหัง” ถ้าชักจะเกิดความโกรธก็มีจุดสกัด โดยนึกถึงมหาปูชนียาจารย์และเอาใจเข้ากลาง อารมณ์โกรธก็หายในทันที ความจำในวัยนี้ก็ยังเยี่ยม ใครๆก็รุมรัก แถมงานก็เปี่ยมประสิทธิภาพ
โต๋และโกลด์กี้พูดจาไพเราะมากขึ้น ผลการเรียนของลูกทั้งสอง สร้างชื่อเสียงให้แก่ครอบครัว และประเทศไทยคือ สอบได้ที่หนึ่งของห้อง ครูประจำชั้นของโกลด์กี้ได้พูดกับลูกว่า “ตั้งแต่เป็นครูสอนหนังสือมาจนใกล้จะเกษียณอายุ เพิ่งได้มีโอกาสสอนเด็กไทยที่เรียนรู้ได้เร็ว เขาสามารถจบชั้นป. 3 ได้ภายในสามเดือน เขาอยู่ในร่างเด็กแต่ความรับผิดชอบเหมือนผู้ใหญ่” ครูพูดว่าเก่งทั้งพี่และน้องเลยนะ คุณมีเทคนิคอย่างไร ในการสอนลูกให้เก่ง ลูกก็ตอบสั้นๆว่า "ให้ดู DMC และนั่งสมาธิทุกวันสิคะ"
สันติสุขภายในที่ผมได้รับ ทำให้ผมมีแรงบันดาลใจที่จะหักดิบ เลิกบุหรี่ ทั้งที่เคยสูบมาตลอด 30 ปี และเมื่อผมได้นั่งสมาธิมากขึ้น มากขึ้น ทำให้ผมยิ่งเห็นว่า สิ่งเหล่านั้นเป็นตัวถ่วงความเจริญก้าวหน้าในชีวิต ผมได้จัดงานเทเหล้า เผาบุหรี่ที่บ้าน ในเดือนตุลาคมปี 48 ซึ่งดูเหมือนจะเป็นเรื่องผิดปกติของคนเดนมาร์ก แต่ผมว่า “นี่แหละ เป็นความถูกปกติของลูกพระธัมฯ”
พอลูกนั่งสมาธิมากเข้า รู้สึกว่า ใจของลูกที่เคยสกปรกมอมแมม ก็ใสสะอาดและละเอียดมากขึ้น เห็นความไม่ดีที่ตัวเอง เคยทำไว้มาก่อน ลูกกลัวบาปมาก จึงรีบโทรศัพท์ไปขอโทษทุกคนที่ลูกเคยด่าว่าและเคยโกรธ กราบขอโทษคุณพ่อ คุณแม่ และก็กราบเท้าสามีด้วยค่ะ ขอโทษทุกอย่างที่เคยทำไม่ดีกับเขาเอาไว้
วันหนึ่งตื่นขึ้นมาลูกก็คิดว่า เอ…นี่เราอยู่ที่ไหน ทำไมชีวิตเราเป็นอย่างนี้ ในเมื่อเราต้องเก็บกระเป๋าตลอดเวลา ต้องใช้ชีวิตตามที่ตารางบินกำหนด ของหรูๆที่มีอยู่ล้วนหมดความหมาย ให้ความสุขเราแค่ชั่วครั้งชั่วคราว ผิดกับเมื่อก่อนที่เคยรู้สึกว่ามันมีความหมายมาก เบื่อมากๆ ที่ต้อง Entertain กับเพื่อนอยู่เรื่อยๆ ไม่อาจหยุดตัวเองให้เลิกชีวิตแบบฟุ่มเฟือยได้ เบื่อไปทุกสิ่งทุกอย่าง
ตอนนี้มีคนลาวได้ดูหลวงพ่อจากฝีมือของพวกลูกๆ ประมาณ 10 กว่า ครัวเรือนแล้วค่ะ และอานิสงส์ก็เหมือนเงาตามตัว ก่อนเข้าวัดธุรกิจบางตัวของ ลูกมักจะถูกโกง คนละน้อยๆโกงยิบโกงย่อยโดนโกงบ่อยๆรวมหลายคนมันก็ไม่น้อยแล้วค่ะ จะตามทีก็ยากเย็น ลูกจึงต้องให้ทาน และอภัยทานอยู่บ่อยๆ แต่ตอนนี้ไม่เคยถูกโกงเลยแม้แต่บาทเดียว มีแต่เงินสดๆเข้ามา เพราะลูกได้นำเศรษฐกิจกับจิตใจไปให้ด้วยกัน ถูกตามหลักวิชชาเป๊ะ
ทุกคำพูดของหลวงพ่อแทงใจดำลูกทุกครั้ง จนใจของลูกสว่างไสว เหมือนหงายของที่คว่ำ เปิดของที่ปิด เหมือนจุดเทียนไขในที่มืดเลยค่ะ บางครั้งฟังแล้วถึงกลับน้ำตาไหล สิ่งที่ลูกแสวงหามานาน อยู่ตรงหน้าลูกนี่เอง ลูกดู DMC ทุกวันและเริ่มมีความสุขจนลืมไปเลยว่าลูกกำลังมีความทุกข์อยู่
ตั้งแต่วันนั้นลูกก็ได้นั่งสมาธิอย่างต่อเนื่อง เพียงปล่อยใจให้ว่างๆ ไม่คิดอะไร ร่างกายของลูกหายไป แล้วก็ มองเห็นองค์พระท่านผุดขึ้นมาอย่างง่ายๆค่ะ องค์พระท่านอยู่กลางท้องของลูกตลอดท่านไม่หายไปไหน ไม่ว่าจะอยู่ที่ใด มองเมื่อไหร่ องค์พระก็ปรากฏ ใสสว่าง งดงาม ตลอดค่ะ
