ในอดีตสามีของเธอเป็นคนที่ตึ๋งหนืดมากๆ ทั้งเรื่องอาหารการกินและเสื้อผ้าเครื่องนุ่งห่ม ต้องกินอย่างที่เขาต้องการให้กิน เสื้อผ้าก็ต้องใส่ของที่บ้าน ที่เขาเอามาให้ ลูกสาวก็ต้องใส่ของที่เขาเอามาบริจาค เธอก็กล้ำกลืนฝืนทน ทำใจว่า ไหนๆก็มาแล้ว รักครั้งนี้เราลิขิต เราเลือกเอง คำว่ารักแม้มันจะร้ายกับเราแค่ไหน จะไปโทษใครไม่ได้ เมื่อถูกเลี้ยงด้วยลำแข้ง ก็ต้องซับน้ำตาด้วยลำแขนของตัวเอง และแล้วครอบครัวของเธอก็ถึงจุดเปลี่ยนเมื่อสามีของเธอจูน พบช่อง DMC ช่องนี้ช่องเดียว ครอบครัวของเธอจะเปลี่ยนไปเป็นอย่างไร ???
ครั้งหนึ่งผมนั่งสมาธิท่ามกลางความมืด ผมวางใจไว้ที่กลางท้องตามที่คุณครูไม่ใหญ่สอน ทิ้งเรื่องราวต่างๆจากใจ นึกที่กลางท้องว่าร่างกายของเราเป็นแหล่งของความสุข และแผ่เมตตาไปยังสรรพสัตว์ทั้งหลาย ซักพักก็รู้สึกว่าใจสงบ พอใจเริ่มสงบก็มีแสงสว่างเกิดขึ้นมากลางความมืด เป็นแสงสว่างที่คล้ายกับแสงของพระอาทิตย์ครับ เจิดจ้าออกมา แล้วน้ำตาผมก็ไหลออกมาเอง
