กระผมนึกให้น้ำค้างมาหยดอยู่ที่กลางกายของกระผม แล้วพยายามประคองไว้ที่จุดกึ่งกลางกาย พอใจเริ่มนิ่ง กระผมก็จะเห็นภาพขององค์พระที่มองจากด้านบนลงสู่ด้านล่าง ดิ่งลงไปที่กลางท้อง พอมองไปเรื่อยๆก็จะมีจุดเล็กๆอยู่จุดหนึ่ง ที่กลางภาพองค์พระนั้น จะวูบเข้า วูบออก อยู่ที่กลางกระหม่อมของเศียรองค์พระ
เหมือนลูกเดินท่องไปในกลางถนนขององค์พระแก้วใส ถนนแห่งความสุขภายใน เดินแล้วมีความสุขมากๆ เมื่อกลับมานั่งครั้งใด พอหลับตาปุ๊บ ก็มีความสุข เหมือนเป็นช่วงพักผ่อน ศูนย์กลางกายเป็นเหมือนหลุมหลบภัยของลูก เวลาทุกข์ นิดหนึ่ง ก็หยุดใจแป๊บหนึ่ง หยุดตรงนั้นเดี๋ยวนั้น ทำอย่างนี้แล้วก็มีความสุข
ฉันรู้สึกว่า ใจดำดิ่งลงสู่ความสงบภายในตัว แล้วอยู่ดีๆ ความสุขก็เอ่อล้นแผ่ซ่านไปทั่วทั้งตัว เป็นความสุขที่มาพร้อมกับความรัก ซึ่งไม่สามารถจะเปรียบกับความรักแบบนี้ กับสิ่งที่ฉันเคยเจอมาก่อนได้เลย เป็นความรักที่เกิดขึ้นจากการไม่คาดหวัง
มีอยู่ครั้งหนึ่ง พ่อได้ท่องคาถา“หัวใจฤาษี” แล้วอธิษฐานขอพระเครื่อง 3 องค์ จากพื้นโล่ง ๆ พออธิษฐานจบก็มีพระเครื่องปรากฏข้างหน้า แต่ครั้งนั้นมีพระเครื่องเกินที่ขอไว้ เมื่อจะหยิบ พระเครื่องที่เหลือได้วิ่งทะลุพื้นทรายหายเข้าไปในถ้ำทันที จึงได้เฉพาะที่ขอไว้ 3 องค์เท่านั้น
