เมื่อมาถึงประตูชั้นแรก เกวัฏก็เอ่ยถามคนเฝ้าประตูว่า “ท่านมโหสถอยู่หรือไม่ เราจะพบได้อย่างไรกัน” ว่าแล้วก็รีบเดินตรงไป แต่กลับถูกยามเฝ้าประตูกั้นไว้ พลางกล่าวขึ้นอย่างไม่สบอารมณ์ว่า “นี่อย่าส่งเสียงเอ็ดอึงไปสิ ถ้าท่านต้องการจะมาหาท่านผู้สำเร็จราชการ ก็จงมานิ่งๆ วันนี้ท่านบัณฑิตดื่มเนยใสอย่างแรง ฉะนั้นท่านจะพูดเสียงดังไม่ได้เป็นอันขาด”
พราหมณ์เกวัฏจึงได้เหยียบย่างเข้าสู่มิถิลานคร ได้เห็นหนทางที่ประดับตกแต่งไว้ดีแล้ว จึงคิดว่า พระเจ้าวิเทหราชคงรับสั่งให้เตรียมการต้อนรับคณะของตนเป็นพิเศษ คิดแล้วก็ยิ่งบังเกิดความปีติยินดีว่า “โอ...นี่พระเจ้าวิเทหราชทรงให้เกียรติเราถึงเพียงนี้เชียวหรือ พระองค์เป็นถึงจอมราชาในชมพูทวีป แต่บัดนี้กลับกลายเป็นผู้ที่น่าสงสารที่สุด หลุมพรางตื้นๆเพียงเท่านี้ พระองค์ยังพลาดท่าตกลงไปได้ ทีนี้ล่ะ...ถึงคราวเราบ้าง จะแก้แค้นให้สาแก่ใจทีเดียว”
อุทาหรณ์ของนักดื่ม...ชายคนหนึ่งชอบดื่มเหล้ามาก ดื่มเป็นประจำ ต่างกันแต่ว่าจะเมามากหรือเมาน้อยเท่านั้น เมื่อไม่เงินก็จะไปเอาจากที่ร้านมาก่อน ต้องให้ลูกสาวตามใช้หนี้ให้...ชีวิตหลังความตายของเขาเป็นอย่างไร...ผู้หญิงคนหนึ่ง ตอนตั้งท้องอยากกินของแปลกๆ ได้แก่ เนื้อสุนัข น้ำมันก๊าด ยาหม่อง เป็นเพราะสาเหตุใด...และผู้ที่เป็นโรคเกี่ยวกันฟัน เช่น ฟันผุ ฟันคุด รากฟันเน่า เป็นเพราะวิบากกรรมใด...ที่นี่...มีคำตอบ
