เธอเป็นคนโมโหร้าย ชอบขว้างของใส่สามี และก็เป็นคนที่มีเหตุผลเพียง 2 ข้อ คือ ข้อ 1.ฉันต้องเป็นฝ่ายถูกเสมอ ข้อ 2.ถ้าไม่เข้าใจอะไร ให้ย้อนกลับไปอ่านข้อ 1 ใหม่อีกครั้ง นอกจากนี้ก็ขี้หึงอีกต่างหาก จนกลายเป็นโรคนอนไม่หลับ แต่แล้วชีวิตของเธอก็เปลี่ยนไป เมื่อได้พบกับ DMC...
ลิซ่า คาร์เลาซ์ เธออยู่อเมริกามาเป็นเวลา 35 ปีแล้ว และขณะนี้เธอเป็นมะเร็งปอดระยะสุดท้าย ไม่รู้จะมีชีวิตอยู่ไปได้อีกนานเท่าไร แต่เธอก็ยังคงมีความหวังที่จะมีชีวิตอยู่รอดต่อไป เพราะเธอรู้จักความหมายของคำว่า "ความสุข" ยิ่งกว่าความหมายในพจนานุกรมเล่มใดๆ ที่มีอยู่ในโลกใบนี้ และเธอ ก็ได้รับของขวัญชิ้นที่พิเศษที่สุด จากคนพิเศษที่สุดที่อยู่ภายในตัวของเธอ ... แล้วคุณล่ะ รู้จักคำว่า "ความสุข" เหมือนเธอแล้วหรือยัง...
ปมปัญหาต่อมาของลูกก็ คือ การไม่มีลูกเจ้าค่ะ ลูกกับสามีอยู่ด้วยกันมา 11 ปีแล้ว แต่ไม่มีลูก ทั้งที่ลูกอยากมีลูกมาก คิดว่าครอบครัวจะสมบูรณ์ได้ต้องมีลูกเท่านั้น จึงนั่งฟุ้งซ่าน ร้องห่มร้องไห้ ร้องเป็นอาชีพเลย แถมทั้งดื่มเหล้าเมามายเป็นว่าเล่น เวลาเจอเด็กเล็กๆ ก็ร้องไห้ ลูกรู้สึกทรมานใจมากเพราะอยากมีกับเขาบ้าง
กัลยาณมิตรพัทยา ผู้ซึ่งเคยไปนั่งธรรมะกับพระเดชพระคุณหลวงปู่วัดปากน้ำฯ ตั้งแต่เด็กๆ สามารถรำลึกถึงอดีตอีกครั้ง เมื่อได้ไปวัดภาวนาวอชิงตัน ทำให้ได้สัมผัสพบความสุข ที่แท้จริง แม้ว่าจะเป็นตอนอายุ 67 ก็ตาม...เรามาติดตามกันว่า กัลยาณมิตรพัทยาฝึกนั่งสมาธิอย่างไร จึงได้องค์พระใส ติดแน่นที่ศูนย์กลางกาย ตลอดเวลา
ทำดีได้ดี ทำชั่วได้ชั่ว ใครทำกรรมใดไว้ ดีหรือชั่วก็ตาม ตนจักต้องเป็นผู้รับผลของกรรมนั้น...บางคนเกิดมาแล้วก็ไม่ได้อยู่กับพ่อแม่...บางคนป่วยเป็นโรคร้ายจนต้องตัดขา แล้วยังมาฆ่าตัวตายด้วยการเผาตัวเองเพื่อประท้วง...บางคนแข็งแรงอยู่ดีๆ แต่ตอนเช้ากลับไม่ตื่น ต้องส่งโรงพยาบาล และเสียชีวิต...ทุกเรื่องล้วนมีเหตุ เหตุ คือ อะไร...กรรมดีที่ทำไว้ ช่วยเราได้หรือไม่อย่างไร เมื่อเราตายแล้ว...ที่นี่...มีทุกคำตอบ
แต่ก่อนพอเลิกโรงเรียน ลูกต้องขับรถกลับบ้านทั้งน้ำตา ทั้งท้อทั้งล้าสุดบรรยาย ทำอย่างไรจะเอาชนะความวุ่นวายของเด็กได้ จึงฉุกคิดว่า "ถ้าให้เด็กๆนั่งสมาธิ พฤติกรรมต่างๆน่าจะดีขึ้น" ลูกจึงเริ่มพาเด็กๆไปเดินเล่น ชมธรรมชาติข้างๆโรงเรียน แล้วชวนนั่งสมาธิ โดยให้นั่งนิ่งๆ แล้วฟังว่า ได้ยินเสียงธรรมชาติอะไรบ้าง...ได้ผลค่ะ ทุกคนเริ่มนิ่ง จากที่แต่ก่อนเป็นลิง เป็นค่าง ไม่สนใจที่จะฟังอะไรทั้งสิ้น เด็กก็เริ่มสงบขึ้น
จดหมายฉบับนั้น คุณพ่อของลูกเป็นผู้รับโดยท่านเก็บไว้ไม่ให้ลูกอ่าน และหลังจากนั้นคุณพ่อเปลี่ยนความตั้งใจไม่ให้ลูกมาเรียนที่กรุงเทพฯ ทั้งที่ลูกเตรียมตัวพร้อมแล้ว
ครั้งหนึ่ง ขณะที่ดิฉันอยู่ท่ามกลางแสงสีต่างๆ อยู่ดีๆแสงนั้นก็รวมตัวกันเป็นทรงกลมที่สว่างมาก ทำให้ดิฉันตกใจมาก นึกอุทานในใจว่า "โอ...นี่อะไรกัน" ภายหลังหลังออกจากสมาธิ ดิฉันจึงได้ทราบว่า สิ่งนั้นเป็นสิ่งที่ดี (เรียกว่า crystal ball หรือ ดวงแก้ว)
มีครั้งหนึ่ง ขี้เมาที่กินเหล้าด้วยกัน ตามมาขอลูกจากสามีถึงที่บ้าน สามีของลูกก็ร้องไห้ แล้วบอกกับชายคนนั้นว่า “แล้วแต่ตัวลูก” ลูกจึงไล่ชายคนนั้นไป ไม่ว่าลูกจะทำให้สามีเสียใจแค่ไหน เขาก็ไม่เคยโกรธลูกเลย เวลานั่งรถไปด้วยกัน เขาก็จะเปิดเพลง “วันใดขาดฉันแล้วเธอจะรู้สึก” ลูกเห็นน้ำตาของเขา ไหลลอดแว่นออกมา ลูกจำได้ติดตา
เราทั้งสองชอบทำบุญมาก ไม่ว่าจะเป็น ทอดผ้าป่า , ทอดกฐิน , ถวายภัตตาหาร โดยเฉพาะฤดูหนาวทำบ่อย คือ ถวายอังสะ , หมวกไหมพรม , ผ้าห่ม ทำชนิดเรียกว่า เดินสายทำบุญ คือเดินทางไป ถวายไป เช่นถวายภัตตาหาร , สังฆทาน , เครื่องกันหนาว ทีเดียวหลายๆวัด ของหมดตรงไหนก็ซื้อที่นั่น พักค้างคืนที่จังหวัดนั้น แล้วเช้าตีสาม ก็เดินทางไปทำบุญกันต่อ โดยแม่ครัวจะทำครัวกันในรถเลย
