" ไม่ชอบวัดนี้เลย..!! พระที่นี่เป็นอยู่สบาย..อยู่กันบนคอนโด แถมทำบุญวัดนี้ ยังต้องแย่งกันเข้าแถวทำบุญ อีกทั้งยังต้องทำบุญที่ละเยอะๆ"
จากกิจการขายขนมปังเล็กๆ กลับกลายเป็นธุรกิจขายขนมปังขนาดใหญ่ที่มียอดขายสูง ความสำเร็จที่เกิดขึ้นนี้ คุณสุทัศน์ นันชัย เจ้าของบริษัทเอ็น.ซี.เอส.โกลด์เบรด จำกัด กล่าวว่า เป็นปาฏิหาริย์ที่เกิดจากอานุภาพบุญ
การที่ลูกถวายลูกสาวให้รับใช้พระพุทธศาสนานั้น ถือว่าเป็นการสร้างทานด้วยชีวิต หรือปรมัตถบารมีหรือไม่ และลูกจะได้บุญจากการที่ลูกสาวทำงานรับใช้พระพุทธศาสนาอย่างไร
เราจะมีวิธีใช้ชีวิตอย่างไรให้มีความสุข,การบริจาคร่างกายหลังจากที่เราตายแล้วได้บุญมากกว่าการบริจาคโลหิตจริงหรือ
ความยินยอมพร้อมใจให้พ่อบ้านมาบวชกองพันสถาปนาในครั้งนั้น ได้สร้างความปลื้มปีติให้กับทุกคนในครอบครัวมาโดยตลอด แม้ช่วงวันเวลาที่พ่อบ้านอยู่ในร่มผ้ากาสาวพัสตร์ เราสามคนจะมีชีวิตต้องสู้ ลูกต้องทำทุกอย่างตั้งแต่ขับรถ ซื้อของ ลงของ ขายของ ส่วนลูกสาวสองคนก็ต้องลุกขึ้นมาตอนตีสาม เพื่อมาช่วยเปิดร้านและขายของจนเวลาสายถึงค่อยไปโรงเรียนได้
เมื่อให้ทาน สละทรัพย์ออกจากใจ ความตระหนี่ซึ่งเป็นวิบัติก็หลุดร่อนออกไปด้วย เมื่อวิบัติหลุดออกไป สิริสมบัติก็หลั่งไหลเข้ามาแทน บุญที่เกิดจากการให้ทานและเอาชนะความตระหนี่ในใจได้นี้ ไปดึงดูดสมบัติใหญ่มา ทำให้ได้สมปรารถนาในสิ่งที่ต้องการ ได้ทั้งโลกิยทรัพย์และอริยทรัพย์ ดังเรื่องของหญิงชราท่านหนึ่ง ที่ตัดใจให้ทานเอาชนะใจตนเองได้ โดยสละทรัพย์ที่หามาด้วยความยากลำบากออกให้ทาน
หากเราปรารถนาความสุขความสำเร็จ เพื่อส่งผลให้เราไปบังเกิดในสุคติโลกสวรรค์ เราต้องรู้จักวิธีที่จะให้ได้สิ่งเหล่านั้นก่อน วิธีการนั้น พระบรมศาสดาท่านแนะนำให้สั่งสมบุญ เพราะหากเรายังไม่เข้าถึงพระธรรมกายภายใน ยังมองไม่เห็นบุญ แม้จะมองไม่เห็นด้วยตาเปล่า แต่สัมผัสได้ด้วยใจ บุญเป็นธาตุสำเร็จที่คอยอำนวยสิ่งที่ดีงาม ดลบันดาลความสุขความสำเร็จในชีวิตให้บังเกิดขึ้น
พระเดชพระคุณหลวงพ่อคะ ถ้าไม่อยากได้จึงได้ใช่ไหมคะ...ในรอบต่อๆมา ลูกทำใจเย็นๆ หยุดนิ่งเฉยไปตามลำดับ ใจลูกเคลื่อนผ่านกายเทวดานั้น ผ่านไปเร็วมาก ผ่าน ผ่าน ผ่าน จนหยุดนิ่ง อยู่กลางองค์พระชัดใสสว่าง ใจของลูกขยายเท่าองค์พระ แล้วก็ขยายอีก สนิทเป็นองค์พระ ลูกมีความสุขมากๆ สุขแบบนิ่งนิ่งภายใน
เรื่องราวชีวิตของนักสร้างบารมี...นับตั้งแต่เข้ามาสร้างบารมีกับหมู่คณะ เขาได้ช่วยงานอยู่ที่ศูนย์พยาบาล เริ่มตั้งแต่ทำหน้าที่เป็นผู้ช่วยแพทย์ในการตรวจสุขภาพของเหล่าธรรมทายาทที่มาสมัครบวช ได้รับการถ่ายทอดวิชาแพทย์เบื้องต้นจากนายแพทย์ทั้งหลายทั้งที่เป็นเจ้าหน้าที่ประจำ และแพทย์อาสาสมัคร ประกอบกับเป็นผู้ที่ใฝ่ในการศึกษา ทำให้เขามีความสามารถราวกับว่าเป็นแพทย์จริงๆ จนใครๆมักจะเรียกเรียกเขาว่า หมอ ทั้งที่ๆเขาไม่ได้เรียนจบมาทางด้านนี้
