ใกล้โค้งสุดท้ายของการทำหน้าที่ชวนแมนๆรุ่นจิ๋ว มาบวชในโครงการสามเณรล้านรูปกันไปทุกขณะ เมื่อเด็กๆทั่วไทยปิดเทอมร่วมใจบวชสามเณรล้านรูป เพื่อรักษาประเพณีที่ดีงามของชาวพุทธ “ปิดเทอมทางโลก เปิดเทอมทางธรรม สร้างผู้นำเยาวชนต้นแบบ”
วันนี้ก็ยังคงมีแต่เรื่องปลื้ม ปลื้ม ปลื้มมาเล่าให้นักเรียนอนุบาลทั่วโลกฟัง ปลื้มแรก เราไปปลื้มรับอรุณกันที่วัดผาสุการามซึ่งเมื่อเช้านี้พุทธบุตรกองพันเนื้อนาบุญได้ไปบิณฑบาตโปรดญาติโยม เมื่อแสงทองของวันใหม่กระทบกับผ้ากาสาวพัสตร์ก็เปล่งประกาย
ตอนที่ผมอายุ 13 ปีผมได้บวชเป็นสามเณรที่วัดในเมืองมอญบ้านผม ผมก็ตั้งใจว่าจะบวชไม่สึก แต่ตอนนั้นบวชได้แค่ 13 วัน ก็จำเป็นต้องลาสิกขาเพราะต้องออกไปทำงานช่วยทางบ้านปลดหนี้ แต่ก่อนที่จะลาจากผ้าเหลืองผมก็ตั้งความปรารถนาเอาไว้ว่าถ้าอายุครบ 20 ปีเมื่อไหร่ผมจะบวชเป็นพระทันทีเลยเพราะนั่นเป็นความใฝ่ฝันที่ผมต้องตามหาครับ แล้วผมก็มาทำงานอยู่ที่ภูเก็ตครับพออายุ ครบ 20 ปี ผมก็กลับไปบ้านเกิดหาโยมแม่ บอกท่านว่า “ผมอยากบวช”
เป็นความใฝ่ฝันในชีวิตของพระธรรมทายาท เมื่อได้บวชฝึกฝนอบรมตนเองแล้ว ต้องเดินธุดงค์ธรรมชัยไปพัฒนาวัดร้างให้เป็นวัดรุ่ง ซึ่งที่ผ่านมาพระภิกษุและสามเณรในโครงการอบรมธรรมทายาท ระดับอุดมศึกษา รุ่นที่ 42 และสามเณรมัชฌิมธรรมทายาท รุ่นที่ 19 รวม 321 รูป ได้ทำทุกย่างก้าวให้เป็นย่างแก้วประกาศพระพุทธศาสนา
สามเณรโครงการบรรพชาสามเณรมัธยมปลายต้นแบบสู่ AEC จากศูนย์อบรมธุดงคสถานล้านนา และศูนย์อบรมอำเภอเชียงดาว จังหวัดเชียงใหม่ ได้เดินธุดงค์ธรรม
โครงการบรรพชาสามเณรมัธยมปลายต้นแบบ สู่ AEC รับสมัครบวชตั้งแต่วันนี้ - 25 มีนาคม พ.ศ.2557 ครั้งหนึ่งในชีวิตบวชอุทิศแทนคุณพ่อแม่
เพราะเหตุใดลูกจึงไม่สามารถคลอดแบบธรรมชาติได้ ต้องถูกผ่าท้องคลอดลูกทั้ง ๓ คน และยังต้องถูกผ่าตัดแก้หมันอีก ๑ ครั้ง เพราะกรรมใดคะ
โครงการอุบาสิกาแก้วหน่ออ่อน หนึ่งแสนคน
เมื่อล็อกบุญมาถึง พุทธบุตรท่านก็ได้ใช้โอกาสอันดีนี้ ทักทายกับเด็กนักเรียน เริ่มต้นด้วยคำถามว่า “จำหลวงพี่ได้บ่” กว่าครึ่งยกมือแล้วบอกว่าจำได้ เหตุก็เพราะว่า นักเรียนส่วนใหญ่มาตักบาตรทุกเช้า และพระเราก็ออกบิณฑบาตทุกเช้า ส่วนคนที่ไม่ยก ก็จะโดนเพื่อนๆ แซวว่า “โต่คือบ่ย่อมตื่นมาใส่บาตรตอนเส้าเด” แปลว่า เอ็งน่ะทำไมไม่ยอมตื่นขึ้นมาใส่บาตรตอนเช้า ทำให้บรรยากาศเช้านี้เต็มไปด้วยความสดใส
เราเกิดมาเพื่อสร้างบารมี การสร้างบารมีเป็นงานที่แท้จริงของมวลมนุษยชาติ พระบรมโพธิสัตว์ในกาลก่อนท่านทำอย่างนี้ คือสร้างบารมีไปจนกว่าบารมีจะเต็มเปี่ยม ได้บรรลุจุดหมายปลายทางของชีวิต ดังนั้น เราเกิดมาภพชาติหนึ่ง ก็เพื่อสั่งสมบุญบารมีเท่านั้น บุญที่เราได้ทำไว้ดีแล้ว จะเป็นเสบียงในการเดินทางไกลในสังสารวัฏ ทำให้เรามีความสุขตลอดเส้นทางของชีวิต
