ผมอยากบอกพระเดชพระคุณหลวงพ่อจริงๆเลยครับว่า ผมมีความสุขมาก ที่ได้เห็นดวงอาทิตย์ภายในตัว ผมก็มองไปเรื่อยๆ และแล้วตัวผมก็กลายเป็นดวงอาทิตย์ที่ส่องสว่าง การนั่งสมาธิทำให้ผมมีความสุขไปทั้งวัน
ผมนั่งหลับตาไปเรื่อยๆ จู่ๆ น้ำตาก็ไหลๆๆ และมีแสงสว่างจ้าส่องมาที่หน้า พักใหญ่ก็เห็นพระพุทธรูปทองคำตระหง่านอยู่ตรงหน้า ท่านหมุนรอบตัวเองทำให้เห็นได้ทุกซอกทุกมุม ใจสงบจริงๆ
ความประทับใจที่ได้จากการอบรมในโครงการอุบาสิกาแก้วหน่ออ่อน หนึ่งล้านคนทั่วไทย จาก ศูนย์อบรมเด็กและเยาวชนเขต 2 จังหวัดราชบุรี
พระสัมมาสัมพุทธเจ้า ตรัสพระคาถาว่า “ปุญฺญญฺ เจ ปุริโส กยิรา กยิราเถนํ ปุนปฺปุนํ ตมฺหิ ฉนฺทํ กยิราถ สุโข ปุญฺญสฺส อุจฺจโย” แปลความว่า ถ้าบุรุษพึงทำบุญไซร้, พึงทำบุญนั้นบ่อยๆ พึงทำความพอใจในบุญนั้น, เพราะว่าความสั่งสมบุญทำให้เกิดสุข.
วินาทีนั้นลูกรู้สึกอยากตะโกนบอกชาวโลกทุกคนดังๆว่า “มันง่ายมากๆ ไม่ยากเลย so easy มากค่ะ” เพียงแค่เราวางใจเฉยๆ ที่ศูนย์กลางกายฐานที่7 จะปวดเมื่อยก็ไม่ต้องไปคิดถึงมัน เมื่อเราก้าวพ้นความเจ็บปวด จะพบความสุขภายในได้อย่างง่ายๆ แค่นี้เอง
จนกระทั่งลูกรู้สึกว่า ไม่มีโจทย์ชีวิตไหนที่ยาก หากใจของเราหยุดนิ่งเพียงพอ “หยุด” คำเดียวเท่านั้น ไม่ต้องทำอย่างอื่นเลย การทำใจใสๆ หยุดนิ่งที่ศูนย์กลางกาย ทำทุกวัน ทำอยู่ซ้ำๆ แค่นี้ลูกก็เป็นสุข อยู่เหนือทุกข์ได้เอง จิตใจสูงขึ้น ความคิดเป็นกุศลตลอด ทำให้ใจมีธรรมะมากขึ้น สอนตนเองและคนอื่นได้
ชายคนหนึ่ง...เขามีเรื่องราวฝังใจกับแม่ผู้ให้กำเนิด เรื่องมีอยู่ว่า เมื่อตอนที่เขาอายุราว 4ขวบ เงินของแม่ได้หายไป 3-4บาท ท่านคิดว่าเขาเอาไป ได้ทุบตีเขาอย่างรุนแรง เพื่อจะให้เขารับสารภาพ แต่เขาไม่ยอมเนื่องจากไม่ได้ทำความผิด...แม่ของเขา ไม่ค่อยชอบเขาตั้งแต่เขาเกิด เพราะท่านกล่าวหาว่า เขาเกือบทำให้ท่านต้องเสียชีวิตในตอนที่คลอดเขา...อะไร คือสาเหตุที่ทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างแม่และลูกคู่นี้เป็นเช่นนี้ ที่นี่...มีคำตอบ
เมื่อยังไม่หมดกิเลส ต้องสร้างบุญให้เต็มที่ เพราะ "การสั่งสมบุญเป็นเหตุนำมาซึ่งความสุขทั้งในโลกนี้และโลกหน้า" นั่นเอง ...และที่สำคัญ "บุญไม่มีขาย อยากได้ต้องทำเอง"
ลูก อยากจะขอฝากถึงนักเรียนโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา ทั่วโลก ว่า “การเป็นคนว่ายาก ไม่ดีเลยค่ะ” ในโลกนี้มีสิ่งต่างๆอีกมาก ที่เรายังไม่รู้ เมื่อไม่รู้ก็อย่าเพิ่งตัดสินว่า ดีหรือไม่ดี จงใช้การพิจารณาแบบกาลามสูตรดูก่อนเถิด มันเป็นจริงดังคำกล่าวของคุณครูไม่ใหญ่ที่ว่า “พวกเขาไม่รู้ว่า ตัวเองยังไม่รู้”
ที่นี่ มีเพื่อนๆชาวไทยอยู่จำนวนมาก แต่ก็แปลก ที่บางคนอยู่มาก็ 20-30 ปี แล้ว แต่ก็ยังไม่ รวยสักที คงเป็นเพราะติดอบายมุข ทั้ง เหล้าและการพนัน แม้บรูไนจะไม่อนุญาต ให้ขายเหล้า-เบียร์ เพราะถือเป็นสิ่งผิด กฎหมาย แต่พวกเราก็อุตส่าห์ข้ามไปซื้อถึง ต่างประเทศ หามาเมากันได้ทุกวัน
