ชายคนหนึ่ง เป็นคนรักครอบครัว ทำงานหนักเพื่อให้ครอบครัวสุขสบาย ส่งเสียให้ลูกๆได้เรียนสูงๆ จะได้มีอาชีพที่ดี ไม่ต้องเหนื่อยยากลำบากเหมือนกับเขา...ต่อมา เขาได้ล้มป่วย เป็นมะเร็งปอดระยะที่3 เขาอยากที่จะสร้างบุญใหญ่ ด้วยการเป็นประธานรอง กฐินปี พ.ศ.2549 แต่ขณะนั้นครอบครัวยังไม่พร้อม...เมื่อพร้อมที่จะทำบุญ เขาก็ได้ละโลกเสียแล้ว ภรรยาของเขาได้ทำตามความต้องการของเขา เพื่อให้บุญนี้เป็นเสบียงติดตัวเขาไปทุกภพทุกชาติ
เธอเคยเข้าใจหมู่คณะผิด ต่อมาเมื่อมีโอกาสมาวัด เธอจึงมีความเข้าใจที่ถูกต้อง และทำบุญทุกบุญ มาวัดเป็นประจำไม่เคยขาด...เธอเป็นลูกกตัญญู ดูแลคุณพ่อในยามเจ็บป่วย และช่วยให้ท่านอยู่ในบุญจนวาระสุดท้าย...เคยเกิดเรื่องประหลาดกับเธอ เมื่อครั้งที่เธอไปที่จังหวัดนครราชสีมา จู่ๆตั้งแต่เช้าจนถึงเย็น เธอก็ไม่รู้สึกตัว เพื่อนๆต่างบอกว่า ในช่วงเวลานั้นเธอเปลี่ยนไป เหมือนไม่ใช่ตัวเธอ...เธอเป็นอะไรกันแน่...และคำถาม ทหารที่ทำหน้าที่ทิ้งระเบิดในสงคราม จะได้รับวิบากกรรมอย่างไร...ที่นี่...มีคำตอบ
ครอบครัวของสามีมีบุพกรรมมาอย่างไร จึงเกิดเป็นชาวคริสต์ที่เชื่อเรื่องตายแล้วเกิดใหม่ ต่างจากชาวคริสต์ทั่วไปที่เชื่อว่าตายแล้วไปอยู่กับพระเจ้า
เขาก็ร้องอยากจะไปแต่บ้านลุงพอเจอหน้าลุงและป้าเขาก็เรียกลุงป้าว่าพ่อแม่ แต่ก็ไม่มีใครเชื่อว่าเขาเป็นลูกชายของลุงป้าที่กลับชาติมาเกิด เขาจึงพาไปดูต้นไม้ที่เขาปลูกไว้คือต้นมะขามและพาไปดูเสื้อผ้าที่อยู่ในตู้ เขา ไปจับเสื้อลายสก๊อตที่เขาเคยใส่ ทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์ถึงกับตะลึง เพราะเขาพูดถูกหมดทุกอย่าง
เอดส์...สามีของเธอเสียชีวิตด้วยโรคร้าย ภายหลังการตรวจพบว่าเธอก็ติดโรคร้ายนี้จากสามีด้วย …เมื่อสามีตาย หลานชายของสามีได้มาสารภาพรักกับเธอ แต่เธอไม่ต้องการให้เขาพลอยติดโรคร้ายจากเธอไปด้วย จึงได้ปฏิเสธอย่างไม่มีเยื่อใย เขากลับไปผูกคอตาย …แม้ใครๆจะรู้ว่าเธอเป็นโรคร้าย แต่ก็ยังมีคนมารักและอยากจะอยู่กับเธอ…
หลานชายของเธอ เป็นคนฉลาด มีความเป็นตัวของตัวเองสูง เวลาพ่อ-แม่ของเขาสั่งให้ทำอะไร เขาจะไม่ยอมทำ บางครั้งเขาจะยอมให้พ่อตี ไม่ว่าจะตีเขาสักเท่าไร เขาก็ไม่ยอมทำตามคำสั่ง พอโตขึ้นก็มีปัญหากับครู ทำให้ต้องย้ายโรงเรียนหลายครั้ง แต่อุปนิสัยเป็นคนมีน้ำใจ ให้กับทุกคนอย่างไม่มีเงื่อนไข เป็นที่รักของคนในครอบครัว...เขาเคยบวชสามเณรยุวธรรมทายาทรุ่นที่ 10 เคยบวชหน้าไฟให้กับญาติผู้เสียชีวิต...แต่เขาต้องมาเสียชีวิตเนื่องจากอุบัติเหตุ ทั้งๆที่ตั้งใจไว้ว่าจะบวชให้แม่ในช่วงปิดเทอม...
สามี-ภรรยาคู่หนึ่ง...นับตั้งแต่แต่งงานกัน ก็ทะเลาะกันมาตลอดแม้ว่าจะมีลูกด้วยกันถึง 3 คน บางครั้งก็ตบตีกันถึงขั้นขึ้นโรงพัก แต่ก็อยู่ร่วมกันมาได้โดยไม่แยกทางกัน...ต่อมา ภรรยามีโอกาสได้พบกับหมู่คณะ เธอได้ชวนให้สามีเข้ามาร่วมสร้างบารมีกับหมู่คณะด้วย...ทั้งสองคนได้มาร่วมบุญกับหมู่คณะเสมอ...ต่อมา สามีล้มป่วยด้วยโรคถุงลมโป่งพอง และเป็นอัมพฤกษ์อย่างอ่อนด้วย หลังจากติดจานดาวธรรมแล้ว สามีสวดมนต์ทำวัตรเช้า-เย็น เป็นประจำ และก็มีอาการดีขึ้น...ทั้งคู่ ก่อนงานกฐินปี 47 เจ็ดวัน สามีเธอได้เสียชีวิต...เขาตายแล้วไปไหน...
เรื่องราวของยอดนักสร้างบารมีผู้มีหัวใจเกินร้อย...ผู้หญิงคนหนึ่ง หลังจากที่สามีเสียชีวิต เธอได้แบกภาระเลี้ยงดูลูก 3 คน ทำให้เธอมีสุขภาพ ไม่ค่อยดี อีกทั้งฐานะของเธอก็ไม่ได้ร่ำรวยแต่อย่างใด...เมื่อเธอได้มาพบกับหมู่คณะ เธอได้สร้างบุญกับหมู่คณะอย่างเต็มที่เต็มกำลัง แม้ว่าฐานะจะไม่ร่ำรวย แต่ก็ทุ่มทำบุญอย่างเต็มที่ อีกทั้งยังทำหน้าที่เป็นผู้นำบุญ เป็นกัลยาณมิตรชักชวนคนในละแวกบ้านให้มาวัดพระธรรมกาย...ในช่วงบั้นปลายของชีวิต เธอล้มป่วย แต่ก็ยังคงสร้างบารมีอย่างต่อเนื่อง เตรียมตัวทำศึกชิงภพตามหลักวิชชาอยู่เสมอๆ จนถึงวาระสุดท้าย...เธอได้เป็นต้นบุญต้นแบบให้แก่ลูกๆ ในการสร้างบารมี...
ตัวอย่างของผู้ที่รักในการทำบุญ...หญิง ชาวนครศรีธรรมราช เธอเปิดร้านขายของบนเรือนแพ รวมทั้งขายตะปูด้วย เพราะบุญบันดาลทำให้เธอได้ถวายตะปูเพื่อสร้างโบสถ์ นับแต่นั้นมา ฐานะของเธอก็ดีขึ้นเรื่อยๆจนกลายเป็นเศรษฐีคนหนึ่ง บุญจึงเป็นเรื่องใหญ่ในชีวิตของเธอ เธอเป็นเจ้าประธานกฐินเกือบทุกปี เป็นเวลาหลายปี ทำบุญทุกอย่าง ตักบาตรทุกวัน...เมื่อเธอละโลกแล้ว ผลบุญที่เธอได้สร้างมาส่งผลอย่างไร...ที่นี่...มีคำตอบ...
