"ดิฉันมีอาชีพขายบริการ" นี่คงเป็นคำพูดที่ยากที่จะบอกกับใครๆ แต่เธอก็ตัดสินใจบอกกับชายที่รักเธอ...เธอต้องขายชีวิต เดินทางผิดเพื่อให้ได้ทรัพย์มาส่งเสียให้ครอบครัว แต่แม่กลับเอาเงินนั้นไปใช้เล่นไพ่...ทำไมบางคนถึงเกิดมามีนิ้วมือติดกันเป็นแผง โตมามีอกและแขนข้างหนึ่งเล็กผิดปกติ...วิบากกรรมใด ที่ทำให้เกิดอาการท้องผูก และเพราะเหตุใด บางคนจึงจมน้ำตายตั้งแต่ยังเด็ก...ที่นี่...มีทุกคำตอบ
คุณเคยขี้เกียจนั่งสมาธิหรือไม่? คุณเคยสมาทานศีล 8 แล้วยังพกดินสอเขียนคิ้ว กับอายแชโดว์หรือไม่? ประสบการณ์จริง กับกัลยาณมิตรท่านหนึ่ง ผู้ได้รับคำเตือนจาก ผอ-สระ-อี "ผี" ที่อาศัยอยู่ ณ ต้นแคแสด ดอยสุเทพปุย ซึ่งคอยทำหน้าที่เป็นกัลยาณมิตร ตักเตือนคนขี้เกียจนั่งสมาธิ เพื่อที่จะขอส่วนบุญ ให้ตนเองมีสภาพที่ดีขึ้น ส่วนเรื่องราวจะเป็นที่น่าสยดสยอง ขนพองสยองเกล้าเพียงใด กรุณาอย่ากระพริบตาในกรณีศึกษากฎแห่งกรรม ... ตอน ... "นั่นคุณแคแสดรึ !?!"
คุณพ่อ เป็นคนขยันทำงาน ใจดี รักครอบครัว ไม่เจ้าชู้ ไม่กินเหล้า ไม่สูบบุหรี่ มัธยัสถ์ ท่านรักและผูกพันกับคุณแม่มากแม้ว่าจะโดนคลุมถุงชนให้แต่งงานกับคุณแม่ก็ตาม ท่านทั้งสองอยู่ร่วมกันเป็นเวลาถึง 48 ปี
เรื่องราวของทหารแห่งกองทัพธรรม...ผู้เปรียบประดุจช้างศึก ซึ่งแม้ในบางช่วงของชีวิตอาจเผลอใจไปบ้างเหมือนช้างศึกตกหล่ม แต่เมื่อได้ยินเสียงกลองรบก็ฮึกเหิมขึ้นจากหล่มได้ และเข้าสู่สมรภูมิอย่างองอาจ...มาร่วมกันศึกษาชีวิตของท่าน ในแบบของโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา
เรื่องของคนสู้ชีวิต...เธอเกิดมาในครอบครัวชาวจีน เป็นลูกสาวคนโต ต้องช่วยทำงานบ้านตั้งแต่เด็กๆ ไม่มีโอกาสได้เรียนหนังสือ ตามความเชื่อของชาวจีนที่ว่า ลูกสาวจะต้องคอยช่วยพ่อ-แม่ทำงาน พอโตขึ้นก็ถูกบังคับให้แต่งงานแบบคลุมถุงชน...เธอและสามีต้องอดทนต่อสู้ชีวิต โดยไม่เคยยอมแพ้ต่อโชคชะตา...มาร่วมกันศึกษาชีวิตของเธอในแบบของโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา
ลูกได้ฟังเทศน์ของพระเดชพระคุณหลวงพ่อทั้งสอง และที่ลูกประทับใจที่สุดก็คือพระเดชพระคุณหลวงพ่อธัมมชโยบอกให้ลูกรับศีล 5 ลูกจึงเรียนถามหลวงพ่อว่า “คนจนๆอย่างลูก จะรักษาศีล 5 ได้หรือเจ้าค่ะ” หลวงพ่อตอบลูกว่า “ได้..เพราะศีลเป็นทางมาแห่งโภคทรัพย์” และก็ให้ศีลแก่ลูก ซึ่งนับจากวันนั้นเอง ลูกได้เปลี่ยนจากคนที่ไม่เคยมีศีลเลย มาเป็นคนที่มีศีลอย่างเคร่งครัดจนกระทั่งทุกวันน
ฝ่ายชายหนุ่มคนนั้น เมื่อได้สบตาคุณแม่ก็รู้สึกสะดุดใจเข้าอย่างจัง นึกถามตัวเองว่า “ทำไมเรารู้สึกผูกพันกับผู้หญิงคนนี้จังเลยแปลกจริง” หลายวันต่อมาขณะที่ชายหนุ่มคนดังกล่าว นั่งทานข้าวอยู่ที่ร้านอาหารใกล้ๆ กับร้านของคุณแม่...คุณแม่เดินผ่านมาพอดีจึงเอ่ยทักว่า “พี่ทานน้ำมั๊ยคะ” และนี่เองคือ บทสนทนาครั้งแรก
สามีภรรยาคู่หนึ่ง...สามีต้องเป็นคนเลี้ยงลูก และดูแลบ้าน ประดุจพ่อศรีเรือน ในขณะที่ภรรยาออกไปทำงานหาเงินเลี้ยงดูครอบครัว เรื่องนี้มีเหตุมาอย่างไร...ผลประโยชน์ที่ได้จากการอาศัยตำแหน่งหน้าที่ ซึ่งเรียกว่า “เงินตามน้ำ” หากนำมาทำบุญ จะได้บุญหรือไม่ อย่างไร...ที่นี่...มีคำตอบ
ลูกก็มีชีวิตอยู่อย่างลำเค็ญ ต้องตรากตรำทำงานหนักตั้งแต่เล็ก ต้องเดินทางไปตักน้ำจากบ่อที่ห่างไกลจากบ้านเป็นกิโล หาบน้ำถังใหญ่จนตัวเอียง เพื่อใส่ตุ่มไว้ใช้ ลูกต้องอยู่บ้านที่มุงด้วยหญ้าคาครึ่งหนึ่งสังกะสีผุๆครึ่งหนึ่ง เพื่อให้พออยู่ได้ ซึ่งหลังคาสังกะสีก็มีรอยตะปูพรุนไปหมด พอฝนตกก็หนาวเปียกแทบจะนอนไม่ได้ เพราะน้ำรั่วทั้งบ้าน ลูกต้องอยู่อย่างอัตคัด หนำซ้ำยัง..