ลูกจะเป็นที่รักของมนุษย์และเทวาทั้งหลาย ซึ่งถ้าหากลูกได้บวชเป็นพระภิกษุ ลูกก็จะเป็นที่ตั้งแห่งความเลื่อมใสศรัทธาของมหาชน
ผู้ใดได้ถวายเภสัชแก่เราตถาคต บุคคลนั้นจักรื่นเริงในสุคติโลกสวรรค์เป็นเวลาแสนมหากัป เมื่อมาเกิดเป็นมนุษย์ จะได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิผู้ครองทวีปทั้งสี่ ๑,๐๐๐ ชาติ และไม่ว่าจะเป็นมนุษย์หรือเทวดา ก็จะเป็นผู้มีโรคน้อย มีอาพาธน้อย ไปทุกภพทุกชาติ
สำหรับผู้ที่ได้ศึกษาเรื่องราวความเป็นจริงของชีวิต หมั่นสั่งสมบุญสร้างบารมีอยู่เป็นนิตย์ ย่อมไม่หวั่นต่อมรณภัยที่อยู่เบื้องหน้า
ผลแห่งบุญ (ที่ทำตามหลักพระพุทธศาสนา) นั้นมีอยู่จริง ให้ผลจริง และให้ผลมากมายชนิดที่เรียกว่า เกินควรเกินคาดกว่าที่เราคิดเอาไว้
ด้วยผลแห่งการสั่งสมบุญเรื่อยมาจนกระทั่งวาระสุดท้ายของชีวิต ทำให้ก่อนละโลกใจของเธอใสสว่าง และมีสุคติเป็นที่ไป มีความสุขในปรโลก
ใครก็ตามที่อยากจะเกิดมาพบกับพระศรีอริยเมตไตรย์ บุคคลผู้นั้นก็ต้องสั่งสมบุญทุกๆบุญอย่างเต็มที่เต็มกำลัง และทำอย่างเอาชีวิตเป็นเดิมพัน
สำหรับบุพกรรมที่ทำให้สามีของลูกไม่ได้บวช นอกจากจะมีสาเหตุมาจากตัวเขาเอง ที่เป็นห่วงตัวลูกและครอบครัวแล้ว ยังมีอีกสาเหตุหนึ่ง
หลังจากบวชแล้ว พ่อที่ป่วยเป็นอัมพฤกษ์ ช่วยตัวเองไม่ได้ กลับมีอาการดีขึ้นเป็นอัศจรรย์ บวชอย่างน้อยหนึ่งพรรษา ให้อะไรมากว่าที่คิด
บุญอยู่เบื้องหลังความสุขและความสำเร็จทั้งปวง บุญคือสิ่งเดียวที่เราจะเอาติดตัวไปได้หลังความตาย อานุภาพแห่งบุญนั้น...ไม่มีประมาณ
นิสัยไม่ดีที่มีอยู่ในตัวของเรานั้น แท้จริงแล้วเกิดขึ้นจาก กิเลส ที่มาบีบคั้นใจโดยที่เราไม่รู้ตัว อีกทั้งยังบังคับให้คิดชั่ว พูดชั่ว และทำชั่ว
