ในหลายภพหลายชาติก่อนๆ นู้น คุณพ่อสามีของลูกได้เกิดเป็นกุลบุตรสุดหล่อ อยู่ในครอบครัวที่มีฐานะปานกลาง โดยครอบครัวของท่านนั้นประกอบอาชีพทำไร่ทำนาทำสวนส่งไปขายในตลาด
ที่คุณแม่เอี๊ยกเน้ยเสียชีวิตด้วยโรคชรา จากไปตอนอายุ 91 ปีเพราะเศษกรรมปาณาติบาต ที่ตัวท่านเคยฆ่าสัตว์มาหลายๆ ภพหลายๆ ชาติ รวมกับเศษกรรมที่ท่านเคยใช้แรงงานสัตว์อย่างหนัก
เมื่อโยมพ่อของลูก ต้องประสบกับปัญหาโรคระบาดของสัตว์ที่แพร่ระบาดไปทั่วทั้งหมู่บ้านแล้ว ตัวท่านก็เกิดความรู้สึกกังวลและกลัวเป็นอย่างมาก
เธอถูกปลูกฝังให้รักการทำบุญ เข้าวัด ฟังธรรมมาตั้งแต่เด็ก กลางปี พ.ศ.2546 เธอได้เริ่มต้นทำหน้าที่กัลยาณมิตรอย่างจริงจัง ด้วยหัวใจของยอดกัลยาณมิตร
ต่อจากตอนที่แล้ว.....เมื่อมาถึงรุ่งเช้าของวันที่ 5 นับจากวันแรกที่ตัวเธอเสียชีวิต ทันทีที่กายละเอียดของภรรยาของลูกได้ลืมตาขึ้น หัวใจของเธอก็พองโตอย่างสุดๆ เพราะตัวเธอได้เห็นขบวนของเหล่าบริวารอันเป็นทิพย์มารอคอยต้อนรับตัวเธอ
ในช่วงก่อนที่คุณแม่ของตัวลูกจะเสียชีวิตนั้น ตัวท่านเองก็ไม่ได้มีสติและก็ไม่ได้รู้สึกตัวเลย แต่ไม่ว่าคุณแม่ของตัวลูกจะมีอาการเป็นเช่นไร ลูกสาวของท่าน ก็พยายามทำตามหลักวิชชาที่ตัวลูกได้แนะนำเอาไว้
น้องสาวของลูกได้รู้ว่าในความสูญเสียนั้น ยังมีความงดงามที่ซุกซ่อนอยู่ นั่นคือ ความรัก ความห่วงใย ความปรารถนาดีที่พี่ชายได้มีให้กับเธอ
ความหดหู่ทดท้อ หมดกำลังใจ เพราะเผชิญกับความลำบากแสนสาหัส ในขณะวิบากกรรมกำลังส่งผล มักทำให้หลายคน อยากตัดสินใจยุติชีวิตเพื่อให้พ้นจากความทุกข์ในปัจจุบัน
ผลแห่งบุญที่ลูกทำอย่างสุดกำลัง ถูกเนื้อนาบุญ และถูกหลักวิชชา ช่วยบุพการีได้หรือไม่ อย่างไร
พระคุณเจ้าจงบริโภคภัตอันวิเศษนี้เถิด เพราะสุธาโภชน์ที่บริโภคแล้วนั้น ย่อมขจัดบาปธรรมได้ถึง ๑๒ ประการ คือ ความหิว ความกระหาย ความกระสัน ความกระวนกระวาย ความเหน็ดเหนื่อย ความโกรธ ความเข้าไปผูกโกรธ ความวิวาท ความส่อเสียด ความหนาว ความร้อน และความเกียจคร้าน ภัตนี้มีรสอันเลิศ เป็นสิ่งสมควรแก่ท่านผู้มีคุณธรรมสูงส่ง
