วัดสองพี่น้อง อำเภอสองพี่น้อง จังหวัดสุพรรณบุรี เป็นสถานที่สำคัญ 1 ใน 6 แห่งที่เกี่ยวเนื่องกับพระเดชพระคุณหลวงปู่วัดปากน้ำ ภาษีเจริญ พระมงคลเทพมุนี (สด จนฺสโร) ครูผู้ค้นพบวิชชาธรรมกาย
ดูก่อนน้องนางผู้เจริญ ในท่ามกลางหญิงเหล่านี้ ไม่มีหญิงแม้แต่คนเดียวที่โดดเด่นเสมอเหมือนกับเธอ เธอสง่างามราวกับนางอัปสร ผู้งดงามท่ามกลางหมู่เทพนารี เป็นสตรีผู้มีบุญลักษณะ เธอทำบุญอะไรไว้ จึงได้สิริสมบัตินี้มาครอบครอง
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ถ้าว่าสัตว์ทั้งหลายพึงรู้ผลแห่งการจำแนกทาน เหมือนอย่างเรารู้ไซร้ สัตว์ทั้งหลายยังไม่ให้แล้วก็จะไม่พึงบริโภค อนึ่ง ความตระหนี่อันเป็นมลทิน
ก่อนที่สินค้าของผมจะก้าวขึ้นสู่เวทีอาเซียนได้ ไม่ใช่เรื่องง่ายนะครับ เพราะหลายคนอาจจะมองว่าผมมีวันนี้ได้ เนื่องจากได้กิจการซึ่งเป็นมรดกจากคุณพ่อคุณแม่ที่ทำไว้ดีแล้ว แต่แท้จริงหาเป็นเช่นนั้นไม่ครับเพราะท่านให้กิจการผมก็จริง แต่สิ่งที่แถมมาด้วย ก็คือ หนี้สินจำนวนมหาศาลถึง 200 กว่าล้านบาท
ผู้ไม่โกรธ ฝึกฝนตนแล้ว มีความเป็นอยู่สม่ำเสมอ หลุดพ้นแล้ว เพราะรู้ชอบ สงบ คงที่อยู่ ความโกรธจักมีมาแต่ที่ไหน ผู้ใดโกรธตอบบุคคลผู้โกรธแล้ว ผู้นั้นเป็นผู้ลามก
ถ้าไม่ได้หลวงปู่ช่วยชีวิตลูกไว้ ลูกก็คงจะแย่ เพราะลูกตกอับ จนเกือบไปเป็นลูกศิษย์พรรคกระยาจกแล้วค่ะ ก่อนหน้านี้ลูกเอาเงินไปลงทุนค้าขาย แล้วก็โดนโกงจนหมดตัวเป็นหนี้ท่วมหัวเลยค่ะ
กุลบุตรผู้ใคร่ประโยชน์ พึงศึกษาบุญนั่นแล อันสูงสุดต่อไปซึ่งมีสุขเป็นกำไร คือ พึงเจริญทาน ๑ ความประพฤติสงบ ๑ เมตตาจิต ๑ บัณฑิตครั้นเจริญธรรม ๓ ประการอันเป็นเหตุเกิดแห่งความสุขเหล่านี้แล้ว ย่อมเข้าถึงโลกอันไม่มีความเบียดเบียน เป็นสุข
เรื่องราวของนักสร้างบารมี ผู้ต้องการจะรื้อผังจนให้กับตนเอง เพื่อเตรียมพร้อมสำหรับการเดินทางอันยาวไกลในวัฏสงสารนี้ และกับคำถามน่ารู้มากมายเกี่ยวกับผลของการทำทาน อาทิ ยืมเงินมาทำบุญถูกหลักวิชชาหรือไม่อย่างไร...เรื่องน่ารู้เกี่ยวกับรัตนะเจ็ด และอุทาหรณ์ของผู้ที่ชอบให้สุราเป็นของกำนัล...ทุกเรื่องราวมีที่มา ทุกคำถามมีคำตอบ...ที่นี่ ที่เดียว
ด้วยการแสดงอย่างแนบเนียนของลูกน้องเพื่อนรักของหัวหน้าราชองครักษ์หนุ่ม แผนการที่จะสาวไปถึงตัวผู้บงการ ได้ดำเนินไปทีละขั้นๆ จนในที่สุดนักโทษสายลับก็หลงกลพาลูกน้องเพื่อนรักของลูกที่ปลอมตัวเป็นนักโทษ ไปยังที่ซ่อนตัวของพวกเขา แต่เมื่อไปถึงเหตุการณ์ที่ไม่ได้คาดคิดไว้ก็เกิดขึ้น
เพราะความตระหนี่และความประมาท คนเราจึงให้ทานไม่ได้ ผู้มีปัญญาเมื่อต้องการบุญ พึงให้ทานเถิด
