เหมือนลูกเดินท่องไปในกลางถนนขององค์พระแก้วใส ถนนแห่งความสุขภายใน เดินแล้วมีความสุขมากๆ เมื่อกลับมานั่งครั้งใด พอหลับตาปุ๊บ ก็มีความสุข เหมือนเป็นช่วงพักผ่อน ศูนย์กลางกายเป็นเหมือนหลุมหลบภัยของลูก เวลาทุกข์ นิดหนึ่ง ก็หยุดใจแป๊บหนึ่ง หยุดตรงนั้นเดี๋ยวนั้น ทำอย่างนี้แล้วก็มีความสุข
ถ้า TVแจ้งว่าจะเกิดอันตราย ทุกคนต้องหาที่หลบภัย ซึ่งส่วนใหญ่จะไปหลบที่ชั้นใต้ดิน ลูกก็อยู่ในบรรยากาศที่ทำให้หัวใจเต้นแรงนี้สม่ำเสมอแต่ก็ไม่คิดจะย้ายไปไหน เกิดอะไรขึ้นก็กระโดดเข้าที่หลบภัยเอาค่ะ แต่มีพายุลูกหนึ่งค่ะที่ลูกหลบไม่เคยได้เลย
I am sure that we may practice any of these actions with our friends when the time comes. Whoever behaves in these ways is admirable.
