คุณแม่ของผมมีชีวิตที่ลำบากมาตั้งแต่เด็ก ต้องช่วยคุณตาคุณยายทำงานตั้งแต่อายุ ๘ ขวบ โดยรับจ้างเก็บพริกและแบกขนมไปขาย ทำงานหนักจนเลือดในตัวข้นจัด นอนแล้วขยับตัวไม่ได้
คนที่โกงเขามาทำบุญ แม้ว่าเจตนาอยากได้บุญ เวลากรรมส่งผล ได้อะไรมาก็ขาดๆ วิ่นๆ ใช้ได้ประเดี๋ยวประด๋าว ก็ถูกเขาชิงไปเสียแล้ว มันเป็นบุญปนบาป ไม่อาจหักล้างกันได้
คุณแม่ของหนูท่านแก่แล้ว ทำอะไรไม่ค่อยไหว ลูกๆ ให้เงินท่านใช้ ท่านก็แบ่งเอาไปทำบุญบ้าง แต่ดูท่านมีกังวล ไม่เบิกบานเหมือนคนอื่นที่เขาไปทำบุญกัน ถามได้ความว่าคุณแม่กลัวไม่ได้บุญ เพราะไม่ใช่เงินของท่าน
คุณแม่มักจะโดนคุณพ่อใช้วาจาเชือดเฉือนตลอดเวลา ชอบตวาด ชอบดูถูกดูแคลนคุณแม่ต่างๆ นานาว่า เป็นคนจน มาแต่ตัว บางครั้งก็ด่าเกินเลยไปถึงโคตรเหง้า ทำให้คุณแม่ต้องทนเจ็บช้ำน้ำใจอย่างยิ่ง
ระหว่างทำบุญด้วยเงินแล้วอธิษฐาน กับเอาแรงช่วยงานพระพุทธศาสนาแล้วอธิษฐาน ผลที่ได้รับจะต่างกันอย่างไร
ในกรณีที่เราไม่มีเงินทำบุญ แต่มีคนทำบุญให้เป็นชื่อเรา แล้วเราก็มีจิตยินดีเสมือนเป็นเงินของเราเอง และอนุโมทนากับเขา เวลาสมบัติเกิดขึ้นกับเรา จะมีเงื่อนไขใดๆ หรือไม่คะ
ยิ่งลูกสร้างองค์พระ ลูกก็ยิ่งมีงานมีเงินเข้ามาไม่เคยขาดเลย หยิบจับอะไรก็สำเร็จและได้กำไรเต็มที่มาตลอด บุญสร้างพระนี้มีอานิสงส์มากจริงๆ
การทำบุญหนึ่งล้านบาท ด้วยใจใสเหมือนกัน แต่ทรัพย์ที่หามาได้ยากลำบากต่างกัน จะมีอานิสงส์แห่งบุญต่างกันหรือไม่ และการทำบุญจะส่งผลเร็วหรือช้า ขึ้นอยู่กับปัจจัยใดบ้างคะ
บุญจากการสร้างพระธรรมกายประจำตัวเป็นบุญใหญ่มีอานิสงส์มาก จะส่งผลให้มีความสุขความเจริญ และยังปิดอบาย สร้างหนทางไปสวรรค์
การนั่งสมาธิไม่ได้ยากอย่างที่คิด หากทำอย่างถูกวิธีตามหลักวิชชา แม้มาจากต่างที่ต่างวัยต่างภาษา แต่สิ่งที่ได้พบเหมือนๆกัน นั่นคือความสุข
