แพทย์กับพยาบาลเป็นวิชาชีพที่ใกล้ชิดกับการเกิดแก่เจ็บตาย แต่ทำไมจึงไม่มาสนใจพระพุทธศาสนาเท่าที่ควร? ในกรณีที่แพทย์รักษาคนไข้แต่เกิดผลข้างเคียงจากการรักษา ทำให้คนไข้เสียชีวิต จะมีผลบาปต่อแพทย์หรือไม่? คุณพ่อเพิ่งจะเสียชีวิตไป ลูกชายคนโตที่ต้องดูแลคุณแม่และน้องสาว ควรจะดำเนินชีวิตอย่างไร?
“ผมขอพูดหน่อยเถอะ ที่เราทุกคนมาวันนี้ เรามีความปลาบปลื้มใจมาก ชีวิตเรามีการเปลี่ยนแปลง และเราได้พบกับความสว่าง เราอยากให้สิ่งนี้เกิดขึ้นกับประเทศเม็กซิโก และทุกคนอยากให้มีศูนย์ปฏิบัติธรรม อยากให้มีวัดที่นี่ แล้วเราจะช่วยกัน”
ผลแห่งบุญนี้ น่าอัศจรรย์เหลือเกิน เราได้เห็นรอยพระบาทที่พระผู้มีพระภาคเจ้าพระนามว่า ติสสะ ทรงประทับรอยไว้ เป็นผู้มีใจร่าเริงโสมนัส ยังจิตให้เลื่อมใสในรอยพระบาท ในกัปที่ ๙๒ แต่กัปนี้ เราไม่เคยไปสู่สุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการสักการะรอยพระพุทธบาท
เธอเกิดในครอบครัวชาวจีน แต่ไม่ต้องไหว้เจ้า มีโอกาสได้ไปวัด สวดมนต์ ฟังธรรม ฝึกนั่งสมาธิตั้งแต่ยังเล็ก แถมเธอยังชอบหมอลำเป็นอย่างยิ่ง...สุขภาพของเธอไม่ค่อยแข็งแรงมาตั้งแต่เด็ก พอโตเป็นผู้ใหญ่เธอมีอาการไทรอยด์เป็นพิษ คอพองโต หมอสันนิษฐานว่าเธอขาดไอโอดีน ทั้งๆที่เธอเป็นคนใต้ ทานอาหารทะเลอยู่เสมอๆ...เธอเคยจะถูกจับให้แต่งงาน ถูกทำเสน่ห์ แต่ก็สามารถประคองตัวถือพรหมจรรย์มาได้ จนได้มาเป็นอุบาสิกา สร้างบารมีอยู่ในวัดพระธรรมกาย จนถึงปัจจุบัน
พระธรรมารามเถระ แปลว่า ผู้ยินดีในการปฏิบัติธรรม เมื่อ ท่านรู้ว่า อีกไม่นานพระพุทธองค์จะปรินิพพาน ก็มีความคิดว่า ตัวเราเองยังไม่บรรลุคุณวิเศษอะไรเลย อีกไม่นานพระพุทธองค์ก็จะปรินิพพานแล้ว อย่ามัวเสียเวลาเลย เราจะบูชาธรรมพระพุทธองค์ด้วยการปฏิบัติธรรมให้บรรลุอรหัตให้ได้ โลกทั้งโลกของท่านมีแต่การทำหยุดในหยุดอย่างเดียว ลมหายใจของท่านเป็นไปเพื่อการหยุดนิ่งเท่านั้น
อุทาหรณ์สำหรับผู้ที่ดื่มสุราแล้วชอบฮาเฮร้องรำทำเพลง...เมื่อวิบากกรรมส่งผล จะเป็นอย่างไร และโรคเอสแอลอี (โรคภูมิคุ้มกันผิดปกติ) เกิดจากกรรมใด...บุญจากการสร้างองค์พระธรรมกายประจำตัว จะช่วยผู้ที่เสียชีวิตไปแล้วได้หรือไม่อย่างไร...ที่นี่...มีคำตอบ
เธอเกิดมาก็ถูกพ่อ-แม่ทอดทิ้งให้อยู่ในความดูแลของอาผู้หญิง เธอเป็นคนตัวเล็ก มีผิวไม่สวย พออายุประมาณ 13ปี ก็มีคนทักว่า โตขึ้นจะมีแต่คนเกลียด เธอเองก็สังเกตว่ามันเป็นอย่างนั้นจริงๆ...เธอเคยมีความสัมพันธ์กับชาวอังกฤษ จนมีลูกด้วยกัน แต่ด้วยเหตุที่เขาหลอกเธอ เธอจึงตัดสินใจหนีเขามา...เมื่อลูกของเธออายุได้ 7เดือน อาผู้หญิงได้ขอให้เธอกลับไปอยู่ด้วย แต่ครั้งนี้อาผู้หญิงไม่ได้ใจดีเหมือนแต่ก่อน และยังขัดขวางเธอในการมาสร้างบารมีกับหมู่คณะอีกด้วย
นักรบแห่งกองทัพธรรม...ท่านเกิดในครอบครัวของชาวจีน นับตั้งแต่ได้เข้ามาบวชธรรมทายาท ครั้งแรก ก็ได้ตั้งเป้าหมายของชีวิตว่า จะต้องบวชตลอดชีวิต แต่ขณะนั้นท่านยังเรียนอยู่แค่ชั้น ม.1 จึงต้องลาสิกขาออกไปก่อน และตั้งใจว่าจะมาบวชทุกปีในช่วงปิดเทอม...ในตอนแรก โยมพ่อของท่านยังไม่ยินยอม แต่ท่านก็ไม่เลิกล้มความตั้งใจ แม้ว่าขณะนั้นจะมีอายุเพียง 14ปี และเป็นคนเดียวท่ามกลางครอบครัวและหมู่ญาติที่ต่อต้านวัดอย่างรุนแรง...แต่ในที่สุด ความปรารถนาของท่านก็เป็นผลสำเร็จ
จึงกลับมาแลดูพระองค์ก็จำได้ ว่า ใช่พระเตมิยราชกุมารแน่แล้ว จึงหมอบลงแทบพระบาทของพระโพธิสัตว์ ประคองอัญชลีทูลวิงวอนว่า “ข้าแต่พระราชโอรส ขอพระองค์จงเสด็จกลับพระนครเถิด ข้าพระบาทจะนำพระองค์กลับสู่ราชมณเฑียร ขอพระองค์จงครองราชย์สมบัติ ขอจงทรงพระเจริญ พระองค์จะอยู่ทำอะไรในป่านี้เล่า
