มีคำกล่าวว่า “หนทางพิสูจน์ม้า กาลเวลาพิสูจน์คน” การที่จะรู้จักเข้าใจใครสักคนหนึ่ง เป็นเรื่องที่ต้องใช้เวลา
ในตอนเย็น จึงเริ่มแผนการด้วยการเดินมุ่งหน้าไปวัดพระเชตวัน แต่งตัวเรียบร้อย ถือดอกไม้ของหอมเข้าไป เดินสวนทางกับสาธุชนทั้งหลายที่กลับจากการฟังธรรม เมื่อเดินสวนทางกัน คนก็สงสัย จึงถามว่า “นี่เธอจะไปไหนล่ะ” นางตอบว่า “ฉันจะเข้าไปเฝ้าพระพุทธเจ้า”
ครั้งหนึ่งระหว่างเดินธุดงค์ ผมทำใจนิ่งๆ ที่กลางตัว วางองค์พระเล็กๆ แล้วมองดูแบบผ่านๆ แตะเบาๆ แล้วก็มีแสงสว่างเล็กๆ ขนาดดวงดาวปรากฏขึ้น ผมมีความสุขแบบเฉยๆ ไม่ตื่นเต้น
