ปกติการเล่นแบดมินตัน เราจะต้องคิดอะไรมากมาย ต้องตีลูกอย่างนี้ หยอดอย่างนี้ ตีอย่างไรให้หลอกคู่ต่อสู้ให้หัวปั่นเดาใจไม่ถูก แต่วันนั้นลูกเล่นโดยปราศจากความคิด ด้วยเทคนิคจากการนั่งสมาธิ เล่นโดยไม่คิดอะไร ไม่คิดว่า คนกำลังดู คนกำลังเชียร์ หรือคนกำลังโห่ ไม่คิดว่า แพ้หรือชนะ
เรื่องราวของอดีตนักมวย ผู้มากไปด้วยความสามารถ...ด้วยความนิยมชมชอบในเรื่องหมัดๆมวยๆ ทำให้ชายคนหนึ่งได้ฝึกฝนมวยจากครูมวย...ด้วยความสามารถของเขา ทำให้กลายเป็นนักมวยที่หาคู่ชกในจังหวัดไม่ได้ เพราะชนะน็อคคู่ต่อสู้มาโดยตลอด จนต้องนำนักมวยต่างจังหวัดมาชกด้วย...เขาก็ชนะน็อคอีก...ภายหลังเมื่อถูกญาติบังคับให้เลิกชกมวย เขาก็หันไปชนวัว ชนไก่ แทน เพราะคิดว่า การชนไก่ ชนวัว ชกมวย เลี้ยงนกเขาชวา เป็นกีฬา และเป็นวัฒนธรรมท้องถิ่น...เมื่อ เขาเข้าวัดเจอกับหมู่คณะ เขาก็หักดิบเลิกสิ่งไม่ดีทั้งหลาย...
ตอนที่ยิงปืน กระผมจะคุ้นเคยกับการนึกถึงเป้าหมาย การยิงปืนระยะไกลจะประทับปืนอยู่กลางอก ต้องกะต้องเล็งให้ดี โดยไม่สนใจกับสิ่งรอบข้างแล้วกระผมก็จะยิงเข้าเป้า พอพระอาจารย์บอกว่าให้ลงมาตรงกลางตัว ก็ง่ายเลยครับ เนื่องจากกระผมเคยชินกับการนึกภาพเป้าที่กระผมจะยิง ลงมาอีกนิดเดียวก็กลางตัวแล้ว พอกระผมนึกถึงหน้าแม่ ใบหน้าของท่านก็ใสๆสว่างผ่องใสขึ้นมามาอยู่ตรงกลางตัวเลย
"น้องเมย์" รัชนก อินทนนท์ ผู้มีความอ่อนน้อมถ่อมตน เแสดงการไหว้อันเป็นเอกลักษณ์ของคนไทยให้ผู้ชมในสนามได้เห็นจนเป็นที่ประจักษ์ต่อสายตาคนทั้งโลก และเป็นที่ชื่นชมทั้งคนไทยและคนต่างชาติอย่างมากมาย
ลูกอึ้งมากเลยค่ะ ไม่คิดว่าพระเดชพระคุณหลวงปู่ฯจะทำให้ลูกได้เห็นถึงความศักดิ์สิทธิ์ของท่านแบบชัดๆจะๆอย่างนี้
นับตั้งแต่พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก ปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์จักรี ทรงสถาปนา “กรุงเทพมหานคร” เป็นเมืองหลวงของราชธานี จวบจนปัจจุบันนับเป็นเวลา ๒๐๐ กว่าปี ที่ปวงชนชาวไทยอยู่เย็นเป็นสุขภายใต้พระบรมโพธิสมภารของสมเด็จพระบูรพมหากษัตริยาธิราชเจ้าผู้ครองแผ่นดินทั้ง ๙ พระองค์...
