"ผมเป็นศิษย์เก่ามัธยมวัดสิงห์ครับ ตอนเรียนผมติดยาเสพติดด้วย ติดเพราะอยากลองครับ พอได้ลองก็ติด มันก็สนุกแบบเพลินๆไปกับเพื่อนๆ ผมเคยลองมาหมด ทั้งพวกกาว พวกกัญชา ลองหมดเลยแล้วก็ติด ตอนนั้นผมลองเพราะผมเห็นเพื่อนๆเขาสูบเล่นกัน ผมก็เลยลอง พอมาตอนหลังก็เลิกได้ด้วยตัวเอง เพราะหันมาเล่นกีฬาเยอะๆครับ ผมชอบเล่นกีฬามากกว่า" คุณครูท่านก็สอนว่า “เธอ เล่นกีฬาดีกว่า อย่าไปเล่นยามันไม่ดี สังคมเขาไม่ยอมรับหรอก ถ้าเราเล่นกีฬาเก่งๆแล้วได้ไปเรียนต่อที่อื่นนะ ถ้าเขารู้ว่าเราติดยา เขาคงไม่ให้เราเข้าร่วมทีม”
ปกติการเล่นแบดมินตัน เราจะต้องคิดอะไรมากมาย ต้องตีลูกอย่างนี้ หยอดอย่างนี้ ตีอย่างไรให้หลอกคู่ต่อสู้ให้หัวปั่นเดาใจไม่ถูก แต่วันนั้นลูกเล่นโดยปราศจากความคิด ด้วยเทคนิคจากการนั่งสมาธิ เล่นโดยไม่คิดอะไร ไม่คิดว่า คนกำลังดู คนกำลังเชียร์ หรือคนกำลังโห่ ไม่คิดว่า แพ้หรือชนะ
What demerit did her younger sister make with her husband that caused her to be shot and paralyzed for 30 years? Her husband died in 2006 from a heart attack. Where did he go? Is he being punished for the demerit he performed against her? What merit caused her to be the owner of the land full of slate? This land provides her with constant income and no matter how much slate is dug up, there is even more available.
ผู้หญิงคนหนึ่ง...เธอเป็นนักกีฬาระดับเหรียญทอง แต่อนิจจา...เธอถูกสามียิงจากด้านหลังทำให้เป็นอัมพาต จนถึงปัจจุบันเป็นเวลากว่า 30ปีแล้ว...เธอถูกญาติของสามีกีดกันไม่ให้ได้พบกับลูกสาว แต่เมื่อได้พบกัน ลูกสาวเมื่อเห็นแม่เป็นอย่างนี้ กลับเหินห่าง ไม่อยากมาเยี่ยมเยียน...เธอต้องเป็นเช่นนี้ด้วยวิบากกรรมใด...และสำหรับผู้ที่เป็นอัมพาต ควรฝึกสมาธิอย่างไร...ที่นี่...มีคำตอบ
เรื่องราวของอดีตนักมวย ผู้มากไปด้วยความสามารถ...ด้วยความนิยมชมชอบในเรื่องหมัดๆมวยๆ ทำให้ชายคนหนึ่งได้ฝึกฝนมวยจากครูมวย...ด้วยความสามารถของเขา ทำให้กลายเป็นนักมวยที่หาคู่ชกในจังหวัดไม่ได้ เพราะชนะน็อคคู่ต่อสู้มาโดยตลอด จนต้องนำนักมวยต่างจังหวัดมาชกด้วย...เขาก็ชนะน็อคอีก...ภายหลังเมื่อถูกญาติบังคับให้เลิกชกมวย เขาก็หันไปชนวัว ชนไก่ แทน เพราะคิดว่า การชนไก่ ชนวัว ชกมวย เลี้ยงนกเขาชวา เป็นกีฬา และเป็นวัฒนธรรมท้องถิ่น...เมื่อ เขาเข้าวัดเจอกับหมู่คณะ เขาก็หักดิบเลิกสิ่งไม่ดีทั้งหลาย...
ตอนที่ยิงปืน กระผมจะคุ้นเคยกับการนึกถึงเป้าหมาย การยิงปืนระยะไกลจะประทับปืนอยู่กลางอก ต้องกะต้องเล็งให้ดี โดยไม่สนใจกับสิ่งรอบข้างแล้วกระผมก็จะยิงเข้าเป้า พอพระอาจารย์บอกว่าให้ลงมาตรงกลางตัว ก็ง่ายเลยครับ เนื่องจากกระผมเคยชินกับการนึกภาพเป้าที่กระผมจะยิง ลงมาอีกนิดเดียวก็กลางตัวแล้ว พอกระผมนึกถึงหน้าแม่ ใบหน้าของท่านก็ใสๆสว่างผ่องใสขึ้นมามาอยู่ตรงกลางตัวเลย
