และหากแม่จะแสดงความเห็นอะไรขึ้นมาบ้าง ลูกทั้งสองคือคนโตและคนเล็กก็จะแผดเสียง ตะวาดอย่างก้าวร้าวว่า “หุบปาก ใครใช้ให้ออกความเห็น ไม่รู้เรื่องแล้วอย่าพูด…” คือแม่จะพูดอะไรเป็นผิดหมด และจะถูกดูถูกหาว่าโง่
ครอบครัวที่มีสุขแต่ไม่คงทนเมื่อพ่อตายจากไป ...คนดีที่ถูกวางยา ...ความทุกข์ของผู้เป็นแม่ ...กรรมของคนเป็นโรคพาคินสัน การสร้างบุญก่อนตาย และคำถาม 1. ได้เงินจากการขายที่ดินมากมายแต่เพราะกรรมใดจึงไม่ได้ใช้เงิน 2. กรรมใดที่ทำให้ถูกขัดขวางการสร้างบารมี
เมื่อถูกชักชวนให้ทำบุญ พี่สาวของเธอมักจะพูดว่า “เดี๋ยวรอให้แก่ก่อน” ...แต่ความตายไม่มีนิมิตหมาย อนิจจา พี่สาวของเธอเสียชีวิตเมื่ออายุได้ 42ปี...ผู้ที่สั่งสมบุญอยู่เสมอๆ กับผู้ที่ไม่เชื่อเรื่องบุญบาป ไม่สนใจในการสั่งสมบุญ จะมีชีวิตหลังความตายแตกต่างกันอย่างไร...เรื่องนี้จะเป็นอุทาหรณ์ ให้เราหมั่นสั่งสมบุญตั้งแต่วันนี้ ก่อนที่เวลาของเราจะหมดไป โดยที่เราไม่มีโอกาสจะรู้ได้เลยว่าเมื่อไหร่ความตายจะมาถึง...
ครอบครัวของเธอต้องประสบกับภัยพิบัติครั้งใหญ่ เมื่อเกิดเพลิงไหม้โรงงาน ซึ่งเป็นทั้งที่ทำกิน และที่พักอาศัยขอบครอบครัว กว่าจะตั้งตัวขึ้นมาได้อีกครั้งก็แสนลำบาก ...เธอต้องมารับผิดชอบใช้หนี้ที่ไม่ได้ก่อ ...อะไร คือเบื้องหลังของเหตุการณ์เหล่านี้...
ชายคนหนึ่ง ป่วยเป็นโรคซึมเศร้า และได้ตัดสินใจฆ่าตัวตายในที่สุด ...โชคดี ที่ก่อนตายได้ลูกชายเป็นกัลยาณมิตร ชักชวนให้สร้างองค์พระธรรมกายประจำตัว ...ทำไม เขาต้องฆ่าตัวตาย ...ตายแล้ว เขาไปไหน ...บุญที่ได้สร้างองค์พระ มีผลต่อเขาอย่างไร หรือไม่ ...ที่นี่มีคำตอบ...
ตอนที่เธอเกิดมา แม่ได้นำเธอไปฝังทั้งเป็น เพราะคิดว่าเธอเป็นลูกกาลกิณี เดชะบุญพระภิกษุรูปหนึ่งบิณฑบาตผ่านมา ได้ยินเสียงเด็กร้อง จึงรอดชีวิต …เธอถูกพี่ชายและน้องชายร่วมสายโลหิต ล่วงเกินตั้งแต่อายุ 3 ขวบ จนกระทั่งอายุ 12ปี …เคยถูกล็อตเตอรี่ ได้รางวัลถึง 37ล้านบาท …เธอเคยฆ่าตัวตาย 4 ครั้งแต่ไม่ตาย ...
ชายคนหนึ่งเป็นคนเจ้าชู้ มีภรรยา 2 คน เขาปกครองครอบครัวด้วยระบบเผด็จการ...เขาฆ่าสัตว์ ตั้งแต่ มด งู ไปจนถึงควาย ดื่มเหล้า เล่นการพนันทุกชนิด ส่วนด้านดีของเขา คือเป็นคนใจใหญ่ในการทำบุญ ชอบทำบุญมาก เวลาทำบุญนอกจากจะเอาเงินตัวเองทำแล้ว ยังชอบชวนคนอื่นด้วย...ในบั้นปลายของชีวิตเขาล้มป่วยลง ในช่วง 7 วันสุดท้าย เขาเริ่มมีอาการเพ้อ ภาพการกระทำผิดหลายอย่าง ได้มาให้เห็นเป็นนิมิต แต่เขาได้ลูกสาวเป็นกัลยาณมิตร ติดจานดาวธรรมให้เขาได้ดูในก่อนที่จะเสียชีวิต สอนให้เขาทำสมาธิ และให้เขาได้ร่วมในบุญที่เธอได้เป็นประธานรองในงานกฐินจักรพรรดิ ปี 48 ด้วย...ชีวิตหลังความตายของเขาจะเป็นอย่างไร...
สามี-ภรรยาคู่หนึ่ง...นับตั้งแต่แต่งงานกัน ก็ทะเลาะกันมาตลอดแม้ว่าจะมีลูกด้วยกันถึง 3 คน บางครั้งก็ตบตีกันถึงขั้นขึ้นโรงพัก แต่ก็อยู่ร่วมกันมาได้โดยไม่แยกทางกัน...ต่อมา ภรรยามีโอกาสได้พบกับหมู่คณะ เธอได้ชวนให้สามีเข้ามาร่วมสร้างบารมีกับหมู่คณะด้วย...ทั้งสองคนได้มาร่วมบุญกับหมู่คณะเสมอ...ต่อมา สามีล้มป่วยด้วยโรคถุงลมโป่งพอง และเป็นอัมพฤกษ์อย่างอ่อนด้วย หลังจากติดจานดาวธรรมแล้ว สามีสวดมนต์ทำวัตรเช้า-เย็น เป็นประจำ และก็มีอาการดีขึ้น...ทั้งคู่ ก่อนงานกฐินปี 47 เจ็ดวัน สามีเธอได้เสียชีวิต...เขาตายแล้วไปไหน...
ชายคนหนึ่ง หลังจากเกิดมาได้ไม่นานก็ต้องเป็นกำพร้าทั้งพ่อและแม่ ต่อมาแม้มีโอกาสได้เรียนหนังสือ แต่ก็ไม่สามารถอ่านออกหรือเขียนได้เลย ประกอบอาชีพอะไรก็ไม่ประสบความสำเร็จ จนในที่สุดต้องไปหาเลี้ยงชีพด้วยมิจฉาอาชีวะ...ด้วยการที่ได้ลูกชายเป็นกัลยาณมิตร ทำให้เขาเลิกอาชีพอันไม่สมควร และได้มาเจอกับหมู่คณะ ได้ทำบุญ ได้ดูรายการดีๆจาก DMC…ต่อมา เขาล้มป่วย และเสียชีวิตในที่สุด ก่อนตายใจเกาะเกี่ยวในบุญกฐินจักรพรรดิเป็นอย่างมาก น่าเสียดายที่เขาได้ร่วมบุญเพียงบางส่วน แต่ไม่มีโอกาสมาร่วมงาน เพราะมาเสียชีวิตไปเสียก่อน
การก่อสร้าง พิธีและกิจกรรมของศาลาหลังคาจาก และการเปลี่ยนพื้นที่เป็นอาคาร 100 ปี คุณยายอาจารย์ฯ
